ตอนที่ 187 อาหารมื้อนี้มูลค่าเป็นล้าน!

ตอนที่ 187 อาหารมื้อนี้มูลค่าเป็นล้าน!

ออกจากบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดแล้ว เฉินเฟยเอ๋อร์ยังคงนั่งรถของลู่เฉิน

การเดินทางไปบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดครั้งนี้ ลู่เฉินได้รับสิ่งต่างๆ มากมาย

อย่างแรก ลู่เฉินได้เจรจากับบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดอย่างเป็นทางการ ฝ่ายนั้นจัดหาเวลาว่างเพื่อที่จะทำซีดี อัลบั้ม ‘เธอผู้เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของฉัน’ รวมทั้งโปสเตอร์และยูเอสบี เป็นต้น

ทางด้านราคา บริษัทเฟยสือเรคคอร์ดลดให้ลู่เฉิน 5% เป็นราคาพิเศษ

อย่าดูถูกส่วนลด 5% เพราะกำไรจากการจองสินค้าและการจัดจำหน่ายของบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดความจริงแล้วไม่สูงมาก

โดยเฉพาะการขนส่ง พวกเขาร่วมมือกันกับสำนักพิมพ์ซินหวา

เส้นทางการเงินเส้นนี้จึงถูกสำนักพิมพ์ซินหวาเอาไปหมด

นอกจากนี้หลินจื้อเจี๋ยยังขอให้ลู่เฉินช่วยเขียนเพลงหลักให้วงเอ็มเอสเอ็นอีกสองเพลง ทั้งยังให้เขาช่วยดูแลการผลิตเพลงด้วย

การทำอัลบั้มเพลงชุดหนึ่งกับการขอให้แต่งเพลงสักเพลงนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อย่างหลังคือการเขียนผลงานเพลงออกมา เมื่อเขียนเพลงออกมาก็ได้เงินไป อย่างมากแค่ให้คำแนะนำด้านทำนองของเพลงบ้าง เรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ

ในธุรกิจด้านดนตรี ความรับผิดชอบหลักในการทำเพลงเป็นของฝ่ายจัดทำเพลง

การอำนวยการทำเพลงต้องมีการศึกษาด้านดนตรีและความสามารถในการปฏิบัติการจริง อาศัยเทคนิคเฉพาะกับประสบการณ์ เพื่อให้การทำแผ่นเพลงออกมาให้ได้เสียงที่ดีที่สุด ใกล้เคียงกับระดับเสียงของภาพยนตร์!

หน้าที่ของผู้อำนวยการเพลงคือเมื่ออยู่ในห้องอัดเสียง จะต้องแนะนำนักดนตรีและนักร้องก่อนเวลาอัดเสียงเมื่อเกิดความผิดพลาดและชี้นำนักอัดสียงในการจัดการมิกซ์เสียงในภายหลัง

ดังนั้นบนบ่าของผู้อำนวยการเพลงจึงแบกรับความรับผิดชอบที่หนักอึ้งเอาไว้ ผู้อำนวยการเพลงจะต้องรับผิดชอบทั้งอัลบั้ม ในขณะที่อัดเสียงลงแผ่นของนักร้อง จะต้องมีอำนาจสั่งการและอำนาจในการตัดสินใจ

ต่อให้เป็นการช่วยเหลือ สำหรับบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดแล้ว ยังมีน้อยมาก

เพราะลู่เฉินไม่ใช่เจ้าหน้าที่ของบริษัทเฟยสือเรคคอร์ด และทางบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดเองก็มีคนมีความสามารถด้านนี้อยู่แล้วมากมาย อย่างเช่นหลินจื้อเจี๋ยเอง การทำเพลงของผู้อำนวยการเพลงอย่างเขาอย่างน้อยก็เคยทำมาแล้วเป็นร้อยๆ แผ่น มีประสบการณ์โชกโชน

สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดหรือกล่าวให้ถูกต้องกว่านั้นคือหลินจื้อเจี๋ยให้ความสำคัญแก่ลู่เฉินมาก

แม้แต่ลู่เฉินเองก็คิดไม่ถึง ผู้อำนวยการเพลงของบริษัทเฟยสือเรคคอร์ดคนนี้ตั้งใจมาเชิญตัวเองให้เป็นผู้อำนวยการเพลงให้แก่วงเอ็มเอสเอ็นในอัลบั้มนี้

ถ้าเอ่ยถึงเรื่องประสบการณ์ ตัวลู่เฉินเองเพิ่งได้ทำอัลบั้ม’เธอผู้เป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของฉัน’ เสร็จสิ้นเป็นอัลบั้ม

การรับเป็นผู้อำนวยการเพลงครั้งนี้ไม่ใช่รับมาเฉยๆ ทั้งต้องเขียนเพลงสองเพลงและอำนวยการทำเพลงด้วย บริษัทเฟยสือเรคคอร์ดตั้งราคาเริ่มต้นให้ที่หนึ่งล้านหยวน!

