ตอนที่ 528 เรื่องที่มีความสุขมาก

ตอนที่ 528 เรื่องที่มีความสุขมาก

“สวัสดีครับทุกคน!”

ลู่เฉินอมยิ้มเข้ามาถึงก็โบกมือให้แฟนคลับราวกับกำลังทักทายเพื่อนฝูง

ดาราศิลปินหลายคนชอบเลือกบาร์หรือสถานที่จัดประชุมเล็กๆ เพื่อจัดงานขอบคุณแฟนคลับ เพราะจะทำให้ระยะห่างของทั้งสองฝ่ายเข้าใกล้กันมากขึ้น ทำลายช่องว่างระหว่างกัน ทำให้แฟนคลับมีความสุขได้สัมผัสถึงเสน่ห์ที่แท้จริงของไอดอลของพวกเขา

“สวัสดีตอนเย็น!”

เหล่าแฟนเพลงตอบรับกันอย่างคึกคัก บรรยากาศที่เกิดจากแฟนคลับเกือบสองร้อยคนเหมือนอยู่ในงานคอนเสิร์ตมากกว่า ทั้งเสียงดัง คึกคัก และอึกทึก!

ลู่เฉินปรับตำแหน่งไมโครโฟน แล้วหัวเราะกล่าวว่า “ขอบคุณทุกคนครับที่มาร่วมงานขอบคุณแฟนคลับ พวกคุณคือแฟนคลับที่ดีที่สุดของผม และเป็นเพื่อนที่ดีของผมด้วย ผมได้ยินว่ามีเพื่อนบางคนบินมาจากจิงไห่และซีเจียงเลยนะ ลำบากลำบนมากเลย”

“ดังนั้นเพลงแรกของคืนนี้ ผมขอมอบให้กับเพื่อนรักแฟนเพลงที่เดินทางมาจากสถานที่อันห่างไกล!”

“เพลงแรก ‘เส้นทางธรรมดา’ ขอมอบให้กับทุกคนครับ”

เสียงปรบมือเกรียวกราว ป้ายไฟที่โบกไสว กับแสงไฟสปอตไลต์บนเวที

ลู่เฉินกอดกีตาร์ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ท่าทางตั้งใจเคร่งขรึม

สายตาของเขาทอดมองออกไปด้านหน้า ราวกับกำลังทะลุห้วงมิติแห่งอนาคต

“ร่อนเร่วนเวียนอยู่บนถนน เธอจะไปไหม via via”

“เย่อหยิ่งถือดีแต่เปราะบาง ฉันเคยเป็นแบบนั้นมาก่อน”

“เดือดพล่านไม่หยุดนิ่ง เธอจะไปไหน via via”

“เหมือนคำถามปริศนาเงียบงันไร้คำตอบ เธอยังฟังเรื่องราวอยู่บ้างไหม”

“ฉันเคยข้ามผ่านภูเขาและมหาสมุทร เคยพานพบผู้คนนับไม่ถ้วน ฉันเคยมีพร้อมทุกสิ่ง ในพริบตากลับเหลือเพียงควัน ฉันเคยสูญเสีย สิ้นหวัง ไร้ซึ่งหนทางไป จนได้เห็นความธรรมดาเป็นคำตอบเดียว!

“…”

เพลง ‘เส้นทางธรรมดา’ เป็นเพลงหลักในอัลบั้มที่สองของลู่เฉิน เป็นผลงานเพลงที่คุ้นหูของแฟนคลับมานานแล้ว และเป็นตัวแทนเพลงของลู่เฉินเพลงหนึ่ง

ได้ยินทำนองเพลงที่คุ้นเคย เสียงร้องอันคุ้นหู แฟนคลับทั้งหมดเงียบลงทันใด พวกเขาและพวกเธอตั้งใจฟัง ซึมซับเสน่ห์ของการแสดงสด

ตอนนี้เองแฟนคลับที่นั่งอยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์หรือหน้าจอโทรศัพท์กำลังดู ‘จิงอวี๋ทีวี’ อยู่นั้นรู้สึกแตกต่างกันไป

โดยเฉพาะแฟนคลับพันธุ์แท้ที่ติดตามลู่เฉินและเป็นพยานที่เห็นการเติบโตของเขามาโดยตลอด ต่างรู้สึกซาบซึ้งใจ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วไม่อาจย้อนกลับมาได้ใหม่ แต่ความทรงจำทุกอณูยังคงประทับอยู่ในหัวใจ

ความทรงจำอันสวยงาม อบอุ่น และประทับใจถูกเพลง ‘เส้นทางธรรมดา’ เหนี่ยวนำขึ้นมา

“…วันพรุ่งนี้รออยู่ hia hia ทางที่ลมพัดผ่านยังอีกยาวไกล เรื่องราวของเธอเล่าถึงไหนแล้ว”

เพลงนี้จบลง ทั้งบาร์นิ่งสนิทต่อไปอีกสามวินาที แล้วเสียงปรบมือก็ดังกึกก้อง!

ยังมีคนเป่าปากให้ด้วย

“ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคนมากครับ!”

ลู่เฉินยิ้มพลางหันซ้ายขวาแล้วลุกขึ้นก้มโค้งแสดงความขอบคุณ

เสียงปรบมือดังมาก เสียงกรี๊ดและชื่นชมก็ดังเช่นเดียวกัน จนแทบจะทำให้หลังคาบาร์ถล่มลงมา

ผ่านไปหลายนาที บรรยากาศของงานถึงได้กลับคืนสู่สภาวะปกติ

ลู่เฉินกล่าว “ทุกคนทราบกันแล้วว่าเมื่อคืนผมโชคดีได้รับรางวัลนักร้องชายยอดเยี่ยมและทำนองยอดเยี่ยมจาก ‘โกลบอลไชนีสมิวสิคโกลเด้นอวอร์ดส์’”