บทที่ 621

เซียวหลันยวนตอนนี้จึงเพิ่งเฉลย

ฟู่จาวหนิงตะลึงงัน

"ดังนั้นจึงรู้สึกว่าน่าจะใช้งานได้มาตลอด พวกนางใช้เวลาหลายปีไปศึกษาค้นคว้าสิ่งนี้ ตอนนี้น่าจะเป็นพวกนางที่รู้มากกว่า" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้น "ข้าให้พวกนางมาดูหน่อยแล้วกัน ว่าเสื้อผ้านี้เป็นของจวน"

"ท่านคิดไกลขนาดนี้เชียวหรือ?"

ฟู่จาวหนิงคิดไม่ถึงเลยว่าตอนนั้นเขาจะคิดไว้มากขนาดนี้

"หลายปีก่อน ร่างกายไม่ค่อยสบาย ไม่มีแรงจะทำอะไร เรื่องอื่นๆ ก็ทำไม่ไหว ทำได้แค่เอาเรื่องที่คิดออกมาคิดอีกรอบ" เซียวหลันยวนตอบ

"เช่นนั้นก็ให้พวกนางดูเถิด ให้โอกาสพวกนางได้ไถ่โทษเสียหน่อย" ฟู่จาวหนิงพยักหน้า

เซียวหลันยวนเรียงชิงอีเข้ามา อธิบายไปสองสามคำ

ชิงอีหยิบภาพนั้นแล้วไปหาไป๋ซวงกับจินเสวี่ยทันที

หงจั๋วรินน้ำชาร้อนเข้ามา เซียวหลันยวนดื่มไปอึกหนึ่ง จากนั้นก็มองไปยังกระดาษบนโต๊ะฟู่จาวหนิง

ด้านบนเขียนชื่อคนเอาไว้ส่วนหนึ่ง และยังวาดภาพที่เกี่ยวข้อง

"วันนี้ไปพบฮู่เจียไท่มาหรือ?"

"อืม ข้าเพิ่งรู้ว่า ฮูหยินใหญ่ฮู่ที่จากไปแล้วตอนที่มายังเมืองหลวงในอดีตน่าจะรู้ความลับอะไรบางอย่าง จากนั้นก็ถูกวางยาพิษ ข้าลองถามผู้เฒ่าฮู่อย่างละเอียดแล้ว ว่าตอนนั้นอาการป่วยของนางเป็นอย่างไร ท่านลองเดาสิว่าเป็นอย่างไร?"

เซียวหลันยวนมองนาง "น่าจะใกล้เคียงกับท่านเฟิงจวินใช่ไหม?"

ซู๊ด

ฟู่จาวหนิงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา "เดาง่ายขนาดนี้เชียว?"

ทำไมเขาถึงเดาออกกัน? สมองเซียวหลันยวนนี่ใช้งานได้ดีจริงๆ

พอเห็นนางเป็นเช่นนี้ เซียวหลันยวนก็อดยิ้มๆ ลูบหัวนางไม่ได้ ทำไมรู้ว่านางทำแบบนี้แล้วเหมือนเด็กขี้งอนเลย เหมือนจะออดอ้อนให้คนรักอะไรแบบนั้น

"เดายากอยู่ ก็แค่สามีของเจ้าฉลาดแค่นั้นเอง"