บทที่ 604

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน ปีนั้นที่อ๋องเจวี้ยนเกิดเรื่อง ไท่ซ่างหวงตอนนั้นรับสั่งห้ามพูดเอาไว้" ฮูหยินใหญ่โม่เอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง

พวกเขาเองก็รู้ว่าพ่อแม่ของฟู่จาวหนิงในตอนนั้นเป็นตัวบุคคลที่สำคัญที่สุด อ๋องเจวี้ยนทำไมจึงรับปากแต่งงานกับฟู่จาวหนิง พวกเขาเหล่านี้รู้จักคนในส่วนหนึ่งในเหตุการณ์นั้น อันที่จริงก็มีการคาดเดาที่ไม่ดีไว้แล้ว อย่างเช่นว่า อ๋องเจวี้ยนคิดจะเอาความแค้นของแม่มาลงที่ลูกสาว ที่แต่งงานกับฟู่จาวหนิงก็เพื่อจะทรมานนางหรือเปล่า?

และเพราะเช่นนี้ แม้จะได้ยินว่าวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงดีมาก แแต่พวกเขาก็ไม่กล้าไปเชิญมาส่งเดช

คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ฟู่จาวหนิงจะเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเอง

ฮูหยินใหญ่โม่สังเกตสีหน้าฟู่จาวหนิง ก็พบว่านางสงบนิ่งดีมาก

"อืม ข้ารู้ แต่ว่าข้าเองก็ถือเป็นคนที่สำคัญคนหนึ่งกระมัง? ยิ่งไปกว่านั้นข้ากับอ๋องเจวี้ยนอยู่ในบ้านก็ไม่เคยหลบเลี่ยงเรื่องนี้ ดังนั้นพวกท่านพูดมาให้ละเอียดก็พอ ไม่เป็นไร"

ฟู่จาวหนิงรู้ว่าพวกเขากลัวจะละเมิดข้อห้าม

"ใช่แล้ว ท่านเฟิงจวินตอนนั้นก็เข้าร่วมงานเลี้ยงนั่นด้วย"

"อืม ตอนนั้นนางไปเจอเรื่องแปลกๆ ในงานเลี้ยงมา บางทีอาจจะกินอะไรไม่ถูกมากระมัง?"

เพราะอาการป่วยของท่านเฟิงจวินเพิ่งมาพบหลังจากกลับมาจากงานเลี้ยงครั้งนั้น เช่นนั้นตอนนี้ฟู่จาวหนิงก็ต้องถามให้ชัดเจน

"ครั้งนั้น"

ท่านเฟิงจวินตอนนี้สงบลงมาแล้ว สายตานางมองฟู่จาวหนิงอย่างงงงวย คิดถึงเรื่องในอดีต

"ท่นคือลูกสาวของฟู่หลินซื่อหรือ?" นางตอนนี้ตั้งสติได้แล้ว

"ใช่แล้ว"

"ข้าตอนนั้นเคยเจอแม่ของท่าน"

ฟู่จาวหนิงจับชีพจรให้นาง ส่งสัญญาณให้นางนอนลง เตรียมจะตรวจสอบร่างกายของนางทั้งหมด

พอได้ยินคำพูดของท่านเฟิงจวิน กระเคลื่อนไหวนางก็ชะงัก

"ข้าจำได้ เพราะว่าท่านหน้าตาคล้ายกับแม่ของท่านอยู่ ตอนนั้นนางเองก็อายุประมาณท่านตอนนี้กระมัง? ครั้งนั้นพวกคนหนุ่มสาวอย่างพวกเขากำลังชมดอกไม้ ชมทะเลสาบ กำลังครึกครื้น ข้าเองก็เข้าไปนั่งในศาลาอยู่ครู่หนึ่ง กำลังรองานเลี้ยงเริ่ม"

ท่านเฟิงจวินระลึกถึงสถานการณ์ในตอนนั้นอย่างละเอียด