บทที่ 884

นี่ก็เป็นสิ่งที่นางเตรียมการไว้แล้ว

"ทำได้แค่ช้าๆ ช้าให้มากที่สุด"

นางพูดไปด้วยพลางตกยาใส่ช้อนเล็ก ยื่นชามไปให้กับหมอหวาง "รบกวนท่านถือให้ข้าหน่อย"

หมอหวางรีบรับไป ดวงตาจ้องมองการกระทำของฟู่จาวหนิงไม่วางตา

ฟู่จาวหนิงบีบไปที่แก้มของไท่ไท่อาวุโส นำช้อนใส่เข้าไปในปากนาง แล้วยื่นส่งเข้าไปลึกยิ่งกว่าการป้อนยาแบบทั่วไป ใช้ก้นช้อนกดลง กรอกยาเข้าไป

มืออีกข้างก็ช่วยกดนวดลงไป

และเห็นไท่ไท่อาวุโสมีท่าทางกลืนยาเล็กๆ ลงไปแล้ว

ถึงอย่างไรขอแค่จะเป็นยาแค่เล็กน้อย ตอนที่กลืนแม้จะอ่อนแอ แต่ก็ถือว่ากลืนลงไปแล้ว

หมอหวางยินดีขึ้นมาทันที "กลืนลงไปแล้ว!"

"อืม ตอนนี้ขอแค่อดทนเพียงพอ ค่อยป้อนลงไป" ฟู่จาวหนิงอธิบาย ป้อนคำที่สอง

ช้อนเล็กคันนั้นสามารถตักยาได้นิดหน่อย ป้อนลงไปเหมือนป้อนทารก ยาหนึ่งชามถ้าหากจะป้อนลงไปให้หมดก็ใช้เวลาไม่น้อยเลย

แต่นางก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญ และป้อนยาทีละช้อนๆ อย่างไม่เร่งไม่ร้อน

ท่านผู้เฒ่ามองฟู่จาวหนิง และไม่รู้ว่าน้ำตาไหลอาบออกมาตั้งแต่เมื่อไร

หญิงสาวคนนี้เข้ามาอยู่ในปลายดวงใจของเขาทันที

ทำไมจึงทำให้คนชื่นชอบมากขนาดนี้?

รอจนฟู่จาวหนิงป้อนยาเสร็จ พวกเขาก็ล้วนรู้สึกว่าเวลาผ่านไปนานมากแล้ว

ยาชามนั้นป้อนลงไปหมดแล้ว

"อย่าเพิ่งปล่อยไท่ไท่อาวุโสลงมา" ฟู่จาวหนิงพูดกับเสิ่นเสวียน