บทที่ 686

จากคำพูดของเซียวหลันยวน คือเขาจะอยู่เงียบๆ เพื่อวางแผนเรื่องหุบเขาซานชิง

แล้วก็ ตอนกลางคืนหน้าของเขาจะคันจนทำให้เขานอนไม่หลับ ถ้าตนเองนอนอยู่ด้วย จะส่งผลกระทบกับฟู่จาวหนิงได้

ตอนที่ควรพูด ตอนที่ควรล้อเล่น เขาก็ยังไม่เปลี่ยนไป

แต่ว่า เขาไม่ได้ทำท่าทางใกล้ชิดอะไรกับนางอีกเลย

"ข้าตอนนี้สวมหน้ากากแล้วแผลเป็นพิษจะคัน แต่ตอนที่ไม่สวม พอเข้าใกล้เจ้า เห็นใบหน้าขาวนวลไร้ริ้วรอยของเจ้า ข้าก็รู้สึกว่าความน่าเกลียดของข้าส่งไปถึงเจ้าแล้ว"

เซียวหลันยวนบอกเช่นนี้กับนาง

"ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าอยู่ใกล้ชิดกันเกินไป ข้ากลัวว่าแผลเป็นพิษของข้าไปสัมผัสกับใบหน้าเจ้า ถึงเจ้าไม่บอกข้า แต่ข้าก็รู้ ว่าแผลเป็นพิษมันจะถลอก บางครั้งยังมีหนองไหลออกมาอีกด้วย"

เซียวหลันยวนเอ่ยอย่างจำใจกับนาง

"กลิ่นตัวข้าเองก็ไม่ได้น่าดมนัก บวกกับกลิ่นยาที่โดนพิษอีก ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ถ้าข้ายังไปหอมเจ้าจูบเจ้า ไม่ใช่ว่ากลายเป็นข้าบีบให้เจ้าต้องมาทนกับกลิ่นแย่ๆ หรอกหรือ? หนิงหนิง ไว้หน้าข้าสักหน่อยเถิด"

ฟู่จาวหนิงเดิมทีคิดจะคุยกับเขาดีดี พอได้ยินเขาเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ นางเองก็ไม่มีคำจะพูด

สิ่งเหล่านี้ที่เขาพูดก็พอเข้าใจได้ เหมือนว่าจะเป็นเรื่องปกติกระมัง?

ดังนั้นพวกเขาตอนนี้จึงเว้นระยะห่างเหมือนเป็นเพื่อนกัน

พวกของชิงอีบางครั้งก็รู้สึกแปลกๆ

ตรงหน้ากำลังจะเข้าสู่หุบเขาซานชิงแล้ว พวกเขาหยุดพักผ่อนกินข้าว เฉินซานพุ่งมาอยู่ข้างชิงอี ถอนหายใจ

"ชิงอี เจ้ารู้สึกไหม ว่าท่านอ๋องกับคุณหนูของข้าช่วงนี้เหมือนสามีภรรยาที่เอาแต่เคารพซึ่งกันและกัน?"

ชิงอีเองก็เหลือบมอง พอมีคนมาซุบซิบนินทาด้วยก็อดไม่ไหว รีบพยักหน้าทันที

"ก็นั่นน่ะสิ? ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องของพวกเราวันๆ เอาแต่ตัวติดกับพระชายา อย่างไม่ปิดบังเลยนะ ข้าเนี่ยไม่กล้าจะเลิกม่านพวกเขาส่งเดชด้วยซ้ำ กลัวไม่ระวังแล้วจะไปเห็นท่านอ๋องกำลังลงมือลงปากกับพระชายาเอา แต่หลายวันนี้เขาเหมือนแค่จับมือพระชายาก็ยังไม่ทำเลย"

"ใช่เลย ก่อนหน้านี้ท่านอ๋องไม่ใช่เอาแต่พูดหรือ ว่าออกไปอยู่ด้านนอก คุณหนูเป็นหญิงสาวคนเดียวมันอันตราย ดังนั้นจึงต้องมาพักห้องเดียวกับเขา เขาจะได้ปกป้องใกล้ๆ ได้ ตอนแรกคุณหนูพวกเราเองยังคัดค้านอยู่เลยไม่ใช่หรือ? ที่อ๋องเจวี้ยนอยู่ในห้องนางน่ะ"

ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนกลับบอกว่าจะแยกกันนอนหรือ?

นี่มันอะไรกัน

"หรือว่าช่วงข้าวใหม่ปลามันจะสั้นแค่นี้?" ชิงอีมึนงงไป

"จริงหรือ?" เฉินซานพอได้ยินก็ดูเคืองๆ "ถ้าเช่นนั้นอ๋องเจวี้ยนก็ไม่ควรเอามากๆ เลย"

คุณหนูของพวกเขาดีขนาดไหน ถ้าเป็นผู้ชายทั่วไปรับเป็นภรรยาก็มีแต่ต้องคอยดูแลให้ดีไหม? พวกเขาตอนนี้เพิ่งแต่งกันได้ไม่เท่าไร ก็เบื่อหน่ายกันแล้วหรือ?

ตอนที่กลับเมืองหลวง อ๋องเจวี้ยนคงจะไม่รับภรรยาเพิ่มอีกใช่ไหม?

"นี่" ชิงอีเองก็พูดไม่ออก เขาพูดอะไรผิดไปหรือเปล่านะ? เหมือนว่าพูดเช่นนี้ไม่ค่อยถูก "ข้าก็แค่เดาไปเรื่อย พวกเขาน่าจะทะเลาะกันนั่นล่ะ"

"ดูแล้วไม่เหมือนทะเลาะเลยนะ ตอนกินข้าวพวกเขาก็ยังคุยกันดีดีอยู่เลย" เฉินซานบอก