ตอนที่ 799 ยืนยัน

ตอนที่ 799 ยืนยัน

ในฐานะเป้าหมายที่คนในวงการมากมายพยายามจะเกาะกระแสความดัง ลู่เฉินซึ่งอยู่ในวังวนความคิดเห็นของสาธารณชนนั้นนิ่งเฉยเป็นอย่างมาก

นับตั้งแต่ที่เข้าวงการมานั้น เขาได้ปล่อยผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง ความนิยมพุ่งสูงขึ้น มูลค่าทางการค้าก็มากขึ้นเรื่อยๆ และสถานการณ์ที่คล้ายๆ กันนี้นับวันก็ยิ่งปรากฏออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ทำคนตกใจบ่อยจนกลายเป็นชินไปเสียแล้ว ไม่คุ้มค่าที่จะเป็นกระต่ายตื่นตูมเอาเสียเลย

ก็แค่ครั้งนี้มีคนบางกลุ่มสร้างกระแสขึ้นมาอย่างรุนแรงเป็นพิเศษเท่านั้นเอง

วิธีการโต้ตอบของเขาคือการเมินเฉยไปก่อน รอดูสถานการณ์ต่อไปอย่างเย็นชา หากกระแสด้านลบนี้สามารถสงบลงไปได้เองก็คงไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้แล้ว แต่ถ้าหากยังแพร่กระจายออกไปอีกขั้นละก็ อย่างนั้นค่อยพิจารณาดำเนินการใช้มาตรการที่เหมาะสมอีกครั้ง

ถ้าลู่เฉินรีบร้อนออกไปสู้กับอีกฝ่ายตอนนี้ละก็ เขาจะตกหลุมพรางเข้าให้จริงๆ บางครั้งศิลปินดาราบางส่วนเมื่อพบเจอกับสถานการณ์เช่นนี้มักจะอาศัยการทะเลาะกันเพื่อสร้างกระแสให้ตนเอง แต่ลู่เฉินกลับรู้สึกรังเกียจเหยียดหยามต่อการกระทำแบบนั้นจริงๆ

เทียบกันแล้วเขาให้ความสำคัญกับแฟนสาวที่อยู่ห่างไกลถึงหนิงซานมากกว่า

“โอ้โห ไม่คิดว่าทิวทัศน์บ้านเกิดของคุณป้าจะสวยขนาดนี้…”

เฉินเฟยเอ๋อร์คุยโทรศัพท์อย่างมีความสุข “ฉันชอบที่นี่มาก รู้สึกว่าคงดีมากถ้าได้มาถ่ายทำที่นี่!”

ตอนยังเป็นเด็กลู่เฉินเคยอาศัยอยู่ในหนิงซานหลายปี เขารู้อยู่แล้วว่าหนิงซานมีทิวทัศน์ที่ดีมาก แต่สิบปีมานี้เขาไม่ได้กลับไปที่หนิงซานเลย จึงไม่รู้แน่ชัดว่าตอนนี้สถานการณ์ของที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง

พอได้ยินเฉินเฟยเอ๋อร์พูดอย่างนี้เขาก็วางใจ ถามด้วยรอยยิ้มว่า “แล้วคุณเตรียมตัวจะกลับเมื่อไหร่ล่ะ”

เดิมทีก็เป็นบ้านเกิดครึ่งหนึ่ง แถมแม่ก็โทรมาหาด้วยตัวเอง ลุงและนายอำเภอยังมาถึงปักกิ่งเพื่อร้องขอความช่วยเหลืออีก ลู่เฉินจะไม่ไว้หน้าก็ไม่ได้แล้วจริงๆ ในเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามเงื่อนไข อย่างนั้นก็ดีกับทุกฝ่ายจริงๆ

‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ จะถ่ายทำติดต่อกันสามภาค แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้สถานที่เดียวในการถ่ายทำ การรวมหนิงซานเป็นสถานที่ถ่ายทำด้วย ก็ถือว่าวิน-วินกันทั้งสองฝ่าย

“ว่าจะอยู่เที่ยวเล่นอีกสักสองวันน่ะ…”

เฉินเฟยเอ๋อร์ยิ้มและพูดว่า “ทิวทัศน์ที่นี่มีความเป็นธรรมชาติมาก และฤดูใบไม้ผลิบนภูเขาก็มาเร็วมาก อากาศสบายกว่าปักกิ่งเยอะเลย วันนี้ฉันกับพี่ลู่ซีเพิ่งปีนเขาชิงหนิง และไปจุดธูปที่วัดอวิ๋นฉานมาละ”

“พรุ่งนี้ก็จะไปโรงถ่ายดูสักหน่อย จะถ่ายรูปฉากสถานที่จริงไปด้วย!”

เห็นได้ชัดว่าเธอเริ่มติดใจการเที่ยวเล่นเข้าให้แล้ว

แล้วลู่เฉินยังจะพูดอะไรได้อีกล่ะ

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วละ เที่ยวให้สนุกแล้วก็อยู่เที่ยวอีกสักสองสามวันเถอะ อืม สุขสันต์วันเทศกาลนะ!”

“หืม?”

เฉินเฟยเอ๋อร์เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้ในทันที “โอ้ วันนี้เป็นวันสตรีนี่น่า แล้วนายมีของขวัญอะไรให้ฉันบ้างหรือเปล่าล่ะ”

ลู่เฉินถอนหายใจ “คุณไม่เห็นอั่งเปาซองใหญ่ที่ผมส่งไปให้ในเฟยซวิ่นงั้นเหรอ”

เฟยซวิ่นเพิ่งเปิดตัวฟังก์ชันอั่งเปาในช่วงปีใหม่ เมื่อถึงเทศกาลตรุษจีนเขาก็แจกอั่งเปาไปแล้วกว่าล้านหยวน

แน่นอนว่าเฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ได้ขาดแคลนเงิน แต่สิ่งที่สำคัญคือความตั้งใจต่างหาก

เธอดีใจมากจริงๆ “แหะๆ ฉันไม่ได้สังเกตเลย ขอบคุณมากนะที่รัก!”

ทั้งสองคนคุยกะหนุงกะหนิงกันได้เพียงไม่กี่นาที จากนั้นเฉินเฟยเอ๋อร์ก็ส่งโทรศัพท์ให้ลู่ซีอย่างอาลัยอาวรณ์

“พี่สาว สุขสันต์วันเทศกาลครับ!”

ลู่ซีพูดอย่างไม่พอใจ “พอได้แล้ว อย่ามามุกนี้กับฉัน ฉันมีเรื่องจริงจังต้องคุยกับแกนะ!”