บทที่ 2362

เสิ่นเชี่ยวมั่นใจในตัวสามีมาก

นางรู้สึกมาตลอด ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ก็มักจะทำได้สำเร็จเสมอ

ดังนั้นครั้งนี้เองก็ด้วย แค่ไปกล่อมพวกเฉิงอวิ๋นเจี้ยนเท่านั้น สำหรับเขาแล้วไม่น่าเป็นปัญหาอะไร

ตอนนี้นางกลับเป็นห่วงเซียวหลันยวนแทน

"แต่เรื่องถัดจากนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย การจะสร้างตงฉิงขึ้นใหม่ เรื่องน้อยใหญ่ก็มีอยู่มากมาย ท่านจะรับมือไหวหรือ?"

เสิ่นเชี่ยวแค่จินตนาการ ก็รู้ว่ามีงานมากมายที่ต้องทำ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีระดับความยากสูงมากด้วย

สร้างเมืองขึ้นมาใหม่ ถนนทางการก็ต้องซ่อมแซม แต่ละพื้นที่ต้องเลือกข้าราชการกับผู้บัญชาการที่สามารถดูแลจัดการได้ออกมา ที่ดินต้องปรับปรุงใหม่ แล้วยังต้องคอยป้องกันลัทธิเทพทำลายล้างอีก ถึงตอนนั้นถ้าเคลื่อนไหวใหญ่โตจนแพร่งพรายออกไป ก็ต้องมาระวังต้าชื่อกับแคว้นเจาอีก

กระทั่งว่า แคว้นหมิ่นก็อาจจะเข้ามาร่วมแบ่งชิ้นปลามันนี้ด้วย

ม้าศึก เสบียง ประชาชน ที่ดิน กองทัพ อาวุธยุทโธปกรณ์ การวางกำลังป้องกัน และระบบระเบียบต่างๆ ทุกเรื่องต้องสร้างขึ้นมาใหม่ เริ่มจากไม่มีอะไรเลยจนมีขึ้นมา นั่นเป็นภารกิจที่ใหญ่หลวงมาก

เซียวหลันยวนจะรับมือไหวจริงหรือ?

ไหนจะยังเรื่องการแพทย์ เรื่องเหล่านี้ถ้าทำขึ้นมา ฟู่จาวหนิงในฐานะพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็คงเลี่ยงไม่ได้

เสิ่นเชี่ยวกังวลมาก หนึ่งคือนางตั้งท้องเด็กแล้วก็จะเหน็ดเหนื่อยลำบากมาก อารมณ์อาจจะส่งผลกระทบได้ ตอนนี้สามีเองก็อาจจะวุ่นจนไม่ได้ดูแลนาง ยิ่งไปกว่านั้นตัวนางเองก็ยังต้องไปช่วยเหลือด้วย

หลายสาเหตุจะประดังเข้ามา ฟู่จาวหนิงจะรับไหวไหม?

ดังนั้น เสิ่นเชี่ยวแทนที่จะบอกว่ากังวลเซียวหลันยวน สู้พูดว่าเป็นห่วงลูกสาวจะดีกว่า

"ต้องยุ่งมากแน่ แต่ข้าก็จะไม่มองข้ามจาวหนิง"

เซียวหลันยวนเข้าใจว่านางกังวลอะไรกันแน่ ดังนั้นคำแรกที่พูดมาคือการรับประกัน