ตอนที่ 579 ยินดีที่ได้ร่วมงาน

ตอนที่ 579 ยินดีที่ได้ร่วมงาน

ห้องอาหารส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง กลิ่นชาหอนกรุ่น เสียงพิณเบาๆ ที่ดังออกมาจากผนัง ไพเราะเหมือนเพลงจากสรวงสวรรค์

แต่ในใจของวั่นจินผิงกลับรู้สึกย่ำแย่ เขาโลดโผนอยู่ในวงการมาสิบกว่าปี เหตุการณ์วิกฤตครั้งใหญ่ล้วนเคยผ่านมาแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะมาหมดท่าต่อหน้าชายหนุ่มอายุน้อยคนนี้

สิ่งที่ทำให้วั่นจินผิงอึดอัดที่สุดคือ ลู่เฉินเป็นฝ่ายควบคุมการสนทนาตั้งแต่แรกจนจบ ทำให้เขาไม่มีโอกาสได้อธิบาย

อาหารมื้อนี้เลี้ยงเสียเปล่า!

วั่นจินผิงทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเอง เก็บซ่อนความระทมเอาไว้ในใจ ฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็น่าเสียดายมากจริงๆ”

ความจริงเงื่อนไขที่ทางสถานีโทรทัศน์เซียงหนานเตรียมไว้เพื่อขอเจรจาความร่วมมือกับลู่เฉินนั้นดีมาก ในฐานะที่เป็นเจ้าแห่งสถานีโทรทัศน์ในประเทศ เรตติ้งที่สูงลิ่วและเงินทุนอันล้นเหลือของสถานีโทรทัศน์เซียงหนาน ทำให้พวกเขาเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่ทำอะไรก็ราบรื่นประสบความสำเร็จเสมอมาในวงการบันเทิง

แต่กรณีนอกเหนือจากนี้ก็มี ลู่เฉินไม่แยแสสถานีโทรทัศน์เซียงหนานเลยสักนิด ตัวเขาเองมีทั้งเงินและชื่อเสียง ดังคำกล่าวที่ว่าหน้าผาสูงตระหง่านนั้นอยู่ได้เพราะไม่มีแรงปรารถนา ความพ่ายแพ้ของวั่นจินผิงไม่ได้ผิดที่การเจรจา

แต่คนที่ทำงานในสายเขา การไปล่วงเกินคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ของใครบางคนนั้นเป็นเรื่องที่โง่ที่สุด วั่นจินผิงไม่ได้เกิดความคิดเช่นนี้ต่อลู่เฉิน และจะไม่ยอมให้เกิดการแตกหัก

หลังจากปรับอารมณ์แล้ว วั่นจินผิงยกถ้วยชาขึ้น “คุณลู่เฉิน ประธานลู่ การค้าของพวกเราแม้จะไม่สำเร็จแต่ยังรู้สึกดีต่อกันอยู่ หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันนะครับ”

ลู่ซีพยักหน้า และยกแก้วขึ้นมา

ถ้าไม่จำเป็นเธอไม่อยากมีปัญหากับคุณ ‘น้ำมันวั่นจิน’ คนนี้ อย่าบอกว่าฝ่ายนั้นเป็นคนสีเทา เขาเป็นเหมือนกับแบคทีเรียในร่างกายที่ขาดไม่ได้ ในวงการบันเทิงก็ต้องมีคนแบบนี้อยู่เช่นกัน

จบด้วยดีแบบนี้เป็นการดีที่สุดแล้ว

ลู่เฉินกลับไม่ได้ยกแก้วขึ้น เขากำลังมองวั่นจินผิงด้วยสายตาไตร่ตรอง ก่อนจะกระซิบเบาๆ “ประธานวั่นครับ ความจริงถ้าอยากร่วมมือกัน ไม่ต้องรออนาคตก็ได้”

วั่นจินผิงอึ้งไป เขาอดวางแก้วลงไม่ได้ ถามว่า “คุณลู่เฉิน คุณหมายความว่า?”

