บทที่ 1068 คุณชายหลิวที่หงุดหงิดจนโกรธ

คนทั้งหลายนั้นมองอย่างเงียบๆ ในหน้าจอขนาดใหญ่นั้น เงาของคุณชายโล่นั้นเดินออกมาจากด้านนอก เพียงไม่นานก็เดินมาอยู่ตรงหน้านิ่งหรงหรงที่กำลังอยู่ตรงโต๊ะพนัน แถมยังมีหลี่เหวยที่กำลังแบ่งปันเรื่องของหลี่ฝางกับนิ่งหรงหรงอย่างตื่นเต้น ทำให้สีหน้าก็ดูไม่ได้ในทันที

เพียงไม่นาน เขาก็เอานาฬิกาของตัวเองออกมาเหยียบให้พังอย่างเต็มแรง ก่อนจะใส่นาฬิกาแล้วปรี่เข้าไป ชนเขาอย่างเต็มแรง

หลังจากนั้น ก็เป็นฉากแบบที่ทุกคนเห็น

เมื่อดูมาถึงตรงนี้ แววตาของทุกคนที่มองไปทางหลี่เหวย ก็เต็มไปด้วยความเห็นใจ

เรื่องที่เขาถูกเปิดโปงว่าเขาใส่ร้ายไอ้กระจอกนี้ต่อหน้าทุกคน ก็พอที่จะให้คุณชายโล่ไม่กล้าสู้หน้าได้แล้ว

ถึงขนาดที่คุณชายโล่คงจะไม่กล้าเจอใครเพราะความอับอายไปอีกสักพักใหญ่ๆ

แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เขาหาเรื่องหลี่ฝาง เพราะฉะนั้นโชคของเขา อาจจะเปลี่ยนไปอย่างเลวร้ายน่าสงสาร

หลี่ฝางในตอนนี้ ไม่อยากจะอดทนมาเสียเวลาแล้ว ก่อนจะถามคุณชายโล่ “ยังมีอะไรอยากจะพูดอีกไหม？”

แต่เมื่อมาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีภยันตรายอยู่รอบด้านแบบนี้ และถูกดวงตามากมายจับจ้อง อารมณ์ของคุณชายโล่ก็แทบบ้าแล้ว

“ฉันตั้งใจเอง แล้วคุณจะทำอะไรฉันงั้นเหรอ！” คุณชายโล่มีแววตาของความบ้าคลั่ง

“เป็นแค่ไอ้กระจอก ฉันกลั่นแกล้งเขาแล้วจะทำไมเหรอ？เป็นคนไร้ประโยชน์ ฉันไม่ได้แกล้งเขาแค่วันนี้ จากนี้ฉันจะไปให้คนตามเก็บเขาตลอด ถ้าเก่งมากคุณก็ปกป้องเขาให้ได้ทุกวันสิ！”

เขาตะโกนออกมาเหมือนคนบ้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งอัดอั้นอย่างเต็มเปี่ยม

เขาไม่รู้ว่าฐานะของหลี่ฝางนั้นมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่ ดังนั้นตั้งแต่แรกเริ่ม เขาเลยไม่ได้สนใจหลี่ฝางเลย

ตามที่เขาคิด อันดับกำลังภายในน่าจะเป็นเพียงกำลังในการต่อสู้เท่านั้น จะเก่งมากแค่ไหน มันก็เท่านั้นเองไม่ใช่เหรอ？

ถึงแม้ว่าปรมาจารย์อู๋จะคุกเข่าให้เขาแล้วมันจะทำไมกัน？ถึงเฟ่ยเหวินเย่าจะไม่ช่วยตัวเองแล้วมันจะทำไมล่ะ？

เขาเป็นถึงคุณชายใหญ่ของ พ่อของเขาอยู่ในตำแหน่งมูลค่าหมื่นกว่าล้าน ถึงจะเป็นเฟ่ยเหวินเย่าแล้วจะทำอะไรเขาได้เล่า？

เดี๋ยวถึงเวลาก็แค่ใช้เงินฟาดเรื่องก็จบแล้ว อันดับกำลังภายในคนเดียว ก็เป็นแค่กำลังในการต่อสู้เท่านั้น จะมามีความรู้อะไรมากมาย？

ใช้เงินเพียงร้อยสองร้อยล้านปากไป ก็ทำให้เขามึนได้แล้ว！

คุณชายโล่คิดแบบนี้ เลยเริ่มหัวเราะขึ้นมาอย่างเย่อหยิ่ง

จนกระทั่งหลี่ฝางตบเขาอย่างเต็มแรงทันที

“เพี๊ยะ！”

การตบครั้งนี้ ทำให้หน้าครึ่งหนึ่งของคุณชายโล่ก็บวมแดงขึ้นมาทันที และทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

เขาโตมาขนาดนี้แล้ว ขนาดพ่อของตัวเองยังไม่เคยมาแตะต้องอะไรเขาเลยแม้แต่ปลายนิ้ว

กลับคิดไม่ถึงเลย ว่าเวลาสั้นๆ ในคืนนี้ กลับถูกตบถึงสองครั้ง ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้！

“คุกเข่าลงขอโทษตอนนี้ ฉันจะให้คุณออกไปตอนนี้เลย” หลี่ฝางพูดเสียงเย็นชา