ตอนที่ 113
บทที่ 113 ยอมรับว่าตัวเองเป็นลูกมหาเศรษฐี
October 21, 2026
บทที่ 113 ยอมรับว่าตัวเองเป็นลูกมหาเศรษฐี
“แก้วนี้ไม่นับ!” หลี่ฝางได้เทแก้วใหม่ให้กับโจวเจ๋
เมื่อกี้โจวเจ๋ยังอยากที่จะทำดีกับหลี่ฝาง แต่เวลานี้ เขายอมแพ้แล้ว
โจวเจ๋คิดแค้นอยู่ในใจ รอก่อนเถอะ รอให้จางปิงปิงกับถังหยู่ซวนคืนดีกัน ดูว่าฉันจะจัดการนายยังไง!
หลี่ฝางดื่มไปทั้งหมดไม่ถึงแก้ว แต่โจวเจ๋นั้นดื่มต่อเนื่องจนครบสิบสองแก้ว หลังจากดื่มเสร็จ รถพยาบาลก็มาถึงพอดีเลย เขาก็มุดเข้าไปในรถพยาบาลด้วย เพียงแต่ก่อนที่จะไป เขายังคงสั่งการจางปิงปิง: “ไม่ว่ายังไง คืนนี้ต้องจัดการถังหยู่ซวนให้สำเร็จ”
โจวเจ๋จากไปไม่นาน ดารากลุ่มนั้นก็ทยอยกันกลับไป
หลี่ฝางก็ลุกขึ้น เดินไปมายังเคาน์เตอร์แคชเชียร์
“เสี่ยวฝาง นายจะให้พ่อหนุ่มน้อยคนนั้นเป็นผู้จัดการที่นี่จริงเหรอ?” ลุงเฉียนมองหลี่ฝาง หัวเราะขึ้นมา
หลี่ฝางพยักหน้า: “ผมอยากจะช่วยเขาสักครั้ง”
“คุณไม่คิดว่าการตัดสินใจนี้รีบร้อนเหรอ?” ลุงเฉียนยิ้มๆ กล่าว: “ธุรกิจก็คือธุรกิจ ไม่ควรเอามิตรภาพมาเกี่ยวข้องด้วย คุณต้องเข้าใจเหตุผลข้อนี้ด้วย”
“แค่ร้านเหล้าร้านหนึ่งมันก็ไม่เท่าไหร่ แต่ว่าธุรกิจหลายหมื่นล้านของพ่อคุณ อีกหน่อยก็ต้องยกให้คุณ คุณคงจะไม่ทำเล่นๆ แบบนี้อีกใช่มั้ย” ลุงเฉียนกล่าว
หลี่ฝางกล่าวขึ้น: “ไม่ได้อยู่แล้ว ผมเพียงแต่รู้สึกว่าที่บาร์มีลุงเฉียนอยู่ ก็จะไม่มีปัญหาใหญ่มากมายอะไร”
“อีกอย่าง ถึงแม้ว่าถังหยู่ซวนจะมาเป็นผู้จัดการที่นี่ แต่เรื่องการเงินของที่นี่ การบริหาร ส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นลุงเฉียนที่ควบคุมมันอยู่ไม่ใช่เหรอ?” หลี่ฝางหัวเราะกล่าว
อย่าว่าแต่ถังหยู่ซวนเลย แม้แต่หลี่ฝาง ก็แค่เป็นเถ้าแก่ในนามเท่านั้น คนที่บริหารจัดการจริงๆ ก็คือลุงเฉียน
หลี่ฝางมีหน้าที่เพียงเพลิดเพลินกับผลงานของเขาเท่านั้น
“ใช่แล้ว แผนการของคุณ คุณพ่อคุณได้บอกกับลุงแล้ว”
ลุงเฉียนมองหลี่ฝางแล้วพยักหน้า: “แผนการใช้ได้ ลุงยินดีเป็นตัวแทนของคุณพ่อคุณ”
“แต่ว่า คุณได้บอกถังหยู่ซวนหรือยัง?”
