บทที่ 1172 สำเร็จกับการเป็นครึ่งเทพขั้นธรรมดา

เห็นเพียงกู่ยี่เทียนตะโกนออกมาด้วยความดีใจ จากนั้นบนหัวของเขาก็มีผนึกอันใหญ่ปรากฏขึ้นมา ผนึกนั้นมันซับซ้อนมากมาย มีทั้งแบบและสัญลักษณ์มากมารวมกัน ก่อนจะมีหมอกสีดำแพร่ออก

ถึงแม้หลี่ฝางจะล้าในตอนนี้แล้ว แต่ก็ไม่กล้าเลิกระแวง พลางจ้องกู่ยี่เทียนที่กำลังเปิดผนึกอยู่

เวลาค่อยๆ ผ่านไป ตอนที่หลี่ฝางคิดว่ากู่ยี่เทียนกำลังจะล้มเหลวนั้น ผนึกทรงกลมตรงกลางนั้นกลับมีแสงสีทองลอดออกมาจากช่องเล็กๆ ก่อนจะปรากฏออกมาจากรอยแตกมากขึ้นเรื่อยๆ ราวๆ สามสี่นาทีได้ ผนึกนั้นเกิดเป็นเหมือนแสงจากดวงดาวเล็กน้อยๆ

กู่ยี่เทียนรวบรวมบรรยากาศรอบๆ กายอย่างยิ่งใหญ่ พลังรอบกายทั้งสี่นั้นรวมเข้าไปในกายของเขา ถึงจะบอกว่าในตอนนี้หลี่ฝางเป็นแดนครึ่งเทพแล้ว แต่เมื่อได้เห็นระดับธรรมดาของกู่ยี่เทียนแล้ว ในใจก็มีความสะท้านไม่เบา

เขารู้มาตลอดว่ากู่ยี่เทียนนั้นเก่งกาจไม่เบา อายุเพียงเท่านี้ก็เป็นถึงแดนครึ่งเทพ พรสวรรค์แบบนี้นั้นหาได้น้อยมากบนโลกใบนี้ หลี่ฝางมีความอิจฉาเล็กน้อย

ผ่านไปราวๆ สิบกว่านาที พลังรอบๆ กู่ยี่เทียนถึงจะค่อยๆ กระจายหายไป เมื่อเขาเก็บพลังบริสุทธิ์สุดท้ายไปจนหมด ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮ่าๆ ข้าเองก็เป็นครึ่งเทพแล้ว！”

หลี่ฝางกลอกตาใส่เขาอย่างจนปัญญา ก่อนจะเดินไปข้างๆ กู่ยี่เทียนแล้วตบไปที่หลังของเขา “คุณนี่เก่งจริงๆ เลยนะ ฉันยังคิดว่าถ้าคุณเป็นระดับธรรมดาไม่สำเร็จ คิดไม่ถึงว่าจะทำสำเร็จแล้ว ครั้งนี้คุณต้องขอบคุณฉันนะ”

“แหะๆ ครั้งนี้ต้องขอบคุณแล้วจริงๆ คุณไม่รู้ว่าฉันเกือบจะถูกผนึกนั้นทับตายไปแล้ว พลางรู้สึกเหมือนทั้งเนื้อทั้งตัวจะไม่มีแรงเลย” กู่ยี่เทียนนั้นเกาหัวอย่างภูมิใจ บนหน้าก็มีความภูมิใจไม่น้อย

อันที่จริงกู่ยี่เทียนเป็นครึ่งเทพระดับธรรมดาก็ห่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ถูกผนึกภายในนั้นกดทับเอาไว้ เลยหาทางออกไม่เจออยู่นาน ครั้งนี้หลี่ฝางช่วยอะไรไปมากมายจริงๆ จนทำให้เขาสำเร็จได้

“การขอบคุณโดยคำพูด ฉันไม่รับหรอกนะ ไม่ว่าอย่างไรคุณก็ต้องจ่ายหลายร้อยล้านแทนคำขอบคุณนะ” หลี่ฝางหยอกล้อกับกู่ยี่เทียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

เขาในตอนนี้ไม่ขาดเงินที่สุดเลย สามารถเอาเงินหลายแสนล้านออกมาได้ง่ายๆ เลย แต่แดนครึ่งเทพของตัวเองนั้นได้เฉิดฉายอยู่ไม่นาน ก็มี “ศัตรู” ในระดับเดียวกันโผล่ขึ้นมา ไม่ต้องถามเขาก็รู้ว่าซวยแล้วจริงๆ

“บ้าหรือไง คุณคือคนที่ขาดเงินเพียงเล็กน้อยนั่นเหรอ？” กู่ยี่เทียนเบ้ปาก พลางไม่ได้คิดว่าสิ่งที่หลี่ฝางพูดนั้นเป็นเรื่องจริง

หลี่ฝางยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อไป แถมเปลี่ยนเรื่องก่อนจะชวนกู่ยี่เทียนพูดถึงเรื่องที่ไปซากปรักหักพังลึกลับ

“เรื่องของซากปรักหักพังลึกลับนั้นคุณเองก็น่าจะรู้แล้วใช่ไหม？ผู้อาวุโสนั้นหวังว่าฉันจะสามารถไปสักครั้ง ได้ยินว่าอาซาโทสเองก็อยู่ที่นั่น ก่อนหน้านี้ฉันได้คุยกับลูกน้องของเขา เขาโพล่งออกมา บอกว่าตัวเองนั้นเจาะเข้าไปในความลับของการเป็นเทพแล้ว เดี๋ยวก็จะได้เข้าไปเป็นแดนดั่งเทพ”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฝาง กู่ยี่เทียนก็ตกใจเป็นอย่างมาก สีหน้าเองก็จริงจังมากขึ้นไม่น้อย “ที่เขาพูดนั้นมันจริงเหรอ？เข้าไปในแดนดั่งเทพงั้นเหรอ？เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง？”

“ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันจริงหรือเปล่า แต่ว่าความสามารถของอาซาโทสนั้นเหนือกว่าฉันมาก ฉันคนเดียวนั้นไม่มีทางไปต่อกรกับเขาได้ แต่ถ้าเกิดพวกเราสองคนมาร่วมมือกัน เพียงแค่เขาไม่ได้เหยียบเข้าไปในแดนดั่งเทพ เขาก็จะไม่ใช่คู่แข่งของคุณกับฉันแล้ว”

ถึงแม้หลี่ฝางจะไม่อยากยอมรับว่าตัวเองนั้นฝึกอยู่ระดับต่ำกว่าอาซาโทส แต่นี่มันเป็นเรื่องจริง ตอนนี้พวกเขาทำได้ ก็มีเพียงการไปตามอาซาโทสไปก่อนที่จะเข้าไปในแดนดั่งเทพแล้วก็ฆ่าเขา ถ้าเกิดว่าเขากลายเป็นเทพได้ ถึงจะมีหลี่ฝางสิบคนก็ชนะเขาไม่ได้แม้แต่น้อยเลย

？