บทที่ 645

เซียวหลันยวนจะช่วยเสี่ยวเฟยอย่างสุดกำลังไหม?

อันที่จริงระหว่างทางที่กลับ ฟู่จาวหนิงเองก็คำถามนี้ในใจตนเองเช่นกัน

ถ้าหากเผ่าเฮ่อเหลียนกบฏจริง ถ้าหากราชาเฮ่อเหลียนจับตัวขุนพลบัญชาการเมืองหูจริง ยึดครองเมืองหู เฮ่อเหลียนเฟยในฐานะที่เป็นลูกชายราชาเฮ่อเหลียน ยิ่งไปกว่านั้นจากที่ตัวเขาพูดมา เฮ่อเหลียนเฟยมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกส่งต่อบัลลังก์ให้เขา

ดังนั้น เขาในเผ่าเฮ่อเหลียนจึงไม่ใช่คนที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนามอย่างแน่นอน ไม่ใช่คนทั่วไปที่ไม่มีตัวตนฐานะ

ถ้าหากต้องประหารเก้าชั่วโคตรจริง เฮ่อเหลียนเฟยหนีไม่พ้นแน่นอน กลายเป็นคนสมควรถูกดึงเข้าไปเกี่ยวข้องมากที่สุด กระทั่งเรียกร้องหาความเป็นธรรมก็ยังไม่ได้

เซียวหลันยวนจะว่าอย่างไรก็ต้องยืนอยู่ข้างราชวงศ์แคว้นเจากระมัง?

เว้นเสียแต่นางจะพิสูจน์ได้ ว่าเสี่ยวเฟยเป็นน้องชายแท้ๆ ของนาง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับราชาเฮ่อเหลียน

แต่ถ้าหากเป็นน้องชายนาง หรือก็คือระหว่างที่พ่อแม่ของนางถูกไล่จับก็ตั้งครรภ์ขึ้นมา ตอนแรกสุด เซียวหลันยวนคิดจะใช้นางมาคุกคามพวกเขา ตอนนี้มีลูกชายมาอีกคน เขาจะคิดเอามาใช้ประโยชน์ด้วยหรือไม่กัน?

ถึงอย่างไรในใจคนสมัยนี้ ลูกชายก็ยังคุ้มค่าเงินกว่าลูกสาว

ถึงตอนนั้นฟู่หลินซื่อต่อให้ไม่ชอบนาง แต่สำหรับลูกชายก็คงไม่ถึงกับไม่ใส่ใจหรอกกระมัง?

แต่ว่าพอคิดเช่นนี้ ฟู่จาวหนิงก็รู้สึกว่าเซียวหลันยวนไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่เช่นนั้นนางคงไม่รู้สึกดีกับเขาหรอก

"จาวหนิง?"

ผู้เฒ่าฟู่เห็นฟู่จาวหนิงนิ่งเงียบไป ในใจก็เหมือนดิ่งลึก

"รู้สึกลำบากใจใช่ไหม? ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนไม่ยอมช่วย พวกเราค่อยหาวิธีอื่น จะไม่ยอมให้เจ้าต้องรู้สึกอดสูที่ต้องไปขอร้องเพื่อให้ช่วยเขาหรอก"

ผู้เฒ่าฟู่เองก็สับสนขึ้นมาชั่วขณะ

เขากังวลเฮ่อเหลียนเฟย แต่ก็กังวลสิ่งที่ฟู่จาวหนิงต้องจ่ายออกไปเพื่อช่วยเหลือเฮ่อเหลียนเฟยด้วยเช่นกัน เขาเองก็ไม่อยากให้ฟู่จาวหนิงต้องมากล้ำกลืนจนเจ็บอีก

ฟู่จาวหนิงได้สติกลับมา กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาทันที

"ท่านปู่ แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"