บทที่ 862

"พระชายาอ๋องเจวี้ยน องค์จักรพรรดิมีเรื่องด่วน โปรดหยุดก่อน!"

เซียวหลันยวนที่เตรียมจะปลดม่านลง พอได้ยินคำพูดนี้ก็ไม่เคลื่อนไหวแล้ว

มาอีกแล้วหรือ? องค์จักรพรรดิจะมาไม้ไหนอีกล่ะนี่?

คนที่เข้ามาพอถึงหน้ารถม้าก็กระโดดลง รีบเดินเข้ามาหา ยื่นหัวเข้ามามองในรถม้า

"อ๋องเจวี้ยน ได้ยินว่าพระชายาจะออกจากเมืองหลวงวันนี้หรือ?"

คนผู้นี้คือหัวหน้าคนหนึ่งของราชองครักษ์ ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยจะมีตัวตนเท่าไรนัก

"เกี่ยวอะไรกับเจ้า?" เซียวหลันยวนถามเสียงเรียบเฉย เขามองไปยังอีกคนหนึ่งที่กระโดดลงจากรถม้าแล้วเดินเข้ามา คนผู้นี้เป็นคนจากหนานฉือ น่าจะเป็นทูตจากหนานฉือ

เขาพูดภาษาแคว้นเจาไม่ได้ หลังจากเดินเข้ามาก็ทำได้แค่ยืนอยู่ข้างๆ

"อ๋องเจวี้ยน องค์จักรพรรดิเชิญพระชายาอ๋องเจวี้ยนเข้าวัง โปรดให้พระชายากลับมาที่เมืองก่อน..."

"องค์จักรพรรดิมาหาพระชายาของข้า แต่ไม่ใช่ข้าหรือ?" เซียวหลันยวนกลับดูสนใจขึ้นมา จะหาฟู่จาวหนิงไปทำไมกัน?

"ถูกต้อง ต้องการพบพระชายา"

"โอ้ เช่นนั้นก็ช้าไปแล้ว พระชายาเพิ่งจะออกไป" เซียวหลันยวนปล่อยม่านรถลง

องค์จักรพรรดิน่าจะไม่รู้ว่าฟู่จาวหนิงจะออกเดินทาง ตอนนี้จึงเพิ่งเข้ามาขวางทาง น่าเสียดายทีช้าไปแล้วก้าวหนึ่ง

""พระชายาอ๋องเจวี้ยนออกเดินทางแล้วหรือ? เช่นนั้นข้าจะไปตามนางกลับ

หัวกหน้าองครักษ์พูดพลางดึงม้าขึ้นม้า ร้องย่า คิดจะควบม้าตามฟู่จาวหนิงไป

"ชิงอี"

"ขอรับ!"

เซียวหลันยวนแค่เรียกชิงอีเสียงต่ำ ชิงอีก็เข้าใจความหมายของเขาทันที มือข้างหนึ่งคว้าไปทางด้านหลังเสื้อของหัวหน้าองค์รักษ์คนนั้น ออกแรงดึง คว้าตัวเขาลงมาจากหลังม้าทันที

ชิงอีสะบัดมือ ขว้างคนกระแทกลงมาหนักๆ บนพื้น