บทที่ 1085 สิบคนล้อม

"ทำไมเป็นอย่างนี้ไปได้?"

ฮิเดโทชิและเอโกะผู้ซึ่งเดิมกำลังตื่นเต้นดีใจท่ามกลางฝูงชน มาในตอนนี้ราวกับไก่ที่กำลังถูกใครบีบคอเอาไว้ก็มิปาน สีหน้าตื่นเต้นและบ้าคลั่งล้วนถูกแช่แข็งเอาไว้

“ทำไมเขาถึงได้รู้จักกับโทชิโอะ คามิยะ? เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่?”

แต่ละคนในงานล้วนยากที่จะยอมรับได้ พวกเขาไม่เชื่อว่าชายหนุ่มอย่างหลี่ฝางจะรู้จักกับโทชิโอะ คามิยะผู้ซึ่งมีเกียรติเหนือใครเทียบในสายตาของพวกเขาจริงๆ

มีเพียงริโกะเท่านั้นที่ในใจรู้สึกแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

ในเวลานี้หัวใจของเธอเต็มไปด้วยเกียรติยศ นั่นเพราะเธอเองก็ไม่คาดคิดว่า ตัวตนของหลี่ฝางจะสูงส่งถึงขนาดนี้ และสามารถยืนหยัดอย่างเท่าเทียมกันกับโทชิโอะ คามิยะ

ในเวลานี้ จู่ๆหลี่ฝางก็มองไปที่โนะชิมะ โคมุระซึ่งอยู่ด้านหลังของโทชิโอะ คามิยะและเอ่ยถาม “นายสูบบุหรี่ไหม?"

ดูเหมือนว่าคำถามนี้จะดูไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในตอนนี้เลยสักนิด แต่โนะชิมะ โคมุระกลับเข้าใจว่ามันหมายความว่าอย่างไร นั่นเป็นเพราะภาพลักษณ์ภายนอกของเขานั้นคล้ายคนที่ไม่เคยสูบบุหรี่

โนะชิมะ โคมุระพูดอย่างประหม่า “สูบ”

“แม้แต่ฉันก็ยังถูกหลอกไปด้วยเหมือนกัน” หลี่ฝางพยักหน้า จากนั้นจึงยิ้มและส่ายหัวให้กับโนะชิมะ โคมุระ

ผู้ชายคนนี้ เสแสร้งปลอมตัวมาโดยตลอด เขาสร้างโนะชิมะ โคมุรที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงขึ้นมา ดังนั้นจึงเป็นสาเหตุที่เมื่อวานหลี่ฝางสับสน และคิดว่าห้องที่มีที่เขี่ยบุหรี่ไม่ใช่ของโนะชิมะ โคมุระ ส่งผลให้เขาไม่ได้ทำการค้นหาอย่างระมัดระวัง

พูดจบ หลี่ฝางก็หยิบกาน้ำชาขึ้นมา รินชาให้ตัวเองแล้วดื่มทีละถ้วยๆ

การต่อสู้ที่ดุเดือดในวันนี้ เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

อย่างนั้นก็ดื่มน้ำให้มากหน่อย อีกเดี๋ยวจะได้ไม่กระหาย

โทชิโอะ คามิยะดูเหมือนจะมีความหมายแบบเดียวกัน เขาเองก็รินชาให้ตัวเองและดื่มมัน ในเวลานี้ ทั้งห้องโถงเงียบสงัดจนน่ากลัว

นอกจากเสียงรินน้ำแล้ว ไมมีเสียงใดอื่นดังขึ้นอีก

ในไม่ช้า ทั้งสองก็ดื่มชาจนหมดกา

“อยากดื่มอีกไหม” โทชิโอะ คามิยะถาม

“พอแล้ว” หลี่ฝางตอบ

“พวกนายทิ้งเอกสารนั้นง่ายๆขนาดนี้เลยเหรอ?” หลี่ฝางถามหลังจากครุ่นคิด

“ตราบใดที่สามารถทำให้คุณหลี่รั้งอยู่ได้ เอกสารสิบฉบับก็คุ้มค่า” โทชิโอะ คามิยะยิ้มจางๆ

"จริงหรือ?" การแสดงออกของหลี่ฝางคล้ายจนปัญญาอยู่บ้าง แต่อันที่จริง ดวงตาของเขากลับสงบอย่างยิ่ง

ในเมื่อติดกับแล้ว อย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้มากอีกต่อไป

“ยังมีอีกข้อ อาศัยนายแค่คนเดียว คิดว่าจะรั้งฉันไว้ได้งั้นหรือ?” คำพูดของหลี่ฝาง เต็มไปด้วยความมั่นใจในตนเองเต็มเปี่ยม

“ไม่อย่างแน่นอน อย่าว่าแต่ฉัน ทั้งโลกนี้ เกรงว่าแม้แต่กษัตริย์ของDynastyผู้นั้น เจ้าสำนักลึกลับของสำนักหยิ่งซา ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยว่าสามารถรั้งท่านหลี่ให้รั้งอยู่ได้ด้วยตัวลำพัง