บทที่ 801

ฮูหยินหลิ่วตอนที่ตรวจอยู่ในห้อง ฮูหยินจางกับฮูหยินโม่ก็รออยู่ด้านนอก

เซี่ยซื่อเข้ามาเติมชาให้พวกนาง จากนั้นก็ส่งผลไม้ปอกแล้วเข้ามา อันห่าวเองก็ยกตะกร้าดอกไม้ใบหนึ่งมาวางไว้บนโต๊ะด้วย

พอจัดวาง โต๊ะเล็กตัวนี้ก็ดูดีมีบรรยากาศขึ้นมาไม่น้อย

ฮูหยินใหญ่โม่มองเซี่ยอันห่าว ก็รู้สึกดูถูกชะตามาก อดถามบางอย่างกับนางขึ้นมาไม่ได้

อันห่าวเองก็ตอบกลับอย่างว่าง่ายทีละคำถาาม

"ฮูหยินทั้งสองอย่าได้เกรงใจเลย ต้องการอะไรก็บอกกับพวกเรา จาวหนิงอีกเดี๋ยวก็น่าจะออกมาแล้ว" เซี่ยซื่อพอเห็นฮูหยินใหญ่โม่ชอบอันห่าวก็ดีใจมาก นางเองก็ชอบฮูหยินใหญ่โม่ด้วย รู้สึกว่านางดูใจดี "ข้าจะพาอันห่าวไปสวนเล็กๆ ทางนั้นเพื่อเด็ดถั่วเสียหน่อย"

"ได้ พวกเราไม่เกรงใจนะ"

ฮูหยินใหญ่มู่กวักมือให้กับอันห่าว กำชับนางว่า "ระวังอย่าไปตากแดดเสียล่ะ"

"ขอบคุณฮูหยิน"

อันห่าวหลังจากออกไปพร้อมเซี่ยซื่อ ฮูหยินจางก็ถามนางเสียงต่ำ "นี่เป็นลูกพี่ลูกน้องบ้านคุณยายของพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรือ"

"พวกเขาเองก็ตรวจสอบมาแล้ว แม่แท้ๆ ของพระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่ใช่ลูกสาวตระกูลหลิน ดังนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลิน เซี่ยซื่อกับเด็กสาวอันห่าวคนนี้ น่าจะเป็นคนที่จิตใจดีงาม ดังนั้นจึงต้องตาพระชายาอ๋องเจวี้ยน"

ฮูหยินโม่เองก็ไม่อยากจะพูดเรื่องส่วนตัวของเซี่ยซื่อนัก เพียงแค่มองอันห่าวแล้วยิ้มๆ

"อันห่าวเด็กสาวคนนี้เองก็โชคดี เรื่องที่หอจันทร์หยาดก่อนหน้านี้เจ้าเองก็รู้ ดีที่พระชายาอ๋องเจวี้ยนเข้าปกป้องนาง ดึงชื่อเสียงของนางกลับมาได้ เจ้าเห็นว่าอันห่าวตอนนี้ถามอะไรก็ตอบกลับมาได้เป็นเรื่องปกติใช่ไหม? แต่ว่านางก่อนหน้านี้ไม่เป็นอย่างนี้นะ พระชายาอ๋องเจวี้ยนนี่ล่ะที่เป็นคนรักษา"

ฮูหยินใหญ่โม่ก็รู้เรื่องในอดีตของเซี่ยอันห่าวเช่นกัน

"อันห่าวเด็กสาวคนนี้ดูแล้วไม่น่าจะทำใครเจ็บปวดได้เลย" ฮูหยินจางเองก็พูดขึ้นมาด้วย

"ใช่ไหมล่ะ? ข้าเห็นนางแล้วชอบมาก ในบ้านพวกเราตอนนี้มีแต่ผู้ชาย หลังจากนี้จะลองถามดูว่าอันห่าวอยากไปเล่นที่นั่นบ้างไหม มีเด็กสาวน่ารักแบบนี้อยู่พูดคุยกับข้าก็น่าจะดีอยู่"