ตอนที่ 580 พอดี

ตอนที่ 580 พอดี

กลับมาถึงรถ ลู่ซีจ้องมองลู่เฉิน

ตอนแรกลู่เฉินไม่ได้สังเกต แต่ก็ถูกสายตาอันแปลกประหลาดของพี่สาวจ้องจนขนลุก

“เป็นอะไร”

ลู่ซียื่นนิ้วออกไปจิ้มที่หน้าผากของเขาพลางบอกว่า “ฉันกำลังสงสัยว่าแกเป็นน้องชายฉันจริงหรือเปล่า!”

ลู่เฉินเหงื่อแตก “ผมไม่ใช่น้องชายพี่แล้วจะเป็นใคร”

ลู่ซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “เปลือกนอกน่ะใช่ แต่ฉันสงสัยว่าข้างในมีปีศาจพันปีซ่อนตัวอยู่หรือเปล่า!”

ลู่เฉินทำหน้าไม่ถูก “พี่ พี่เริ่มอ่านนิยายออนไลน์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

ลู่ซีตอบ “สองปีมานี้ แกทำให้ฉันประหลาดใจอยู่เรื่อย ฉันแทบไม่อยากเชื่อทุกอย่างที่เกิดขึ้น”

นี่คือความรู้สึกจากใจของเธอ

สองปีมานี้ลู่เฉินก้าวหน้าอย่างรวดเร็วมากในวงการบันเทิง กลายเป็นดาวเจิดจรัสอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าที่เป็นของเขา ตั้งแต่เพลงป็อปจนถึงละครและภาพยนตร์ ความสามารถอันน่าตกใจที่เขาแสดงออกมาไม่เพียงแต่ทำให้คนทั้งในและนอกวงการต้องทึ่ง ยังทำให้พี่สาวที่คุ้นเคยกับเขารู้สึกคาดไม่ถึง

ค่ำคืนนี้ ลู่เฉินได้ประลองฝีมือกับวั่นจินผิง ทำให้จิ้งจอกเฒ่าคนนี้ตกอยู่ในกำมือ แค่มอบสิ่งตอบแทนเล็กน้อยก็ดึงตัวพันธมิตรผู้เข็มแข็งมาเป็นพวกได้แล้ว ทำให้ลู่ซีได้เปิดหูเปิดตาครั้งใหม่

ถ้าเป็นตัวเธอเอง คงไม่อาจทำได้ดีเท่านี้

เพียงแต่นี่ไม่เหมือนกับน้องชายที่รักสนุกและเอาแต่ใจที่เธอคุ้นเคย!

ลู่ซีรู้ว่า สองปีนี้ลู่เฉินยิ่งใหญ่ขึ้นมา อาจเพราะได้ผ่านชีวิตที่ยากลำบากจนทำให้เขาเติบโตอย่างแท้จริง

แต่เธอก็ยังรู้สึกเหมือนความฝัน

บางครั้งเธอกลัวว่า หลังจากตื่นขึ้นมาแล้วทุกอย่างจะหายไป ทุกสิ่งทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม

ลู่เฉินกุมมือพี่สาวปลอบว่า “ผมก็เป็นผมคนเดิมนี่แหละ ไม่เคยเปลี่ยน”

เพียงแต่ในสมองของเขา มีความทรงจำของอีกโลกหนึ่งเพิ่มเข้ามา

ลู่ซีรู้สึกถึงความจริงใจของลู่เฉิน เธอเผยยิ้ม บรรยากาศในรถอบอุ่นอ่อนโยน

เวลาผ่านไปเร็ว ฝีเท้าที่ก้าวย่างก็ต้องเร็วตามให้ทัน สองพี่น้องไม่ได้เปิดใจพูดคุยกันมานานแล้ว

กริ๊ง～

น่าเสียดายที่เสียงโทรศัพท์ดังขัดจังหวะความสุข ลู่ซีหดมือกลับไปหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วรับสาย “ฮัลโหล สวัสดีค่ะ”

“อืม กินแล้ว กำลังจะกลับบ้านกับลู่เฉิน”

“หา? ตอนนี้ดึกมากแล้วนะ…”

“งั้น…งั้นก็ได้”

เธอพูดอยู่ไม่กี่ประโยคก็วางสาย ลู่เฉินถามอย่างสงสัย “ใครโทรมา”

ลู่ซีลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า “มู่ซือน่ะ เธอนัดฉันออกไปเล่นโยคะกับทำสปาคืนนี้”

ลู่เฉินรู้สึกไม่ชอบมาพากลขึ้นมา

“พี่ หลี่มู่ซือชอบนัดพี่ออกไปบ่อยๆ เหรอ พี่รู้ไหมว่าเขา…”

ลู่ซีหน้าแดง ตอบว่า “ฉันรู้ แต่เธอไม่ได้คิดแบบนั้นกับฉันหรอก พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน ฉันไม่มีเพื่อนในปักกิ่งเลยสักคน ก็เลย…”

ลู่เฉินพูดไม่ออก

แม้จะเป็นพี่น้องแท้ๆ เขาก็ไม่อยากละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของพี่สาว “งั้นพี่ระวังตัวหน่อยแล้วกัน”

ลู่ซีถลึงตาใส่เขา “ระวังอะไร มู่ซือไม่ใช่เสือนะ เขาจะกินฉันเหรอ”

“พี่จาง พี่ส่งฉันตรงแยกข้างหน้านะคะ”