บทที่ 2449

นี่ยังไม่หมด

เฉิงอวิ๋นเจี้ยนยังพบว่ามีดเล่มนี้มีกลไกอื่นอยู่อีก พอถอดใบมีดออก โซ่เหล็กที่เด้งออกมาสามารถพุ่งเข้าไปในกำแพงเมืองได้ แบบนี้จึงทำให้พวกเขาที่พกดาบปีนกำแพงได้อย่างรวดเร็ว

ถ้าหากกำลังหลบหนีหรือบุกโจมตี โซ่เหล็กนี้ก็เหมือนกับเป็นตะขอ สามารถช่วยเสริมกำลังให้พวกเขาได้

ดาบเล่มนึง กลับมีกลไกอยู่มากขนาดนี้

มิน่า พวกทัพหน้าที่จะโจมตีเมืองรอบนี้จึงพกกันมาคนละเล่ม

ชิงอีพอเห็นเฉิงอวิ๋นเจี้ยนทดสอบ ก็รู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมา

"ให้ข้าลองตะขอเหล็กนี่หน่อยสิ"

เฉิงอวิ๋นเจี้ยนส่งมีดให้เขา อธิบายกับเขาเล็กน้อย

ชิงอีพอใช้กลไก ตะขอโซ่พุ่งออกไป บวกกับวิชาตัวเบา คนสามารถพุ่งขึ้นไปได้สูงมาก ข้ามกำแพงล้อมเมืองที่สูงลิบไปได้ทันที

ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ส่งเสียงอะไรเลยด้วย

"นี่เป็นดาบที่ดีมากจริงๆ" เขาเองก็อดชมเปราะขึ้นมาไม่ได้

เซียวหลันยวนบอก "พวกเจ้าศึกษาดาบเล่มนี้ไป ถึงตอนนั้นถ้าต้องสู้ขึ้นมาก็อย่าหลบกันไม่พ้นแล้วกัน"

ที่เขานำดาบนี้กลับมา เพราะคิดจะให้พวกเขาได้เตรียมตัวเตรียมใจกัน ดีที่สุดคือสามารถคุ้นเคยและต่อสู้จริงด้วยได้

"ทุกคนเข้ามาลองกันดู!"

พวกของชิงอีก็พาพวกองครักษ์รวมถึงทหารคุ้มครองเมืองเข้ามาศึกษาดาบเล่มนี้ด้วยกัน

ฟู่จิ้นเชินกับฟู่จาวเฟยพอได้ยินเรื่องนี้ ก็พากันเข้ามาดูเรื่องสนุกด้วย

"ท่านพี่เขย ข้าเองก็จะไปลองดาบนี้ด้วย!"

ฟู่จาวเฟยยืนอยู่บนที่สูงมองอยู่ครู่หนึ่ง มือไม้ก็คันขึ้นมา

"ไปสิ ระวังด้วยล่ะ" เซียวหลันยวนไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว ให้เขาเข้าไปลองดูเสียหน่อย

ดีที่สุดคือให้ทหารทั้งเมืองกับเหล่าองครักษ์รู้จักกลไกของดาบเล่มนี้

"ดาบเล่มนี้ร้ายกาจมากเลย" ฟู่จิ้นเชินเองก็มองดูพวกเขาทดสอบดาบกัน

เสิ่นเสวียนบอกว่า "คมดาบฉาบพิษร้ายแรงเอาไว้ด้วย"

"พวกเขาเอาดาบแบบนี้มา คิดว่าถ้าฝูงนกพิษกระจายพิษได้ไม่สำเร็จ ก็จะใช้พิษบนดาบนี้มาเสริมให้พวกเราอีกทีสินะ?"