บทที่ 591

ยิ่งไปกว่านั้นผิวหนังของนางก็ยังสูญเสียความยืดหยุ่นและน้ำไปในพริบตา ดูแล้วเหมือนถูกสูบจนแห้งอย่างไรอย่างนั้น เหี่ยวย่นจนเหมือนเปลือกไม้

เมื่อครู่นี้ แม่นางเจี๋ยยังเป็นหญิงสาวที่งดงามจับตาคนหนึ่ง แม้จะมีอายุบ้างแล้ว แต่ก็ยังคงความสาวไม่ดูแก่ชรา ดูทรงเสน่ห์และสง่างามอยู่ ตอนนี้นางกลับดูแก่ลงสามสิบปีในพริบตา จากสาวงามกลายเป็นยายเฒ่าไปเสียแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นศพยายเฒ่าที่ดูน่ากลัวมากอีกด้วย

"ดูพอหรือยัง? ดูพอแล้วข้าจะให้คนแบกนางออกไปจัดการเสีย" เซียวหลันยวนถาม

ฟู่จาวหนิงอยากจะพูดมาก ว่าทิ้งศพนางเอาไว้ก่อน นางยังอยากจะแยกชิ้นส่วนเพื่อค้นคว้าสักหน่อย

แต่ถ้าคำพูดนี้หลุดออกไป น่าจะทำเอาพวกฮู่จิ้งตกใจขนหัวลุกกันหมด

"แม่นางเจี๋ยคนนี้ถึงอย่างไรก็เป็นคนตระกูลฮู่ของพวกเจ้า ศพจนเป็นต้องขนกลับไปไหม?" นางหันไปถามฮู่โม่

ฮู่โม่ส่ายหัวทันที เอ่ยขึ้นอย่างโกรธแค้น "พวกเราไม่มีทางยอมรับนางเป็นคนตระกูลฮู่! ศพของนางเองก็ไม่ต้องส่งกลับไปแล้ว พวกเราท่านป้าคนโตคนหนึ่งก็ฝังอยู่ที่เขาสุสานตระกูลฮู่ แต่ก็ไม่มีที่สำหรับนางอยู่ดี"

พวกเขาตอนนี้ไม่รู้ว่าโกรธแค้นแม่นางเจี๋ยขนาดไหน

ชัดเจนมากว่าแม่นางเจี๋ยมีปัญหา ยิ่งไปกว่านั้นเป้าหมายในตระกูลฮู่เองก็ยังไม่บริสุทธิ์ด้วย ลุงของพวกเขาก็ถูกนางจับมาเป็นพวกเสียแล้ว

นี่คือศัตรูคู่อาฆาตของพวกเขาเลย

ยิ่งไปกว่านั้นนางยังลงมือกับท่านปู่อีกด้วย ทำร้ายผู้นำตระกูล ตระกูลฮู่แต่ไหนแต่ไรก็จะมองเป็นพวกทรยศอยู่แล้ว และจะจัดการด้วยกฎของตระกูล

"เสี่ยวโม่ ถ้าข้ายังต้องใช้ประโยชน์อื่นจากศพของนาง เจ้าจะเห็นด้วยไหม?"

"อ๋า? นางเปลี่ยนไปขนาดนี้แล้ว ท่านยังจะเอาไปใช้ประโยชน์อีกหรือ? คุณหนู ท่านไม่กลัวเลยหรือไรกัน?" ฮู่โม่รู้สึกไม่อยากเชื่อ

ฮู่จิ้งเองก็มองฟู่จาวหนิงอย่างตกตะลึงยิ่งกว่า

ตระกูลฮู่ของพวกเขาก็มีเหล่าหญิงสาวที่มีความแก่นกล้าอยู่ไม่น้อย แต่พวกนางก็ล้วนเป็นพวกวิ่งเล่นไปทั่วตามป่าเขา เหมือนพวกเด็กแก่นแก้ว

ยิ่งไปกว่านั้นอย่างมากสุดก็คือเป็นพวกเห็นศพแล้วไม่กลัว แต่ก็ยังไม่ได้ร้ายกาจขนาดที่คิดจะหยิบเอาศพไปทำอะไร