“ผมยังไม่ได้บอกเขาเลย” หลี่ฝางกล่าว: “ตอนนี้มีเพียงโจวเจ๋คนเดียวเท่านั้นที่คิดว่าถังหยู่ซวนคือผม”
พูดจบ หลี่ฝางส่ายหัว: “จริงๆ ผมคิดได้ไม่รอบคอบ ผมกลัวว่ามันจะเป็นการทำร้ายถังหยู่ซวน”
“หากคนอื่นคิดว่าเขาเป็นลูกชายมหาเศรษฐีหลายหมื่นล้านจริง แล้วจับตัวเขาไปเรียกค่าไถ่จะทำยังไง?” หลี่ฝางถามอย่างกังวล
“จุดนี้คุณสบายใจได้เลย ลุงไม่มีทางให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด ลุงเฉียนหัวเราะแล้วกล่าว ลุงสามารถจัดบอดี้การ์ดมาคุ้มครองความปลอดภัยของเขาโดยเฉพาะ”
“งั้นผมก็จะไม่ได้ต้องกังวลอีก” หลี่ฝางยิ้มๆ แล้วกล่าว
และในเวลานี้ จางปิงปิงเหมือนจะดื่มเยอะไปหน่อย ถังหยู่ซวนจับแขนของเธอเอาไว้ ช่วยพยุงเธอเอาไว้
“หลี่ฝาง ชั้นไหนเหรอ” หลังจากที่ถังหยู่ซวนเดินเข้ามาแล้ว ก็ถามอย่างรีบร้อน
หลี่ฝางกวักมือเรียกโหจื่อ แล้วกล่าว: “พาเขาทั้งสองคนไปเปิดห้องหน่อย”
โหจื่อพยักหน้า จากนั้นก็พาถังหยู่ซวนขึ้นไปชั้นบน
“สาวน้อยคนนี้แกล้งเมานะ” หลังจากที่ถังหยู่ซวนจากไป ลุงเฉียนหัวเราะแล้วส่ายหัว
หลี่ฝางก็พยักหน้าเช่นกัน: “ผมก็รู้สึกเหมือนกัน”
“เพียงแต่ว่าถังหยู่ซวนเป็นผู้ชาย ไม่มีอะไรที่ต้องเสียเปรียบ” หลี่ฝางพูดอย่างดูถูก
“ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา ถังหยู่ซวนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ ทางที่ดีคุณเตือนเขาหน่อย” ลุงเฉียนกล่าว: “หนุ่มๆ อย่างพวกคุณ มักจะเสียท่าให้กับผู้หญิง”
หลี่ฝางพยักหน้า แล้วถามขึ้น: “ที่บาร์เรายังมีเงินมั้ย?”
“มีสิ” ลุงเฉียนพยักหน้า แล้วถาม: “ทำไมเหรอ คุณต้องการใช้เงินเหรอ?”
“ผมอยากซื้อรถสักคัน ปอร์เช่ 918 มันดูไฮคลาสเกินไป ให้ถังหยู่ซวนขับก่อนชั่วคราวละกัน” หลี่ฝางกล่าว
“บัญชีที่บาร์ยังมีเงินเท่าไหร่?” หลี่ฝางถามไปหนึ่งประโยค
“ยังมียี่สิบกว่าล้านหยวนมั้ง” ลุงเฉียนดูก็ไม่ได้ดู ก็พูดออกมาโดยตรง
“เท่าไหร่นะ?” หลี่ฝางอึ้งไปชั่วขณะ ทำไมเยอะขนาดนี้
“ลุงเฉียน ลุงเข้าใจผิดหรือเปล่า บาร์เหล้าของเราเพิ่งเปิดมาไม่ถึงเดือน ยอดเงินในบัญชี ก็มียี่สิบกว่าล้าน?” หลี่ฝางถามอย่างประหลาดใจ
“ยังมีอีก สองสามวันก่อนก็ได้ส่งไปให้จางกงหมิงสามล้านแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังเหลือเยอะขนาดนี้” หลี่ฝางถาม
สีหน้าของลุงเฉียนแปลกเล็กน้อย: “อาจจะเป็นเพราะว่าการค้าของร้านเราค่อนข้างที่จะดีมั้ง”