บทที่ 914

"พ่อครัวเลื่องชื่อ? ผู้อาวุโสตู้หรือ?"

"ผู้อาวุโสตู้? ท่านลุงเชิญเขามาได้หรือ?"

อวี๋อวี่เวยริษยาขึ้นมาแล้ว ไฟริษยาแทบจะเผานางจนแดดิ้น

ตอนนั้นที่นางอายุสิบห้า เดิมทีก็ได้ยินคนอื่นยุยงมา และอยากจะเชิญพ่อครัวเลื่องชื่อคนนั้นมาทำอาหารจัดงานให้นาง เช่นนั้นนางคงได้ชื่อกระฉ่อนต้าชื่อแล้ว เหล่าแม่นางทั้งหมดคงได้อิจฉานางแน่

แต่นางเพิ่งพูดกับเสิ่นเสวียนแค่ครึ่งประโยค เสิ่นเสวียนก็ตัดบทนางมาเรียบๆ เสียแล้ว บอกมาคำหนึ่ง ว่าตระกูลเสิ่นไม่ควรจะสร้างชื่อเสียง วันนั้นให้พ่อครัวทำอาหารให้สักสองอย่างก็พอแล้ว

ผลลัพธ์ล่ะ?

อวี๋อวี่เวยร้องเรียกเสี่ยวซิ่ง "ยกน้ำแกงฟักหยกขาวนี่ตามข้ามไปที่ศาลาเหมย!"

ส่วนตัวนางก็วิ่งกระฟัดกระเฟียดตรงออกไปแล้ว

สาวใช้เสี่ยวซิ่งรีบยกชามใหญ่นั่นขึ้นมา แล้วตามไป

เสินหว่านตกตะลึง "เสี่ยวเวย เจ้ากลับมาก่อน อย่าไปอาละวาด"

ที่นี่บ้านตระกูลเสิ่นนะ ไม่ใช่บ้านตระกูลอวี๋เสียหน่อย อวี๋อวี่เวยไม่มีสิทธิ์เสียงพูดอะไรในบ้านตระกูลอวี๋ ในตระกูลเสิ่นยิ่งไม่ต้องคิดจะอาละวาดเลย นางไม่ใช่คนสกุลเสิ่นนะ!

นางเองก็รีบตามเข้าไป กลัวว่าอวี๋อวี่เวยจะทำเรื่องเป็นเรื่องใหญ่

ตอนที่อวี๋อวี่เวยไปถึง ฟู่จาวหนิงก็กินอิ่มแล้ว

นางเดิมทีกินอะไรก็ยังมีควบคุมอยู่ที่ประมาณอิ่มเจ็ดแปดส่วน แต่วันนี้ อาหารบนโต๊ะคือเลิศรสจริงๆ อาหารทุกจานใช้คำว่า "เป็นเลิศ" มาพรรณนาได้เลย ดังนั้นจึงกินจนท้องตึงอย่างไม่ระวัง

กินอิ่มมาก นางก็นั่งต่อไม่ไหวแล้ว ลุกขึ้นยืนบอกกับเสิ่นเสวียนว่า

"ผู้อาวุโสตู้คนนี้ อายุอยู่ที่ประมาณเท่าไรหรือ?"

"ผู้อาวุโสตู้อายุหกสิบกว่าแล้ว"

"เช่นนั้นก็ลำบากท่านแย่เลย ท่านลุง ท่านลองถามเขาดูไหมว่าอยากให้ข้าช่วยกดชีพจรผิงอันให้ไหม?"

"เจ้านี่ไม่รู้จักวิชาแพทย์ของตัวเองจริงๆ ว่าถ้าลือกันออกไปเจ้าจะไปถึงตัวตนฐานะอะไร"

เสิ่นเสวียนหัวเราะเบาๆ "เจ้ามาเสียเปรียบเพราะอายุยังน้อยนี่ล่ะ"