บทที่ 2545

ฝ่ามือนี้ก็ทำเอาเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างรู้สึกเหมือนอวัยวะภายในถูกซัดปะทะ เลือดลมเขาปั่นป่วน คอหอยฝาดคาวหวาน

แต่ว่า เขาก็สะกดเลือดที่ทะลักขึ้นมาลงไป หมุนตัวพุ่งไปทางเมืองหลีอย่างไม่ลังเล

อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น ก็สามารถทำให้คนคุ้มกันหอเมืองเมืองหลีเห็นเขาได้แล้ว

ขอแค่ทหารในเมืองออกมารับเขา ขวางเซียวหลันยวนไว้ก็เพียงพอ

แต่มันก็ขาดอีกแต่นิดเดียวเท่านั้น！

ต้องโทษเจ้าอารามโยวชิงก่อนหน้านี้!

ถ้าไม่ใช่เขาขวางเอาไว้ ตอนนี้เขาคงเข้าไปในเมืองหลีแล้ว

แต่ว่า เขายังมีโอกาสอยู่!

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างรู้สึกว่าเซียวหลันยวนที่อยู่ด้านหลังกำลังไล่เข้ามาอย่างเร่งด่วน เขากระตุ้นวิชาตัวเบาจนถึงขีดสุด

ไม่สนใจที่จะต่อสู้เลย

ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาคิดจะเอาชีวิตเซียวหลันยวนเสียขนาดนั้น ตอนนี้พอมาเจอเข้า ปะทะเข้าด้วยกัน แต่เขากลับยังคิดจะหนีอีก?

ตอนนี้ กระทั่งตัวเซียวหลันยวนเองก็ยังไม่เข้าใจ ว่าเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างคิดอะไรอยู่กันแน่

แต่เขาเองก็รู้ ว่าจะให้เขาเข้าไปในเมืองหลีไม่ได้

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

เซียวหลันยวนตะโกนออกไป ลูกกลอนสีดำเม็ดหนึ่งก็ขว้างไปทางแผ่นหลังของเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง

นั่นเป็นระเบิดเพลิงเล็กที่ฟู่จาวหนิงคิดค้นให้พวกเขา

เพียงแต่ลูกเล็กแค่นี้ หลังจากระเบิดออกจะมีพลานุภาพมหาศาล

และเดิมทีเขาก็ใช้กำลังภายในซัดมันออกไป เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างได้ยินเสียงแหวกอากาศที่น่ากลัว เขาสะบัดชายเสื้อไปทางด้านหลังทันที คิดจะใช้กำลังภายในกวาดอาวุธลับนั่นออกไป

เขากระทั่งไม่หันมาดูด้วยซ้ำว่าเป็นอาวุธลับอะไร

เดิมทีคิดว่าการทำเช่นนี้จะต้องกวาดอาวุธลับนั่นออกไปได้ แต่คิดไม่ถึงว่า เจ้าของสิ่งนั้นจะแปะติดกับชายเสื้อเขา แล้วระเบิดเสียงดังสนั่นขึ้นมา

เปลวไฟเลียเข้าที่ชายเสื้อเขาทันที

ส่วนแผ่นหลัง เส้นผมของเขา ก็ล้วนถูกเข็มเล็กๆ ที่สาดออกมาแทงเข้าไป ขณะเดียวกันก็ติดเปลวไฟ แล้วลุกไหม้ขึ้นทันทีด้วย

ของสิ่งนี้ฟู่จาวหนิงพาฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเสวียนทำขึ้นมาด้วยกัน

พลานุภาพรุนแรงมาก