บทที่ 1178 หินวิเศษ

เมื่อพูดจบ ลุงวัยกลางคนก็เอากล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ สีดำส่งให้ด้านหน้าหลี่ฝาง สี่เหลี่ยมเล็กๆ นั้นมันเป็นประกาย สีสวยงาม ถึงแม้จะเป็นกล่องเล็กๆ แต่หลี่ฝางกลับรู้สึกหนักเมื่ออยู่ในมือ

ตอนที่เพิ่งได้จับกล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นั้น หลี่ฝางก็รู้สึกว่าจิตวิญญาณแข็งทื่อไป จากนั้นก็มีกระแสไฟฟ้าส่งผ่านนิ้วขึ้นมาด้วยความรวดเร็วเข้าไปทั่วร่าง จากนั้นเขาก็รู้สึกเหมือนฟ้ากลับตาลปัตร จากนั้นก็รู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในกล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ

“พี่！” เมื่อสาวน้อยเห็นหลี่ฝางเป็นลมล้มไปก็ตกใจ ก่อนจะเข้าไปพยุงหลี่ฝางพลางถามตาแก่หลี่ “พ่อ พี่เขาเป็นอะไรเหรอ？ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นลมลงไป？”

เมื่อเห็นหลี่ฝางที่กำลังไม่ได้สติ ตาแก่หลี่ก็มองเหม่อไปด้วย ก่อนจะพูดกับตัวเอง “คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ฟ้าลิขิตนั้นจะเป็นเขา”

“พ่อ！คุณกำลังพูดอะไรเหรอ คนที่ฟ้าลิขิตคืออะไรเหรอ？พี่ไม่ได้สติไปแล้ว พวกเรารีบส่งเขาไปโรงพยาบาลเถอะ！” สาวน้อยเห็นว่าพ่อของตัวเองไม่เพียงแค่ไม่รีบร้อน แต่ยังพูดบ้าบอคนเดียว เลยร้อนใจขึ้นมา

เมื่อถูกลูกสาวตัวเองดุ ตาแก่หลี่เองก็ไม่ได้โกรธอะไร เลยนั่งยองลงก่อนจะพาหลี่ฝางที่นอนอยู่บนพื้นไป โดยที่ไม่เก็บแผงเลย ก่อนจะพาสาวน้อยกลับเข้าไปในห้องเช่า

สาวน้อยตักน้ำอุ่น ก่อนจะเช็ดตัวให้หลี่ฝางที่ไม่ได้สติ ใบหน้าเล็กๆ นั้นทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ก่อนจะบ่นอุบ

“ตาแก่หลี่บ้า พี่เป็นถึงขนาดนี้แล้ว ยังไม่พาไปส่งโรงพยาบาลอีก แถมยังบอกไม่เป็นไร น่าโมโหจริงๆ เลย！”

ตาแก่หลี่กำลังยกถ้วยโจ๊กมาพอดี เมื่อได้ยินสาวน้อยบ่นแต่ก็ไม่อธิบาย ก่อนจะตรวจหลี่ฝางบริเวณหัวเตียงเล็กน้อย หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าหลี่ฝางนั้นร่างกายไม่เป็นอะไรก็นั่งลงข้างๆ

“พ่อ พี่เป็นลมไปหลายชั่วโมงแล้ว เราส่งเขาไปที่โรงพยาบาลเถอะ ถ้าเกิดว่าเกิดอะไรขึ้นเรา……”

เมื่อเห็นท่าทีของตาแก่หลี่ที่เหมือนจะไม่สนใจ สาวน้อยก็ยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่ ก่อนจะบอกให้พาหลี่ฝางไปส่งที่โรงพยาบาลอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันรอให้เธอพูดจบ หลี่ฝางที่อยู่บนเตียงก็ค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา

เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย หลี่ฝางก็ยังไม่ทันได้มีสติกลับมา จนกระทั่งสาวน้อยปรี่เข้ามาหาเขา แล้วตะโกนเรียกเขาว่าพี่ เขาเลยคิดถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาได้

เขาเคาะสมองที่ปวดเล็กน้อย จากนั้นก็นั่งขึ้นมาบนเตียง พลางมองตาแก่หลี่ที่อยู่ข้างๆ โดยไม่พูดอะไรแล้วถาม “รุ่นพี่หลี่ คุณเองก็เคยไปที่ซากปรักหักพังลึกลับใช่ไหม？”

คืนนี้หลี่ฝางไม่ได้เป็นลมไปอย่างธรรมดา แต่จิตใจของเขานั้นถูกดึงเข้าไปในสี่เหลี่ยมเล็กๆ กล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้มันเหมือนกับภาพที่ภูเขาและแม่น้ำเลย ในนั้นมีหลุมดำอื่นๆ มันแสดงจุดเริ่มต้นและการพัฒนาของนักรบ

อีกอย่างลี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้มันเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกับซากปรักหักพังลึกลับเป็นอย่างมาก ด้านในมีพลังที่รวมอยู่และเป็นที่ปล่อยออกมาเหมือนกับพลังภายในของนักรบ

เพราะสี่เหลี่ยมเล็กๆ นั้นทำให้หลี่ฝางเข้าใจเรื่องของซากปรักหักพังลึกลับนี้ ก่อนหน้านี้นานมาแล้ว ซากปรักหักพังลึกลับถูกคนที่เรียกว่าอูนัส เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของนักรบ คนที่เข้าไปถึงคนของอูนัสนั้น อย่างน้อยต้องเป็นปรมาจารย์กำลังภายในขึ้นไป

อูนัสในตอนนั้นมีพื้นที่ที่กว้างไกลเป็นอย่างมาก และมีซากปรักหักพังลึกลับในตอนนี้เป็นจุดศูนย์กลาง จากนั้นก็แพร่กระจายออกไปอย่างน้อยห้าพันลี้