ตอนที่ 527 พ่อแม่บุญธรรม

ตอนที่ 527 พ่อแม่บุญธรรม

ม่านราตรีคลอบคลุมเมืองปักกิ่ง

เมืองขนาดใหญ่ที่มีประชากรมากกว่าสามสิบล้านคนแห่งนี้มีโฉมหน้ายามกลางวันและกลางคืนแตกต่างกัน รถราวิ่งขวักไขว่ไปตามท้องถนนสายยาว แสงไฟที่ไหลผ่านและแสงจากโคมไฟที่ประดับประดาตามตึกรามบ้านช่องถักทอให้เป็นโลกอันน่าอัศจรรย์

ลู่เฉินกับเฉินเฟยเอ๋อร์นั่งอยู่ร่วมกันบนรถตู้เบนซ์ที่กำลังเบียดเสียดกับรถคันอื่นบนท้องถนน ค่อยๆ ไหลไปตามทางข้างหน้า

ตอนนี้เป็นช่วงที่การจราจรติดขัด ‘รถติด’ ในเมืองหลวงเป็นเรื่องธรรมดา โชคดีที่อยู่ไม่ไกลจากที่หมายแล้ว เชื่อว่าจะทันเวลานัดที่บาร์เดย์ลิลลี่

คืนนี้บาร์เดย์ลิลลี่จัดงานขอบคุณแฟนเพลง โดยมีการตระเตรียมล่วงหน้านานแล้ว แฟนคลับที่มาร่วมงานต้องผ่านการจับฉลากรายชื่อเท่านั้น

เพียงแค่ซื้ออัลบั้ม ‘เส้นทางธรรมดา’ แบบพิเศษ แบบลิมิเต็ด และแบบบ็อกซ์เซ็ตพร้อมของที่ระลึก แฟนคลับจะได้ร่วมส่งรายชื่อจับสลาก

ดังนั้นคนที่ได้มามีไม่มาก ไม่ถึงสองร้อยคน จึงจัดงานที่บาร์เดย์ลิลลี่

ลู่เฉินไม่ได้มาที่บาร์เดย์ลิลลี่พักใหญ่แล้ว

บาร์ชื่อดังของย่านทะเลสาบโฮ่วไห่ไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลง ป้ายยังเป็นป้ายอันเดิม บานประตูบานเดิม บาร์เทนเดอร์ที่ยืนอยู่หลังบาร์เครื่องดื่ม ก็ยังเป็นเดวิดคนเดิม

แต่ได้ประกาศออกไปเสียแต่เนิ่นๆ แล้วว่าจะไม่รับแขกนอก มีเพียงคนที่ได้รับเชิญเท่านั้นจึงจะเข้ามาด้านในได้ คืนนี้นอกจากแฟนคลับผู้โชคดีที่มาในบาร์แล้ว ยังมีเพื่อนและคนสนิทของลู่เฉินอีกหลายคนในวงการ

หลินจื้อเจี๋ยก็มา ผู้อำนวยการเพลงแถมด้วยตำแหน่งรองผู้จัดการใหญ่แห่งเฟยสือเรคคอร์ด ช่วงเวลานี้กำลังการงานรุ่งเรืองเพราะมีความสัมพันธ์อันดีกับลู่เฉินมายาวนาน

สามสาววงเอ็มเอสเอ็นก็มา มู่เสี่ยวชูเป็นถึง ‘น้องสาว’ ของลู่เฉิน วันนี้เป็นวันพิเศษ เธอยอมเลื่อนงานโชว์ตัวทั้งหมดเพื่อมางานนี้เลยทีเดียว

วงเฮสิเทชั่นก็มาเช่นกัน ฉินฮั่นหยางนับว่าเป็นเพื่อนเก่าของลู่เฉิน

พี่หลีมา แต่วงเสียวหู่ถวนไม่มา เพราะต้องไปร่วมรายการกาล่าดินเนอร์ของสถานีโทรทัศน์ฮู่ไห่ อยากมาแต่มาไม่ได้

ลู่เฉินไปพบกับเฉินเจี้ยนหาวและพี่น่า รวมถึงลูกชายของทั้งสองคนที่ด้านหลังเวที

ในฐานะเถ้าแก่แห่งบาร์เดย์ลิลลี่ ตอนนี้เฉินเจี้ยนหาวทำงานไม่สมกับตำแหน่งเอาเสียเลย เขายกร้านให้เพื่อนของเขาไปดูแล ส่วนตัวเองหลบอยู่ในบ้านเป็นคุณพ่อเลี้ยงลูก

ถ้าวันนี้ไม่มีโอกาสอันดี เขาคงไม่พาภรรยาและลูกมาถึงที่นี่

“ว้าว!”

เฉินเฟยเอ๋อร์ถูกลูกชายของเฉินเจี้ยนหาวดึงดูดเข้าแล้ว “น่ารักจังเลย!”

“ขอฉันอุ้มได้ไหมคะ”

เธอมองพี่น่าด้วยสายตาวิงวอน

พี่น่ายิ้มให้อย่างอบอุ่น ก่อนจะส่งลูกในอ้อมอกของเธอให้เฉินเฟยเอ๋อร์

หลังจากคลอดลูกพี่น่าอ้วนขึ้นไม่น้อย ทั้งร่างกายเหมือนแผ่รัศมีแห่งความเป็นแม่ ทำให้เธอดูมีเสน่ห์ในแบบผู้หญิงมากขึ้น สวยขึ้นตั้งเยอะเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

แม้เพลง ‘ฉันอยากมีบ้าน’ ที่ลู่เฉินแต่งให้ทำให้เธอโด่งดัง แต่หลังจากมีชื่อเสียงแล้วเธอก็ไม่ได้เดินบนทางเส้นนี้ต่อ กลับอยู่บ้านดูแลสามีและลูก ถอนตัวออกจากวงการเพลงไปเลย

เฉินเฟยเอ๋อร์รับเด็กมาอย่างระมัดระวัง เด็กน้อยอายุไม่กี่เดือนกลับไม่กลัวคนแปลกหน้า ลืมตาใสแป๋วยิ้มให้ แล้วยื่นมือเล็กอวบออกไปหาเฉินเฟยเอ๋อร์ ทำให้เฉินเฟยเอ๋อร์หัวเราะชอบใจ

“เขาชื่ออะไรคะ”

พี่น่าตอบอย่างภาคภูมิใจว่า “เฉินคังผิง คังที่แปลว่าแข็งแรง ผิงที่แปลว่าปลอดภัย”

ไม่ขอลาภยศสรรเสริญ ขอเพียงแข็งแรงและปลอดภัย

ลูกชายของเฉินเจี้ยนหาวคนนี้เกิดตอนเดือนกันยายน ตอนเกิดน้ำหนักสี่กิโลกรัม เป็นเด็กที่ตัวใหญ่สมบูรณ์ทีเดียว ตอนที่เขาครบเดือนลู่เฉินไม่ได้อยู่ในปักกิ่ง จึงให้พี่สาวส่งของขวัญไปให้แทน

จะว่าไปแล้ว นี่เป็นครั้งที่สองที่ลู่เฉินพบกับลูกชายของเฉินเจี้ยนหาว แต่เป็นครั้งแรกของเฉินเฟยเอ๋อร์

เฉินเฟยเอ๋อร์ชื่นชอบหนูน้อยมาก