ตอนที่ 33
บทที่ 33 ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่
October 22, 2026
เสียงของคนที่มาเย็นยะเยือก
หยุนหว่านหนิงเงยหน้ามองไป มองเห็นโม่เยว่จ้องมองโม่หุยเฟิงด้วยสีหน้าเย็นยะเยือกพอดี “นี่คืออาศัยตอนที่ข้าไม่อยู่ ก็จะฆ่าพระชายาของข้า น้องสะใภ้ของท่านหรือ?”
เห็นโม่เยว่ปรากฏตัวขึ้นมากะทันหัน หยุนเจิ้นซงและคนอื่นๆตกตะลึงไปครู่หนึ่ง รีบร้อนก้าวเข้าไปน้อมทักทาย
หยุนหว่านหนิงก็ชะงักงันไป
เมื่อครู่ ภายใต้สถานการณ์ฉุกเฉิน นางก็แค่ใช้โม่เยว่มาข่มขู่โม่หุยเฟิงเท่านั้น
แต่ใครจะรู้ว่า ผู้ชายคนนี้จะมาจริงๆ? !
เมื่อครู่ เขาปกป้องนางจริงๆหรือ?
“น้องเจ็ด เจ้ามาแล้วหรือ”
โม่หุยเฟิงจ้องมองดูเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ดึงมือกลับไปอย่างแรง “ในเมื่อมาแล้ว เราจะได้คิดบัญชีในครั้งนี้พอดี หยุนหว่านหนิง วางยาพิษหลานเอ๋อร์”
“พี่สามร้อนใจเช่นนี้ ข้ายังนึกว่าคนที่ถูกพิษคือพี่สะใภ้สามเสียอีก”
โม่เยว่เย้ยหยันอย่างไม่ปกปิดเลยแม้แต่น้อย
โม่หุยเฟิงสีหน้าซีดขาว ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร
“ท่านอ๋อง”
“คนหนุนหลัง” มาแล้ว หยุนหว่านหนิงรีบร้อนเข้ามาประจบประแจง “ท่านอ๋อง ข้าไม่ได้เป็นคนวางยาพิษน้องรอง”
“ข้าเห็นแก่ความสัมพันธ์พี่น้อง มารักษาน้องรองโดยเฉพาะ ไหนเลยจะรู้ว่า ท่านอ๋องหยิงยืนกรานหนักแน่นว่าข้าเป็นคนวางยาพิษน้องรอง จะฆ่าข้าให้ได้!”
นางหลบอยู่ด้านหลังของโม่เยว่ด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย
ในดวงตาที่ใสสะอาดคู่หนึ่ง เปล่งประกายความตื่นตระหนกเล็กน้อย
ราวกับ กวางน้อยที่ได้รับความตกใจ
ถึงแม้จะรู้ว่านางแกล้งทำ แต่ในใจของโม่เยว่ก็ยังอดที่จะรู้สึกสงสารขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้
โม่หุยเฟิงโมโหจนแทบจะกระอักเลือด!
นางเห็นแก่ความสัมพันธ์พี่น้อง มารักษาให้หยุนติงหลานโดยเฉพาะ?
เกรงว่า เพื่อหนึ่งพันตำลึงทองนั่นมากกว่ามั้ง!
“ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่”
โม่เยว่ตบไหล่ของนางเบาๆ สายตาอ่อนโยน น้ำเสียงก็อ่อนโยนมาก “ขอเพียงมีข้าอยู่ ก็จะไม่มีใครสามารถทำร้ายเจ้าได้!”
โม่หุยเฟิง: “......”
คืนนี้สมองน้องเจ็ดไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ ถูกประตูหนีบจนโง่เง่าไม่มีสติแล้วใช่ไหมเนี่ย?
ถึงกับ อ่อนโยนกับผู้หญิงที่เขาเกลียดมากที่สุดเช่นนี้ได้? !
หยุนเจิ้นซงและคนอื่นๆ ก็มองไปทางโม่เยว่อย่างไม่อยากจะเชื่อ
“เช่นนั้นข้าไปถอนพิษให้น้องรองก่อน ถึงอย่างไรเมื่อครู่ท่านอ๋องหยิงก็รับปากเงื่อนไขของข้าแล้ว ขอเพียงแค่ข้าถอนพิษให้น้องรอง ก็จะให้ทองคำหนึ่งพันตำลึงข้าเป็นค่าตอบแทน”
โม่หุยเฟิง: “......ข้าไปรับปากเมื่อไหร่กัน? !”
“ไม่นึกเลยว่าท่านอ๋องหยิงจะกลับคำไปมา?”
หยุนหว่านหนิงมองดูเขาด้วยสีหน้า “ประหลาดใจ”
“ได้ ถอนพิษ! พรุ่งนี้ข้าจะส่งทองคำไปที่จวนอ๋องหมิง!”
เพื่อที่ไม่ต้องแบกรับชื่อเสียงที่ไม่ดีว่ากลับคำไปมา หนึ่งพันตำลึงทองนี้ เขาสามารถจ่ายได้!
หยุนหว่านหนิงถึงได้ยิ้มออกมา “ท่านอ๋องหยิงวางใจ! เรื่องของท่านกับน้องรอง ข้ารับประกันว่าจะไม่บอกพระชายาหยิง! ท้ายที่สุด เราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน”
สีหน้าของโม่หุยเฟิงดำมืดจนเหมือนกับถ่าน
ผู้หญิงคนนี้ ถึงขนาดกล้าข่มขู่เขาได้? !
แต่โม่เยว่อยู่ด้วย เขาที่เต็มไปด้วยความโกรธก็ได้แต่ระงับเอาไว้อย่างยากลำบาก
หยุนหว่านหนิงเดินไปถึงข้างเตียง วินิจฉัยชีพจรให้กับหยุนติงหลานอย่างเลียนแบบได้เหมือนมาก
ภายในช่องว่าง มียาแก้พิษปรากฏขึ้นมาหลายชนิดแล้ว ล้วนเป็นยาแผนปัจจุบันทั้งนั้น
หางตาของนางมองไปทางโม่เยว่และคนอื่นๆ ยกมือขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ หยิบยาแก้พิษออกมาจากช่องว่าง ยัดเข้าไปในแขนเสื้อ “พิษนี้ แก้ได้ไม่ยาก”
“เพียงแต่ เกรงว่าน้องรองคงต้องทนทุกข์เล็กน้อย”
“ทนทุกข์อะไร?”
เฉินซื่อเป็นห่วงอย่างมาก
“จะแก้พิษ ต้องปล่อยเลือดก่อน”
หยุนหว่านหนิงวางมาดเป็นจริงเป็นจังกล่าวว่า “ปล่อยเลือดที่เป็นพิษทั้งหมดออกมา ค่อยกินยาถอนพิษถึงจะสามารถหายดีได้”
“ข้าเพิ่งเคยได้ยินวิธีการแบบนี้เป็นครั้งแรก”