ลู่เฉินยิ้มน้อยๆ “คุณก็รู้ว่าผมเตรียมจะเปิดกล้องถ่ายทำละครเรื่อง ‘ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว’ ตอนนี้ผู้ร่วมทุนของละครเรื่องนี้ยังไม่ลงตัว ไม่รู้ว่าประธานวั่นสนใจจะร่วมทุนกับเราด้วยไหมครับ”

สนใจไหม?

สน! สนใจมากๆ!

วั่นจินผิงคิดไม่ถึงว่า ลู่เฉินปฏิเสธสถานีโทรทัศน์เซียงหนานอย่างไม่ลังเล แม้แต่เงื่อนไขยังไม่อยากฟัง แต่กลับโยนก้อนเค้กอันหอมหวานเย้ายวนมาที่ตัวเขาแทน

เขาอยากจะตะครุบมันเอาไว้ ถึงแม้ในเค้กชิ้นนั้นสอดไส้ยาพิษก็จะยอมกินเข้าไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน

‘รักนี้ชั่วนิรันดร์’ เรื่องหนึ่ง ‘ฟูลเฮ้าส์’ อีกเรื่องหนึ่ง สองปีละครสองเรื่อง บอกได้ว่าทั้งลู่เฉินและเฉินเฟยเอ๋อร์ได้ขึ้นสวรรค์ทั้งคู่ ต่อให้คนในวงการมากมายพูดจาดูถูกว่า ไม่ได้รับการยอมรับจากรางวัลแมกโนเลียกับรางวัลสุวรรณหงส์ แต่ไม่มีใครปฏิเสธในความสำเร็จของภาพยนตร์ทั้งสองได้

ผู้ที่ร่วมงานกับลู่เฉินในตอนนั้น ไม่ว่าจะเป็นศิลปิน สถานีโทรทัศน์ หรือบริษัทผลิตภาพยนตร์โทรทัศน์ ทั้งหมดหาเงินได้มหาศาล คุณความดีของลู่เฉินที่เขาไม่ได้กินผลประโยชน์อยู่คนเดียวได้สร้างชื่อเสียงอันดีงามให้เขาในวงการ

ดังนั้นเมื่อลู่เฉินเตรียมจะถ่ายทำ ‘ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว’ คนที่ติดต่อวั่นจินผิงให้เขาช่วยเชื่อมสะพานให้นั้นมีไม่น้อย หนึ่งในนั้นได้แก่สถานีโทรทัศน์เซียงหนาน

วั่นจินผิงรู้ดีว่า ‘ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว’ ขอแค่ไม่ถ่ายทำมั่วซั่วย่อมโด่งดังแน่นอน โอกาสที่จะได้เรตติ้งน้อยนั้นมีน้อยนิด ในวงการไม่รู้มีคนมากมายเท่าไรที่จับจ้องอยู่ด้วยตาอันแดงก่ำ

เขาไม่เคยเชื่อมสัมพันธ์กับลู่เฉินมาก่อน เดิมทีคิดว่าจะใช้อำนาจของสถานีโทรทัศน์เซียงหนานดึงเส้นสายความสัมพันธ์กับลู่เฉิน หลังจากถูกปฏิเสธแล้วเขาก็ตัดใจ สุดท้ายกลับเกิดเรื่องไม่คาดฝัน

วั่นจินผิงเก็บอารมณ์ได้ดีมาก เขาไม่ได้เสียอาการทันที แต่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไป “คุณลู่เฉิน คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม”

ลู่เฉินหลุดขำ ยกถ้วยชาขึ้นจิบ พูดอย่างค่อยเป็นค่อยไปว่า “เวลาคุยเรื่องงานผมไม่เคยล้อเล่นอยู่แล้ว ผมสามารถยกหุ้นแบบจำกัดอำนาจ 5% ให้ได้ ไม่ว่าบริษัทของคุณเองลงทุน หรือจะเชื่อมโยงให้กับบริษัทอื่นก็ไม่เป็นไร พวกเราเซ็นสัญญาอย่างจริงจังได้”