บทที่ 2394

ทั้งเมืองอั้นกำลังพัฒนาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

ขณะเดียวกัน พวกเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงก็วุ่นกันจนเวลาพักผ่อนลดน้อยลงไปถึงสองชั่วยาม

แต่ว่า เนื่องจากฟู่จาวหนิงตั้งท้องอยู่ จึงมักถูกคนบีบให้ไปพักผ่อนอยู่บ่อยๆ

ตอนแรกมีแค่คนรอบข้างที่คอยจับตาดูนาง พอผ่านไปหนึ่งเดือน ชาวเมืองก็เริ่มหันมาแนะนำให้นางพักผ่อนมากขึ้นเวลาที่พบนาง

เพราะประชาชนทั้งหมดล้วนได้เห็นวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงแล้ว และพวกเขาก็รู้ถึงความเมตตาและความสามารถ ทั้งยังเห็นความตั้งใจและความรับผิดชอบของนางด้วย

ช่วงหนึ่งเดือนนี้ ทุกวันนางตรวจรักษาหลายสิบคน แทบจะไม่เจอโรคที่นางรักษาไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น พอเจอกับคนแก่และเด็ก นางจะมีวิธีการของนางที่ทำให้พวกเขาสบายใจ ไม่เอะอะโวยวาย

นอกจากนี้ ฟู่จาวหนิงยังสอนความรู้เกี่ยวกับทฤษฎียาและการพยาบาลบางส่วนให้กับชาวเมืองที่ได้รับเลือกมา กระทั่งหมอชราแต่เดิมในเมืองก็ยังมาเรียนรู้จากนางด้วย

นางยังให้เฉิงอวิ๋นโหรวพาคนมาต้มยาน้ำหม้อใหญ่ทุกวันอีกด้วย ให้คนที่อ่อนแอมาดื่มหนึ่งชามทุกวัน ทุกวันไม่มีพัก

ผลลัพธ์นั้นดีมาก ผ่านไปกว่าครึ่งเดือน คนทั้งหมดล้วนรู้สึกได้ว่าร่างกายตนเองแข็งแกร่งขึ้นมาไม่น้อย

ฟู่จาวหนิงได้รับความรักใคร่จากชาวเมือง

ดังนั้นหลังจากที่รู้ว่านางกำลังตั้งท้อง ทุกคนก็จะช่วยกันดูนาง หลังจากที่นางยุ่งมาสักระยะ ก็จะให้นางรีบไปพักผ่อน

"พระชายา วันนี้ท่านยุ่งมาสองชั่วยามแล้วกระมัง? เหนื่อยมากเกินไปแล้วจริงๆ รีบไปพักผ่อนเถิด"

"อะไรนะ? สองชั่วยามแล้วหรือ? ไม่ใช่แค่นี้กระมัง ก่อนหน้านี้ที่ตะวันตกเมืองทางนั้น มีคนเห็นพระชายาไปรักษาคนชราที่ลงจากเตียงไม่ได้คนหนึ่งด้วยนี่?"

"ยังไปทางตะวันตกเมืองด้วยหรือ? งั้นวันนี้ก็คงยุ่งมานานมากเลยสิ ไม่ได้การแล้ว"

"พระชายา รีบกลับไปเถิด"

"แม่นางเฉิง รีบประคองพระชายากลับไปพักผ่อนเร็ว พวกเรามาดูอีกทีพรุ่งนี้ก็ได้" กระทั่งมีคนป่วยที่เข้าแถวอยู่ก็ไม่คิดจะเข้าแถวแล้ว จะกลับกันไปก่อน

"คนไข้ของพวกเรามีเยอะมากจริงๆ พระชายาเหนื่อยแย่เลย"

ยังมีคนที่ส่งของกินเครื่องดื่มมาให้ฟู่จาวหนิงด้วย

"พระชายา นี่เป็นผลไม้ที่ข้าเพิ่งเด็ดมา ท่านลองชิมสิ"

"พระชายา พวกเราได้ถั่วมา ต้มเป็นแกงถั่วหวาน ท่านลองดื่มดู"