ตอนที่ 313
บทที่313 ตบหน้าต่อหน้าทุกคน
October 22, 2026
“บังอาจ!”
ได้ยินเสียงตะคอกด่าของฉินซื่อเสวีย ถ้วยชาในมือก็ตกลงพื้นแตก
ถ้วยชาแตก น้ำชากระเด็นไปทั่ว!
ชุดแต่งงานของหยุนธิงหลานเปียกหมด นางรีบลุกขึ้นอย่างร้อนรนใจ มองดูฉินซื่อเสวียอย่างตกตะลึง ขนาดโม่หุยเฟิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ยังตกใจจนขมวดคิ้วเป็นปม
จื่อซูที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็แอบพึมพำเสียงเบาว่า “ขอให้เป็นสุขๆ”
“ไม่ทราบว่าข้าทำอะไรให้พระชายาโกรธเจ้าคะ?”
หยุนธิงหลานไม่พอใจแค่ไหน แต่โม่หุยเฟิงยังไม่พูด ก็ต้องคุกเข่าแล้วถาม
ตอนนี้แต่งเข้าจวนอ๋องสามแล้ว
ตำแหน่งของนางต่ำกว่าฉินซื่อเสวีย และยังมีแขกอยู่ในงานเต็มไปหมด……
เวลาแบบนี้ นางทำได้แค่ก้มหน้าก่อน
“หยุนธิงหลาน! ถึงเสด็จพ่อจะประทานเจ้าให้ท่านอ๋อง แต่เจ้าอย่าลืมล่ะว่า เสด็จพ่อประทานเจ้าให้เป็นพระชายารองของท่านอ๋อง!”
ฉินซื่อเสวียมองนางอย่างเย็นชา “เจ้ารู้หรือไม่ อะไรคือพระชายารอง?!”
“ข้า……”
หยุนธิงหลานอ้าปาก ยังไม่ทันได้ตอบ ก็ได้ยินฉินซื่อเสวียพูดต่อว่า “จื่อซู เจ้าบอกนางสิ!”
จื่อซูเดินเข้าไปพูดว่า “ตอบพระชายา คือความหมายของอนุภรรยาเจ้าค่ะ”
หยุนธิงหลานหน้าซีดเผือด
ฉินซื่อเสวียตบหน้านางต่อหน้าทุกคนงั้นเหรอ?!
“ในเมื่อเป็นอนุภรรยา ก็ต้องรู้จักเจียมตัวไว้บ้าง! ชุดแต่งงานของเจ้ามันยังไงกันแน่? คิดจะกำเริบมาถึงหัวข้าเลยหรือไง?!”
ฉินซื่อเสวียชี้ชุดแต่งงานของหยุนธิงหลาน
หยุนธิงธิงจับแขนของหยุนหว่านหนิงอย่างตื่นเต้น “พี่สาว พี่รองจะแพ้แล้วเหรอ?”
คนอื่นไม่รู้ แต่หยุนธิงธิงรู้
ชุดแต่งงานที่หยุนธิงหลานใส่อยู่ด้านใน เป็นชุดแต่งงานที่ฉินซื่อเสวียเคยใส่!
หยุนหว่านหนิงเดาเอาไว้แล้ว ฉินซื่อเสวียจะต้องมีแผนสำรองไว้แน่
นางพูดอย่างเชื่องช้าว่า “กลัวอะไร?”
“ไม่ใช่เจ้าแพ้เสียหน่อย!”
นางเหลือบตามองหยุนธิงธิง “หยุนธิงหลานก็ไม่ใช่ย่อย นางไม่ปล่อยให้โดนฉินซื่อเสวียตบหน้าอยู่ฝ่ายเดียวหรอก พวกเราแค่นั่งดูละครก็พอแล้วล่ะ”
นี่นางไม่คิดจะเข้าไปแทรกเหรอ?
หยุนธิงธิงไม่เข้าใจ “แต่ว่าพี่ใหญ่”
“ไหนพี่บอกว่าร่วมมือกับพี่รองต่อกรคนนอกไง?”
ฉินซื่อเสวียก็คือคนนอกนั้นไม่ใช่เหรอ?
“ข้าบอกว่าร่วมมือกันต่อกรคนนอก แต่ถ้าหยุนธิงหลานยังจัดการฉินซื่อเสวียไม่ได้ งั้นก็ไม่จำเป็นต้องร่วมมือกับข้าแล้วล่ะ ข้าไม่ร่วมงานกับคนโง่”
หยุนหว่านหนิงเชิดหน้าขึ้น มือกอดอกไว้
หยุนธิงธิงขมวดคิ้วครุ่นคิด “พี่รองน่าจะไม่ใช่คนโง่นะ……”
“ก็ไม่แน่นะ”
หยุนหว่านหนิงแสยะยิ้มเย็นชา จ้องมองหยุนธิงหลานที่กำลังคุกเข่าอยู่
เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดว่า ฉินซื่อเสวียจะโจมตีกะทันหัน
และยังถามเรื่องชุดแต่งงานต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้!
หยุนธิงหลานยังไม่ทันตั้งตัว ก็ได้ยินฉินซื่อเสวียตะคอกด่าว่า “หยุนธิงหลาน! เจ้าอย่าคิดว่าเสด็จพ่อประทานงานแต่งให้ เจ้าก็จะไม่เอาจวนอ๋องสามไว้ในสายตานะ!”
“วันนี้เจ้ามาเกินเวลามงคล ข้ากับท่านอ๋องยังไม่ได้ถามเจ้าเลย”
นางจ้องมองหยุนธิงหลานอย่างโมโห “แต่ใครจะรู้ว่าเจ้าจะมีความคิดเช่นนี้ มักใหญ่ใฝ่สูงเสียจริง!”
“ยังไม่ทันได้แต่งเข้าจวนอ๋องสาม ก็มีความคิดที่ไม่ควรมีเสียแล้ว?”
“ตำแหน่งพระชายาของข้า ควรหลีกให้เจ้านั่งด้วยหรือเปล่า?!”
ทุกคนอึ้ง
โม่หุยเฟิงก็อึ้งเหมือนกัน
เขาขมวดคิ้วมองฉินซื่อเสวีย สายตามีความสงสัย
ฉินซื่อเสวียแต่งงานกับเขามาหลายปี นางยอมและเชื่อฟังเขาทุกอย่าง และก่อนหน้านั้นที่จะรู้ว่าหยุนธิงหลานแกล้งท้อง ฉินซื่อเสวียก็ดูแลนางอย่างสุดความสามารถ
สามารถบอกได้ว่า หลายปีมานี้แทบจะไม่เคยเห็นนางโกรธขนาดนี้มาก่อน