บทที่ 656

เฮ่อเหลียนเฟยถลึงตาโตมองเพดานกระโจม

และตามคาด พอมองอย่างละเอียดก็เห็นจุดที่ไม่ถูกต้องด้านบน

ท่อนไม้หลายท่อนกระทั่งไม้แหลมที่ห้อยแทงลงมาอีกหลายเล่ม!

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไม้แหลมเหล่านั้นถูกผู้บัญชาการมู่ฉาบพิษไว้หรือไม่

กระทั่งผ้าที่ตอกไว้ทั้งสี่ด้าน น่าจะเปื้อนพิษไว้แล้วกระมัง?

แล้วก็พรมบนพื้น

พี่หญิง อย่ามาเด็ดขาด!

การเคลื่อนไหวภายนอก ผ่านไปครู่หนึ่งก็หายไปหมดแล้ว

รอบด้านนิ่งเงียบเป็นเป่าสาก บางครั้งก็มีเสียงลมภูเขาหวีดหวิว นอกจากนี้ด้านนอกก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดอีก

เฮ่อเหลียนเฟยได้ยินเสียงหัวใจเต้นระรัว

ทั่วตัวเขาเหมือนจะร้อนขึ้นมา ไม่ได้รู้สึกเย็นเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ผู้บัญชาการมู่กับจ้าวเฉินพวกเขาจะต้องคอยซุ่มอยู่รอบๆ นี้แน่นอน รอจนพี่หญิงเข้ามา

เฮ่อเหลียนเฟยร้อนรนจนปากแทบจะพอง

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

บนภูเขาหิมะมีแสงหิมะขับเด่น แต่ก็ยังพอฝืนมองเห็นอยู่

ไม่รู้ผ่านมานานเท่าไร ตอนที่รอยเท้าแนวนั้นใกล้จะถูกปกคลุม บนถนนภูเขาในที่สุดก็ปรากฎเงาคนร่างหนึ่ง

ฟู่จาวหนิงเดินมานานกว่าจะหาที่นี่เจอ

ในช่วงสุดท้ายที่ลมหิมะจะกลบร่องรอยก็หาเบาะแสพบจนได้

รอยเท้าตั้งมากมายขนาดนั้น เล็กใหญ่ไม่เท่ากัน นางแม้จะวิเคราะห์สถานการร์บางส่วนออก แต่พอเห็นว่าลมหิมะกลับมาอีกครั้ง ฟ้าเองก็มืดแล้ว พอคิดว่าเฮ่อเหลียนเฟยอยู่ในมือของอีกฝ่าย นางก็ตัดสินใจที่จะบุกขึ้นไปบนเขา

ก่อนที่จะขึ้นเขา นางหยิบขวดสุราใบเล็กใบหนึ่งออกมาจากในห้องเภสัช ดื่มลงไปหลายอึก

อุ่นร่างกายเสียหน่อย