บทที่ 911

ไท่ไท่อาวุโสตื่นแล้ว แต่ยังไม่ได้ตื่นดีนัก แค่หนังตาขยับๆ เท่านั้น มือเองก็ยกขึ้นทำท่าเหมือนจะคว้าจับอะไร ปากอ้าพะงาบแต่ก็ยังพูดอะไรออกมาไม่ได้

ท่านผู้เฒ่าเสิ่นถูกเสิ่นเสวียนดันให้ไปพักผ่อนบนเตียง ส่วนเสิ่นเสวียนมาคอยดูแลอยู่ทางนี้

มือของไท่ไท่อาวุโสพอยื่นออกมาเขาก็คว้าจับมือของไท่ไท่อาวุโสทันที ขณะกำลังจะให้หลิวหั่วไปเชิญฟู่จาวหนิงมา ก้ได้ยินเสียงหลิวหั่วตะโกนเรียกฟู่จาวหนิงพอดี

"จาวหนิงรีบมาเร็ว" เสิ่นเสวียนรีบเขยิบที่ให้

ฟู่จาวหนิงรีบเดินเข้ามา รีบตรวจสอบอาการของไท่ไท่อาวุโสอย่างรวดเร็ว

"เรียกนางให้ตื่นได้ พอตื่นแล้วให้นางกินอะไรเสียหน่อย จะดีกับนางมาก" ต่อให้เป็นแค่อาหารเหลวก็ยังดี

ยิ่งไปกว่านั้น นางเห็นท่าทีของไท่ไท่อาวุโส ยังมีปฏิธานยอยากมีชีวิตอยู่ หนังตาเองก็ขยับอยู่เป็นระยะ เหมือนพยายามจะลืมตาขึ้น

เช่นนี้นางก็สามารถช่วยได้แล้ว

ฟู่จาวหนิงหยิบเข็มออกมา แทงเข้าไปยังจุดชีพจรกระตุ้นหลายจุดบนตัวไท่ไท่อาวุโส

เพียงครู่เดียว ไท่ไท่อาวุโสก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

"ท่านแม่?" เสิ่นเสวียนร้องเรียกนางทันที

มุมปากไท่ไท่อาวุโส เหมือนพูดอะไรออกมา งึมงำๆ เสิ่นเสวียนได้ยินไม่ชัด

ฟู่จาวหนิงแนบหูเข้าไป จึงได้ยินนางพูดมาอีกรอบ

"เชี่ยว เชี่ยวเอ๋อร์ กลับมาแล้ว..."

ฟู่จาวหนิงมองไปทางเสิ่นเสวียน "นางกำลังเรียกถึงเสิ่นเชี่ยว"

บอกว่าเสิ่นเชี่ยวกลับมาแล้วหรือ?

นี่คือการละเมอ น่าจะเพราะทิฐิในใจกระมัง? ไท่ไท่อาวุโสคิดถึงเสิ่นเชี่ยวมาตลอดเลยหรือ?

เสิ่นเสวียนเองก็ตกตะลึง

"ตื่นแล้ว"

ฟู่จาวหนิงเห็นพอเห็นสายตาไท่ไท่อาวุโสเพ่งสมาธิ ดูเหมือนตื่นขึ้นมาแล้ว