บทที่ 1087 นาทีการต่อสู้

ในชั่วพริบตา ความตายของชิบายามะก็คล้ายกับถังดินปืนที่ระเบิดขึ้น ทุกคนรีบพุ่งเข้าใส่หลี่ฝางอย่างบ้าคลั่ง คิดอยากจะลงดาบผ่าหลี่ฝางออกในทันที

หลี่ฝางไม่ได้สนใจเรื่องการโจมตีของคนเก้าคนนี้มากนัก ในนี้มีคู่ต่อสู้เพียงคนเดียวที่คู่ควรกับความสนใจของเขา ซึ่งก็คือโทชิโอะ คามิยะ

มีเพียงเขาที่เป็นปรมาจารย์กำลังภายในเท่านั้น ที่สามารถทำร้ายเขาได้

อย่างไรก็ตามหลี่ฝางพบว่า ยูอิจิ คามิยะที่นั่งอยู่อย่างเงียบ ๆ คล้ายว่าเขาไม่มีความคิดที่จะเคลื่อนไหวใด ๆ

ใบหน้าของเขายังคงประดับรอยยิ้ม คล้ายกับว่าอดสงสารไม่ได้กับการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้น คล้ายกับว่าเขามีความสุขที่ได้เห็นการตายของคู่ต่อสู้ของหลี่ฝาง

หลี่ฝางเข้าใจในทันทีว่า โทชิโอะ คามิยะต้องการใช้ชีวิตแลกกับอาการบาดเจ็บ แม้ว่าคนทั้งสิบคนจะเสียชีวิต เขาก็ไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ตราบใดที่สามารถทำให้หลี่ฝางได้รับบาดเจ็บมากพอ เมื่อถึงท้ายที่สุดเขาก็จะเป็นผู้มาปลิดชีวิตของหลี่ฝาง แบบนี้การตายของคนทั้งสิบก็ไม่ถือว่าไร้ค่า

หลี่ฝางที่เข้าใจทั้งหมดนี้ นัยน์ตาก็ฉายแววยิ้มโกรธเคืองและเย็นชาวาบผ่าน

เขาคือหลี่ฝาง แม้ว่าเขาจะสูญเสียความทรงจำ สูญเสียประสบการณ์การต่อสู้ก่อนหน้านี้ไป แต่เขายังคงเป็นหลี่ฝาง ผู้แข็งแกร่งในแดนเต๋า

ไม่ว่าจะเป็นความท้าทายแบบไหน เขาล้วนไม่หลบหลีก

ในทันที หลี่ฝางคว้าดาบที่ถูกตนหักลง จากนั้นจึงตวัดขึ้นเบา ๆ ก็กระทบเข้ากับดาบยูตะ จากนั้นจึงหลบดาบเล่มต่อไปและหยุดดาบนางาโตะเอาไว้ และก็สะบัดฝ่ามือเบาๆจนนางาโตะกระเด็นออกไป วินาทีต่อมา เขาก็หยุดดาบที่พุ่งเข้ามาของบุคคลที่สามเอาไว้อีกครั้ง

แม้ว่าวิธีดาบของสามคนนี้จะประณีตเหนือที่เปรียบ แต่บังเอิญที่ หลี่ฝางเองก็ไม่หวาดหวั่นเช่นกัน เขารับมือได้อย่างง่ายดาย นั่นเพราะความเร็วและความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่า

อย่างไรก็ตาม ดาบของเขามีรอยคมดาบปรากฏขึ้นมาอยู่หลายรอย เห็นได้ชัดว่า ดาบเล่มนี้ทนรับความดุดันแบบนี้ได้ไม่นานนัก

คนหลายคนที่ออกมาเหล่านี้จู่ๆก็พบว่า หลี่ฝางยังยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่เคลื่อนไหวเลยสักนิดตั้งแต่ต้นจนจบ จนถึงขั้นไม่ได้ขยับแม้แต่ตำแหน่งของเขา

หรือว่า ทั้งสองฝ่ายจะมีช่องว่างใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ?

ในที่สุด หลายคนก็ตระหนักได้แล้วว่าทำไมชิบายามะจึงถูกหลี่ฝางฆ่าได้ในทันที

เนื่องจากช่องว่างระหว่างหลี่ฝางและชิบายามะนั้นใหญ่มากจนไร้หนทางที่จะต่อสู้ด้วย เป็นแค่การใช้กำลังเข้าสู้เพื่อทำลายความชำนาญอย่างสมบูรณ์

ส่วนนางาโตะที่ถูกตบจนกระเด็นได้ในฝ่ามือเดียว ถึงแม้จะมีการป้องกันเอาไว้แล้ว แต่ในตอนนี้เขาก็รู้สึกราวกับว่าอวัยวะภายในกำลังจะฉีกออกจากกัน และกลืนเลือดสดๆเข้าไปเต็มปากอย่างแรง

ส่วนในใจของหลี่ฝางนั้นก็ไม่ได้สงบอย่างที่สีหน้าของเขาแสดงออกมาขนาดนั้น

ถ้าไม่มีโทชิโอะ คามิยะอยู่ข้างๆ ความกดดันของหลี่ฝางอย่างน้อยๆก็จะลดลงไปมากกว่าครึ่ง ส่วนโทชิโอะ คามิยะนั้นกลับอยู่ข้างๆโดยไม่ลงมืออะไร ทั้งหมดทำให้หลี่ฝางค่อนข้างถูกกำจัดเอาไว้

โทชิโอะ คามิยะกำลังรอข้อบกพร่อง ข้อบกพร่องที่ร้ายแรงถึงชีวิต หากหลี่ฝางเปิดเผยข้อบกพร่องนั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ ดาบของโทชิโอะ คามิยะก็จะฆ่าเขาอย่างไร้ความปรานีทันที

ในเวลานี้ นักรบที่ยืนอยู่ข้างหลังหลี่ฝางเข้าโจมตีอีกครั้ง ในชั่วพริบตา ผู้คนทั้งเก้าเคลื่อนไหวพร้อมกัน ดาบเก้าเล่มโจมตีใส่หลี่ฝางจากทั่วทั้งเก้าทิศทาง