บทที่ 2404

เจ้าอารามโยวชิงเดิมทีก็เป็นสายเลือดราชครูแคว้นตงฉิง

พูดได้ว่า การที่เขามาปรากฏตัวที่นี่ กระทั่งฟู่จิ้นเชินที่ห่วงใยฟู่จาวหนิงมาตลอด ก็ยังรู้สึกว่าไม่ควรออกความเห็นอะไรนัก

สายเลือดราชครู สำหรับตงฉิงแล้วก็สำคัญมาก

โดยเฉพาะสายเลือดราชครูในตอนนั้นก็น่าจะลงแรงไปมากเพื่อช่วยเหลือคนมากมายไว้ขณะที่ตงฉิงเกิดเรื่อง

คนตงฉิงที่มีชีวิตรอดมาจะต้องขอบคุณสายเลือดราชครูแน่นอน

แม้จากสัญญาณหลายอย่างจะบ่งชี้ว่าภัยพิบัติที่เกิดขึ้นกับตงฉิงในอดีต นอกจากภัยธรรมชาติแล้ว ยังมีหายนะจากมนุษย์อีกด้วย

แต่คนที่สร้างหายนะใหญ่นั่นขึ้นยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้

เจ้าอารามโยวชิงเดินมาตรงหน้าพวกเขา

เขามองไปทางเซียวหลันยวน "คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะหาเมืองหลวงเจอ แล้วเปิดเมืองหลวงได้จริงๆ แต่ว่า เส้นทางไปยังวังจักรพรรดิต้องไปทางไหน จะเปิดทางเข้าวังจักรพรรดิได้อย่างไร จะขึ้นไปบนแท่นชมดาวอย่างไร การจะทำให้อัญมณีแห่งราชวงศ์ตงฉิงกลับมาเปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง เพื่อประกาศว่าสายเลือดราชวงศ์กลับคืนมาแล้ว ยังต้องอาศัยเครื่องพยากรณ์"

"เครื่องพยากรณ์?"

เซียวหลันยวนได้มานานแล้ว

เดินทางไปเมืองเจ้อครั้งนั้น ทำให้เขาได้รับเครื่องพยากรณ์มา

สิ่งของอื่นๆ ที่จำเป็น ก็ได้รับมาแล้วเช่นกัน

"ข้ามีอยู่" เซียวหลันยวนมาถึงที่นี่ก็ไม่มีอะไรปิดบังเจ้าอารามอีก บอกออกมาเลยตรงๆ

เจ้าอารามโยวชิงพยักหน้า

"ข้าเดาได้แล้ว ข้าจะพาเจ้าไป สายเลือดราชครู สามารถคำนวณหาทางเข้ากลไกได้"

ที่แท้ก็มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?

"ขอบคุณเจ้าอาราม" เซียวหลันยวนขอบคุณไปทางเขา

เจ้าอารามโยวชิงหันไปทางฟู่จาวหนิง

สายตาของเขา กวาดผ่านท้องของนางไป