บทที่ 236 เจ้าไม่ถือกฎเกณฑ์ยุทธจักร

กำไลหยกเตือนหยุนหว่านหนิงว่า : มีอันตราย!

สีหน้าของนางเปลี่ยนไป เข็มเงินหลายสิบเข็มปรากฏขึ้นในซอกนิ้วอย่างเงียบๆ

บนถนนไม่มีใครสักคน มีเพียงใบไม้ที่ถูกลมพัดปลิวขึ้นมา

หยุนหว่านหนิงรับรู้ถึงอันตราย นางฟังจากเสียงลมก็คำนวณได้ว่ารอบข้างมีกี่คนซ่อนอยู่......ไม่รู้ว่าใครรังเกียจนางขนาดนี้

คนที่มาไม่น้อยเลย!

นางแอบพูดสิ่งที่ต้องการในใจ แล้วช่องว่างก็เตรียมให้อย่างรวดเร็ว

"ออกมาเถอะ ซ่อนอยู่แบบนี้ไม่สนุกเลยนะ?"

เสียงเย็นชาของหยุนหว่านหนิง ดังก้องไปทั่วถนน

"พระชายาหมิงเป็นวีรสตรีจริงๆ!ถ้าเป็นแม่นางธรรมดาเจอเรื่องแบบนี้คงจะขวัญหายไปหมดแหละ?"

เสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลัง

หยุนหว่านหนิงหันไปมอง เป็นคนใส่เสื้อดำและสวมปิดหน้าไว้คนหนึ่ง

เขาแบกดาบบนไหล่ เดินช้าๆ เหมือนไม่ไว้หยุนหว่านหนิงในสายตาเลย"พี่น้องออกมากันสิ!พระชายาหมิงคนนี้กล้าหาญมาก ไม่กลัวหรอก"

เขาพูดจบ ก็มีคนเสื้อดำหลายสิบคนปรากฏตัว ซึ่งแต่ละคนล้วนปิดหน้าไว้ไม่เห็นหน้าตา

"อุ้ย ให้ความสำคัญข้าจริงๆเลยนะเนี่ย!ใครเป็นคนที่สั่งให้พวกเจ้ามา?"

หยุนหว่านหนิงปรากฏรอยยิ้ม แต่ใจไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย

"พระชายาหมิง ได้เงินเขาก็ต้องทำงานให้เขา!เจ้าตายไปก็อย่ามาโทษพวกเรา ถึงเวลานั้นเจ้าก็จะรู้ว่าใครเป็นคนที่จะฆ่าเจ้า"

ชายเสื้อดำที่นำหน้านั้นมีเพียงตาข้างเดียว ดูโหดเหี้ยมกว่าปกติ

เราเรียกเขาว่ามังกรตาเดียวละกัน......

มังกรตาเดียวขยับดาบในมือ"ได้ข่าวว่าพระชายาหมิงพอจะต่อสู้ได้"

"ไม่ทราบว่าอยากให้พวกเราขึ้นไปพร้อมกันหรือต่อสู้ตัวต่อตัว?ยังไงก็เป็นหญิงงาม พวกเราก็เป็นคนที่อ่อนโยนต่อสตรีอยู่นะ......"

เพิ่งพูดเสร็จ หยุนหว่านหนิงกลับลงมือก่อน!

เข็มเงินในมือของข้าง บินออกไปอย่างเงียบๆ และแทงเข้าไปในชายเสื้อดำที่อยู่ข้างๆของมังกรตาเดียวอย่างแม่นยำ

เข็มเงินแทงเข้าไปในคอ คนเสื้อดำร้องออกมาเสียงหนึ่ง จากนั้นก็ล้มลงพื้นอย่างอ่อนแรง

มังกรตาเดียวตกใจจนรีบยืนขาเดียวขึ้นมา!

"พระชายาหมิงเกินการคาดเดาของคนจริงๆเลย!"

มังกรตาเดียวมองนางทีหนึ่งอย่างตกใจ"ดูเหมือนว่าเราต้องขึ้นไปพร้อมกัน ยังไงพระชายาหมิงก็ไม่กลัวเลย!"

"พี่น้อง ขึ้นไปสิ!"

เขาโบกมือ คนเสื้อดำก็ต่างวิ่งขึ้นไป

หยุนหว่านหนิงหยิบ......สเปรย์พริกไทยขวดหนึ่งออกมาจากช่องว่าง!

เห็นใครไม่เจริญตาก็พ่นคนนั้น พ่นนี่พ่นนั่น ไม่กี่วินาทีเอง คนเสื้อดำหลายสิบคนที่มุ่งมานั้น ล้วนล้มลงพื้นแล้ว

เหลือแต่มังกรตาเดียวถือดาบยืนตัวอึ้งอยู่ที่เดิม

คนเสื้อดำที่ล้มพื้นเหล่านั้นล้วนขยี้ตา และกรีดร้องอยู่บนพื้น

หยุนหว่านหนิงมุ่งไปที่มังกรตาเดียว"พี่มังกรตาเดียวเจ้าคะ จะลองชิมรสชาติของสเปรย์พริกไทยไหมเจ้าคะ?"

เขามีแค่ตาข้างเดียว พ่นง่ายกว่า!

"ข้า ข้าไม่......"

คำว่า"อยาก"ยังไม่ทันพูดออกมา หยุนหว่านหนิงก็กดปุ่มแล้ว!

ตามด้วยเสียงซิดๆ มังกรตาเดียวก็จับตากรีดร้องออกมา"เจ้านี่ไม่ถือกฎเกณฑ์ยุทธภพเลย!ข้ายังพูดไม่เสร็จเลย เจ้ามาฉีดข้าได้อย่างไร!"

"ยังต้องถือกฎเกณฑ์ยุทธภพอีก!"

หยุนหว่านหนิงหัวเราะเยาะแบบไม่เกรงใจ"เรื่องต่อสู้แบบนี้ใครจะไปถือกฎเกณฑ์ ไม่ใช่สู้บนเวทีสักหน่อย!"

มังกรตาเดียวจนคำพูด ใช้มือปิดตาข้างเดียวแล้วกลิ้งอยู่บนพื้น"ที่เจ้าฉีดมานั้นเป็นอะไรกันแน่!"

"อาวุธลับ"ตัวนี้อันตรายขนาดนี้เลยหรือ!

หยุนหว่านหนิงเดินใกล้เข้ามา หยิบสเปรย์พริกไทยฉีดไปที่ตาของเขาอีก

คราวนี้มังกรตาเดียวกรีดร้องแรงกว่าเดิม

"พูดตามตรงนะ ข้ายังเป็นครั้งแรกที่ใช้สิ่งนี้เลย!แต่ดูเหมือนว่ามีประสิทธิภาพอยู่นะ"

นางดูวิธีการใช้บนขวดอย่างตั้งใจรอบหนึ่ง ครุ่นคิดแล้วพูดว่า"ถ้าอนาคตไอ้โม่เยว่กล้ามารังแกข้า ข้าก็จะฉีดเขาไปเลย!"

เมื่อกี้กำไลหยกร้อนแรงมาก

หยุนหว่านหนิงยังนึกว่าเป็นอันตรายที่ใหญ่ขนาดไหนไง......