บทที่ 866

แต่ในความเป็นจริงมันคือการเอาอกเอาใจหมอเทวดาหลี่ ถึงเวลาถ้าในงานประชุมหมอใหญ่ได้รับตำรายาหรือยาดีดีอะไรมา ตอนกลับมาก็สามารถพิจารณาขายให้กับพวกเขาได้

ถึงอย่างไรบ้านไหนที่ไม่มีคนแก่และเด็ก ไม่มีหญิงสาวที่ต้องคลอดเด็ก ตนเองก็ยากที่จะไม่เจ็บป่วย การมาเจรจากับหมอเทวดาหลี่ได้ก่อนถือเป็นเรื่องดีที่สุด

ดังนั้นก่อนหน้าที่จะเข้าร่วมงานประชุมหมอใหญ่ทุกครั้ง เหล่าหมอพวกนี้จึงล้วนเก็บเงินกันจนมือไม้อ่อนแรงไปหมด โดยเฉพาะตัวหมอเทวดาหลี่เอง

นี่ต้องเข้าร่วมงานประชุมหมอใหญ่ถึงจะมีคุณสมบัติ

ไม่ใช่ว่าคนไม่มีคุณสมบัติจะเข้าไปไม่ได้ แต่ยังมีคนที่มีคุณสมบัติทางการตัวตนฐานะทางการ พออยู่ที่นั่นก็มีหน้ามีตา มีเรื่องมากมายที่จัดการได้ง่าย แล้วยังมีคนคอยมาต้อนรับโดยเฉพาะอีก

"หมอเทวดาหลี่แน่นอนว่าต้องไป"

องค์จักรพรรดิอันที่จริงช่วงนี้ก็ไม่ค่อยชอบหมอเทวดาหลี่นัก แต่เนื่องจากยังไม่มีคนมาแทนที่เขาได้ชั่วคราว จะไม่ให้เขาไปก็ไม่ได้

"ได้ยินว่าเขาช่วงนี้ชอบไปที่จวนพระสัสสุระ องค์จักรพรรดิไม่ได้ถามเหตุผลหรือ?"

ไทเฮาเองก็รู้มาบ้าง จึงอยากจะเตือนองค์จักรพรรดิให้ไปตรวจสอบหน่อย

"ข้าถามพระสัสสุระแล้ว บอกว่าเจียงเจี๋ยบาดเจ็บ ไปแข่งม้ากับคนอื่นแล้วล้มมา"

"เจียงเจี๋ย? บาดเจ็บหนักไหม?"

"หนักมาก"

"ฮองเฮาไปเยี่ยมบ้างหรือยัง?"

พอพูดถึงเรื่องนี้ องค์จักรพรรดิก็ย่นคิ้ว เรื่องนี้ก็แปลกอยู่ แต่ก่อนฮองเฮาก็ให้ความสำคัญกับเจียงเจี๋ยมากโขอยู่ ตอนนี้ทำไมพอเจียงเจี๋ยเจ็บหนัก ฮองเฮากลับไม่ออกจากวังไปดูดำดูดีเขาเลย?

"น่าจะไม่หนักมากกระมัง?"

"ถามหมอเทวดาหลี่ดูก็รู้แล้ว"