ตอนที่ 257
บทที่ 257 ข้าจะแย่งชิงเอง
October 22, 2026
“ค่ายห้ากองพลอะไร? เกิดอะไรขึ้น?”
เต๋อเฟยสีหน้าดูสงสัย “เจ้าใหญ่กับเจ้ารองดูแลอยู่ที่ค่ายห้ากองพลไม่ใช่หรือ? เยว่เอ๋อร์ เกี่ยวอะไรกับเจ้า?”
“เสด็จแม่ ลูกต้องไปก่อนพ่ะย่ะค่ะ”
โมเยว่ไม่ตอบ และลุกขึ้นจากไปในทันที
หลังจากกลับมาที่ห้องทรงพระอักษร หรูโม่ก็รายงานเบาะแส “นายท่าน เป็นอย่างที่ท่านสงสัย อ๋องหยิงคอยผสมโรงเรื่องนี้จริงๆ”
“แต่อ๋องหยิงไม่ได้ออกหน้า”
“เช่นนั้นหรือ? ”
โมเยว่เลิกคิ้ว “พูดต่อสิ! ”
โม่หุยเฟิงเป็นคนที่มีความสามารถ
เขาส่งคนไปจับตาดูจวนอ๋องหยิง และพบว่าในระยะนี้เขาไม่ได้ออกจากจวนอ๋องแม้แต่ครึ่งก้าว ไม่คิดเลยว่าเขาจะคอยผสมโรงเรื่องของค่ายห้ากองพล
จะเห็นได้ว่าเบื้องหลังเขา ยังมีอำนาจอื่นอยู่อีก!
“อันที่จริงเรื่องนี้อ๋องฮั่นเป็นคนทำ!”
ทันทีที่หรูโม่เอ่ยปาก โมเยว่ก็รู้สึกประหลาดใจ “อ้อ?! ”
เขาสงสัยคนมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ รวมถึงโม่หุยเหยียนและโม่หุยเฟิงด้วย
แต่คนเดียวที่ไม่เคยสงสัยเลยคือโม่ฮั่นอี่ว์!
ในสายตาของเขา โม่ฮั่นอี่ว์เป็นพวกขี้เมาหยำเป
แม้ว่าเขากับโม่หุยเหยียนจะดูแลค่ายห้ากองพล แต่ความจริงแล้วคนที่เป็นผู้รับผิดชอบคือโม่หุยเหยียน โม่ฮั่นอี่ว์เป็นแค่คนที่ปะปนเข้ามา
ใครจะรู้ว่าคดีที่ยังค้างคาอยู่นี้ จะเป็นเขาที่เป็นกุญแจสำคัญ!
“เล่ามาอย่างละเอียด”
โม่เยว่นั่งลงด้วยสีหน้าจริงจัง
นี่ดูเหมือนว่าพี่ชายที่สองจะไม่น่าไว้ใจ เป็นเขาที่ประเมินเขาต่ำไป!
หรูโม่พูดด้วยเสียงต่ำ “ข้าน้อยพบว่าระยะนี้ผู้ที่ชื่อพลทหารของค่ายห้ากองพล ทักจะเข้าออกจวนอ๋องหยิงอยู่บ่อยครั้ง”
สับเปลี่ยนในวันธรรมดาไม่มีทางถูกสงสัย
ถึงอย่างไรโม่หุยเฟิงก็เป็นคนจัดการค่ายกองพลห้า
แม้ว่าตอนนี้จะถูกโม่หุยเหยียนและโม่ฮั่นอี่ว์เข้ายึดครอง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะหันหลังให้กับโม่หุยเฟิง และจงรักภักดีต่อ “เจ้านายใหม่” ทั้งสอง
เป็นเรื่องปกติที่จะมีคนเข้าออกจวนอ๋องหยิง เพื่อแอบส่งข่าวให้โม่หุยเฟิง
“เดิมทีข้าน้อยคิดว่าพลทหารผู้นั้นกลับมารายงานอ๋องหยิงเกี่ยวกับคดีที่ยังค้างคาของค่ายห้ากองพล”
หรูโม่กล่าวว่า “ข้าน้อยเดาว่าอ๋องหยิงต้องมีส่วนร่วมด้วย เป็นการดีที่สุดหากคดีที่ยังค้างคาจะคลี่คลาย ทำคุณงามความดีระหว่างต้องโทษ และยึดค่ายห้ากองพลกลับคืนมา”
การคาดเดานี้สมเหตุสมผล
โม่เยว่พยักหน้า บอกใบ้ให้เขาดำเนินการต่อ
“แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อข้าน้อยติดตามพลทหารผู้นั้นอย่างใกล้ชิด กลับพบเขาเดินไปเดินมาทั่วเมืองหลวง......”
“หลังจากเดินวนแล้ว เขาก็เข้าไปในจวนอ๋องฮั่น! ”
โม่เยว่หรี่ตาลงเล็กน้อย “หึ้ม? ”
“ข้าน้อยแอบเข้าไปในจวนอ๋องฮั่น และพบว่าอ๋องฮั่นเป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องนี้ เขาแอบซื้อตัวพลทหารผู้นั้นมานานแล้ว และเขาแนะนำอ๋องหยิงให้ยึดค่ายห้ากองพลกลับคืนมา”
เห็นได้ชัดว่าไม่ง่ายเลยที่โม่หุยเฟิงจะยึดค่ายห้ากองพลกลับคืนมา
เขาถูกคุมขังอยู่ที่จวนอ๋อง และไม่สามารถทำอย่างอื่นได้
ดังนั้นจึงทำได้เพียงเริ่มต้นจากภายในค่ายห้ากองพล
โดยไม่คำนึงถึงจำนวนผู้เสียชีวิตในหอนางโลม หรือสมาชิกในค่ายห้ากองพลที่ถูกแขวนไว้นอกประตูเมือง ทั้งหมดล้วนเป็นคนที่แสดงความจงรักภักดีต่อโม่ฮั่นอี่ว์!
โม่หุยเฟิงดึง “ตะปู” ออกมาทีละตัว
สมาชิกที่เหลือของค่ายห้ากองพลที่ติดตามเขามานาน จะไม่รู้ได้อย่างไรว่านี่เป็นอุบายของอ๋องหยิง?
จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขากำลังเขียนเสือให้วัวกลัว เชือดไก่ให้ลิงดู!
ดังนั้นคนที่เหลือจึงไม่กล้าทำอะไรผลีผลามอีก
“อ๋องฮั่นกุมหลักฐานการกระทำความผิดทั้งหมดของอ๋องหยิงอยู่ในมือแล้ว เมื่อฝ่าบาทกลับมา เขาจะต้องนำหลักฐานออกมาอย่างแน่นอน”
เมื่อถึงเวลานั้น โม่หุยเฟิงก็ยากที่จะพลิกสถานการณ์!
แต่โม่ฮั่นอี่ว์กุมหลักฐานเหล่านี้ไว้ แน่นอนว่าไม่มีทางส่งมอบให้โม่เยว่
แถมเขายังคิดว่าตัวเองจะแย่งชิงความดีความชอบไป แล้วจะมอบหลักฐานเหล่านี้ให้โม่เยว่ไปสร้างความดีความชอบได้อย่างไร?!
“นายท่าน ในตอนนี้ท่านคิดว่าพวกเราควรทำอย่างไรขอรับ?”
หรูโม่ถามอย่างลังเลว่า “แย่งชิงหลักฐานมาจากในมืออ๋องฮั่นอย่างโจ่งแจ้ง หรือว่าแย่งชิงหลักฐานจากในมืออ๋องฮั่นอย่างลับๆ !? ”