บทที่ 893

"ท่านลุงเรื่องเลห่านี้ทำไมต้องให้นางรู้ด้วย? นี่เป็นเรื่องในบ้านตระกูลเสิ่นของพวกเรานะ" อวี๋อวี่เวยเดินเข้าไปหาเสิ่นเสวียน กดเสียงลงต่ำ "จะว่าไป พวกเราพูดถึงฮองเฮาด้วย ถ้านางพูดออกไปจะไม่ดีกับพวกเราไหม?"

"ข้าบอกเจ้าแล้วหรือยัง?" เสิ่นเสวียนย้อนถาม

"อะไรหรือ?"

"่จาวหนิงเป็นคนของบ้านเรา" เสิ่นเสวียนพูดขึ้นมาตรงๆ

อวี๋อวี่เวยร่างไหววูบ รู้สึกเหมือนตนเองถูกทำร้ายจิตใจจนกระทบกระเทือน

นางก่อนหน้านี้ได้ยินญาติๆ พวกนั้นคาดเดาไว้แล้ว บอกว่าเสิ่นเสวียนอาจจะพาคนในดวงใจกลับมาแล้วเตรียมแต่งงาน หนึ่งก็เพื่อให้ไท่ไท่อาวุโสวางใจ สองก็อาจจะเติมความสุขเพื่อขับไล่โชคร้าย

ตอนนี้เสิ่นเสวียนบอกว่าฟู่จาวหนิงเป็นคนของตนเอง นั่นไม่ใช่บอกว่าความเป็นไปได้นี้มีมากหรอกหรือ?

"ท่านลุง..."

"พวกเจ้าออกไปได้แล้ว" เสิ่นเสวียนพอเห็นฟู่จาวหนิงหยิบถุงหอมสองใบออกมาตรวจสอบ ก็ให้พวกเสินหว่านออกไปทันที

"พี่รอง พวกเราต้องรู้ก่อนว่าถุงหอมมีปัญหาหรือไม่" เสินหว่านไม่ค่อยชอบที่ของที่ฮองเฮาให้มาไปอยู่ในมือของฟู่จาวหนิง

นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ถึงตอนนั้นถ้าหากฮองเฮาเรียกพบนาง พบว่าบนตัวนางไม่มีถุงหอมพวกนั้นแล้วจะทำอย่างไรกัน?

อวี๋อวี่เวยเองก็ยังไม่อยากออกไป นางก็อยากจะรู้ว่าฟู่จาวหนิงคิดจะทำอะไร

ก็แค่หมอหญิงคนหนึ่งเท่านั้น! นางมาหลอกล่อให้ท่านลุงหลงได้อย่างไรกัน?

"ออกไป"

เสิ่นเสวียนหน้าขรึมลงเล็กน้อย พวกนางแม่ลูกหุบปากทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีก หมุนตัวเดินออกไปแล้ว

หลังจากพวกนางออกไป ฟู่จาวหนิงจึงเอ่ยกับท่านผู้เฒ่าเสิ่นกับเสิ่นเสวียนว่า "ถุงหอมสองใบนี้สำหรับคนทั่วไปไม่มีปัญหาใด แต่ด้านในมีวัตถุดิบยาหลายอย่างที่แปล่อยพิษจำนวนเล็กน้อยออกมา สำหรับไท่ไท่อาวุโสที่ติดพิษแล้วอันตรายมาก"

พ่อลูกตระกูลเสิ่นทั้งสองคนหน้าเปลี่ยนสี