บทที่ 2544

"ทำไม หลายปีนี้คิดจะเอาชีวิตข้าอยู่ตลอด ตอนนี้พอข้ามาหาแล้ว เจ้ากลับไม่กล้าพบหน้าเรอะ?"

คำพูดของเซียวหลันยวน ทำให้เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างตกใจมาก หยุดยืนหันตัวกลับ

เขาเห็นเซียวหลันยวนแล้ว

เป็นเซียวหลันยวนจริงๆ

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างตกตะลึงมาก และเพราะตกตะลึงเกินไป หลังจากที่เขาหมุนตัวกลับมาตามสัญชาตญาณจึงไม่ได้ก้มหน้าต่ำลงปิดบังใบหน้า แต่ประจันหน้าตรงๆ กับเซียวหลันยวน

"เจ้ายังไม่ตายอีกหรือ?"

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างทั้งตกตะลึงทั้งโกรธ

พริบตานี้ เขากระทั่งรู้สึกสิ้นหวังขึ้นมาด้วย

"ทำไมเจ้าถึงได้สังหารยากเย็นขนาดนี้? ข้าจัดวางไว้ตั้งมากมาย ลงความคิดไปตั้งเท่าไร แต่ก็สังหารเจ้าไม่ได้เสียที? ดวงของเจ้ามันคืออะไรกันแน่!"

หรือเป็นคนที่วิถีสวรรค์ปกป้องไว้หรือ?

ตั้งแต่ที่เขาเกิดได้ไม่นาน ลัทธิเทพทำลายล้างก็เริ่มลงมือกับเขาแล้ว จากนั้นก็สังหารเรื่อยมาก็จนถึงตอนนี้ก็ยังสังหารไม่ได้เสียที

และเซียวหลันยวนก็เห็นใบหน้าของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างแล้ว

ใบหน้านี้ หล่อเหลาเอามากๆ

เหมือนคนอายุสามสี่สิบ

ที่บอกว่าเหมือน เพราะยืนยันไม่ได้

และใบหน้านี้ พอแค่มอง เซียวหลันยวนก็คิดไปถึงคนๆ หนึ่ง

ถังอู๋เจวี้ยน

ถูกต้อง ใบหน้านี้ดูคล้ายกับถังอู๋เจวี้ยนอยู่หน่อยๆ เพียงแต่ว่าหน้าตาดูแข็งกร้าวกว่าถังอู๋เจวี้ยนอยู่พอควร

โดยเฉพาะคิ้วดกดำของเขา ดูแล้วค่อนข้างหยาบหนา ดังนั้นจึงมีความดุดันเย็นชา ดูแล้วเป็นคนที่มีนิสัยแปลกประหลาดเข้าถึงยาก

แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ก็ยังคล้ายถังอู๋เจวี้ยนอยู่หน่อยๆ นี่ก็ทำให้เซียวหลันยวนรู้สึกเกินคาดแล้ว

แต่เพียงไม่นาน เขาก็เข้าใจขึ้นมา

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างแบบนี้ต้องไม่ใช่ใบหน้าแท้จริงแน่นอน

เพราะตอนนี้เขาต้องอายุมากแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะยังหนุ่มแบบนี้

ซ่อนตัวเองถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะแปลงโฉมอีก

"ข้าเองก็ทำเจ้าผิดหวังมาครั้งแล้วครั้งเล่าจริงๆ"

เซียวหลันยวนมองเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง เอ่ยขึ้นเสียงเย็นชาว่า "แต่ว่า ตอนนี้เจ้าก็ลองพูดมาหน่อย ว่าสาเหตุที่จ้องจะเอาชีวิตข้ามาตลอดหลายปีนี้คืออะไรกันแน่?"