บทที่ 2497

เซียวหลันยวนตรงไปยังตำหนักหลักที่สร้างเสร็จแล้ว

ระหว่างทาง ทุกจุดที่เขาผ่าน คนของลัทธิเทพทำลายล้างล้วนสังเกตเห็นว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา

พวกเขาทั้งตกตะลึงทั้งร้อนรน ทั้งจำใจต้องมาขวางเขา

"ขวางเขาไว้!"

มีคนตะโกนขึ้น มีคนที่รีบถอยกลับไปยังตำหนักหลักทางนั้น เปิดกลไกทั้งหมดขึ้นมา

กลไกที่นี่คือสิ่งที่เจ้าลัทธิพาคนมาจัดติดตั้งด้วยตนเอง

แต่เพราะตอนนี้ยังอยู่ในช่วงสร้าง พวกเขาก็ไม่รู้ว่าประชาชนเมืองอวิ๋นจิงพวกนั้นจะทำเรื่องอะไรออกมาบ้าง และไม่คิดว่าคนเหล่านี้จะมีความกล้าเข้าใกล้เจ้าลัทธิ

ไม่ต้องพูดเรื่องลอบโจมตีเลย

ดังนั้น ปกติที่นี่จะมีเพียงกลไกบางส่วนที่อยู่ใกล้ตำหนักบรรทมของเจ้าลัทธิเท่านั้นที่เปิดใช้งาน กลไกที่อื่นจะปิดอยู่

แน่นอน นอกจากกลไก ยังมีอีกหลายที่ที่วางพิษเอาไว้

ตอนนี้เหล่านี้ทั้งหมดถูกเปิดออกหมดแล้ว

"รีบไปแจ้งเจ้าลัทธิเร็ว!"

ชายกลางคนในชุดคลุมสีน้ำเงินทั้งตัวพุ่งออกมา คว้าลูกน้องคนหนึ่งผลักเขาไปด้านหลัง

"เจ้าลัทธิเมื่อวานยังบอกว่าอาจจะปิดด่าน รีบไปดูเร็วเข้า"

อย่ามาปิดด่านในช่วงเวลานี้เชียว

ไม่มีใครรู้ ว่าเจ้าลัทธิเหมือนบำเพ็ญมาถึงช่วงสำคัญแล้ว ถ้าหากทะลวงขั้นขึ้นมา วิชายุทธ์เขาก็จะสูงขึ้นอีกขั้น

เจ้าลัทธิสองปีนี้ก็เอาแต่ทะลวงด่านอยู่ตลอด

ขอแค่ทะลวงผ่านด่านนี้ เจ้าลัทธิจึงเตรียมจะไปเผชิญหน้ากับอ๋องเจวี้ยนเซียวหลันยวน

เพราะได้ยินมานานแล้ว ว่าอ๋องเจวี้ยนเซียวหลันยวนวิชายุทธ์สูงมาก ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ข้างกายเขายังมีหมอเทวดาฟู่จาวหนิงอยู่อีก ดังนั้นถ้าจะใช้ยาพิษ ต่อให้เป็นเจ้าลัทธิก็ยังไม่มีความมั่นใจ ไม่รู้ว่าจะใช้พิษสังหารอ๋องเจวี้ยนได้ไหม

รอให้วิชายุทธ์เขาทะลวงขั้นก่อน บางที การโค่นล้มอ๋องเจวี้ยนก็อาจจะไม่ใช่เรื่องยาก

ถึงตอนนั้นค่อยเพิ่มการใช้พิษเข้าไป ก็จะยิ่งมั่นใจขึ้นมาอีก

แต่น่าเสียดาย ด่านนี้ไม่ใช่ว่าจะทะลวงกันง่ายๆ พอรอก็คือรอยาวมาถึงสองปีเลยทีเดียว