ราคาเท่านี้สามารถเชิญผู้จัดทำระดับสูงของวงการมาได้เลย

แน่นอนว่าลู่เฉินตอบตกลง

นอกจากค่าเหนื่อยที่อู้ฟู่แล้ว การเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทางนี้ก็สำคัญกับเขาไม่น้อย

ความจริงแล้วลู่เฉินไม่รู้ว่า ถ้าเขาไม่ได้เขียนเพลงบุปผานารีให้เฉินเฟยเอ๋อร์ จนกำราบผู้ที่ต่อต้านหลินจื้อเจี๋ยได้อย่างอยู่หมัด เกรงว่าสัญญาฉบับนี้เขาอาจจะไม่ได้มันมา

บริษัทใหญ่โตมักดื้อดึงและหยิ่งยะโส ไม่ใช่ว่าใครก็ได้ที่จะเข้าไปแตะต้อง!

“พี่เฟย…”

ลู่เฉินขับรถไปถามไป “เมื่อครู่หูซวี่มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

ก่อนหน้านี้ในห้องอัด ตอนที่ลู่เฉินคุยกับหูซวี่ เฉินเฟยเอ๋อร์ส่งสายตาให้เขา

สายตานั้นลู่เฉินเข้าใจ แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินเฟยเอ๋อร์ต้องแอบบอกเขา

ข่าวของหูซวี่ส่วนใหญ่ดีมาตลอด ตัวเขาเองก็ดูดี กิริยาคำพูดคำจามีมารยาท

เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะ “หูซวี่คนนี้…จะว่ายังไงดี นายมองไม่ออกหรอกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เรื่องที่เขาทำล้วนเพื่อหวังผลอย่างแรงกล้า เพียงแต่ปิดบังเอาไว้อย่างดี คนอื่นมองไม่ออก”

“เมื่อครู่ฉันกังวลว่านายจะถูกเขาชมจนหน้ามืดตาลาย รับปากเขาง่ายเกินไป”

ผลประโยชน์ หน้าซื่อใจคด!

นี่คือคำสรุปที่เฉินเฟยเอ๋อร์ประเมินหูซวี่

ลู่เฉินเข้าใจแล้ว “ขอบคุณพี่เฟยที่เตือน ผมจะระวัง”

เมื่อเทียบกับหูซวี่ ลู่เฉินต้องเชื่อเฉินเฟยเอ๋อร์อยู่แล้ว

เฉินเฟยเอ๋อร์ถ้าไม่ได้เป็นห่วงเขา คงจะไม่พูดเรื่องพวกนี้ให้เขาฟัง โดยเฉพาะการเตือน

เฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ได้นินทาว่าร้ายหูซวี่ลับหลัง เรื่องที่พูดต้องเป็นจริง

คนแบบหูซวี่จะต้องรักษาระยะห่างเอาไว้ ชื่นชมอยู่ห่างๆ ถึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

เฉินเฟยเอ๋อร์ทอดถอนใจเบาๆ “วงการบันเทิงซับซ้อนมาก ใจคนคาดเดายาก บางคนต่อหน้ายิ้มแย้ม แต่ลับหลังถือมีดอยู่ หากไม่ระวังจะถูกคนเขาหลอกใช้…”

เธออยู่ในวงการนี้มาสิบกว่าปี เคยพบมาแล้วทั้งดีทั้งเลว เข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ดีที่สุด

“ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้ว!”

เธอส่ายหน้าหัวเราะ “นายดูสิ ฉันนินทาคนลับหลังให้นายฟังเลยนะ คิดจะขอบคุณฉันยังไง?”

รอยยิ้มของราชินีเพลงรักส่อแววเจ้าเล่ห์

ลู่เฉินยิ้มแหย “พี่เฟย ถ้าจะให้ขอบคุณ พี่ก็ว่ามาเลยจะให้ผมทำยังไง!”

เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะ ถามว่า “คืนนี้นายว่างไหม?”

“คืนนี้เหรอ?”

“คืนนี้ผมไม่มีเวลาจริงๆ ผมต้องไปปาร์ตี้สละโสด”

“ปาร์ตี้สละโสด?”

เฉินเฟยเอ๋อร์ตกใจ “เพื่อนนายจะแต่งงานพรุ่งนี้เหรอ?”

ปาร์ตี้สละโสดก็คือธรรมเนียมการเลี้ยงฉลองในคืนก่อนงานแต่งงานที่ได้รับความนิยมในต่างประเทศ พวกเพื่อนฝูงจะจัดปาร์ตี้ให้กับเจ้าบ่าวเพื่ออำลาความโสด มักจะมีรายการเล่นสนุกแบบต่างๆ

แน่นอนว่าในประเทศจีน ปาร์ตี้สละโสดไม่มีระบำเปลื้องผ้าหรอกนะ