บทที่ 1259 จับตัวตงฟางเย่น

“หยุดนะ! หลอซ่า!” ตงฟางเย่นไม่คิดเลยว่าหลี่ต๋าคางจะเก่งกาจได้ถึงเพียงนี้ เมื่อสักครู่เธอแทบไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ หลี่ต๋าคางก็ผ่านเธอไป และหยุดอยู่ตรงหน้าผู้ดูแลบ้าน

เมื่อจ้องมองใบหน้าของผู้ดูแลบ้านที่กลายเป็นสีเลือดหมู ตงฟางเย่นขยับกาย คิดจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

หลี่ต๋าคางกวาดสายตามองคนของตระกูลตงฟาง น้ำหนักที่มือเพิ่มมากขึ้น

“ถ้าพวกแกกล้าเดินเข้ามาอีก ชีวิตของไอ้หมอนี่จบสิ้นแน่”

“หยุด! หยุดให้หมด!” ตงฟางเย่นจ้องมองความพิฆาตของหลี่ต๋าคาง รู้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น จึงยกมือขึ้นโบกให้กับทุกคน เพื่อให้พวกเขาอย่าวู่วาม

“หลอซ่า ฉันยอมรับว่าก่อนหน้านี้ตระกูลตงฟางมีเรื่องเข้าใจผิดกับตระกูลหลี่นิดหน่อย แต่สิ่งเหล่านั้นได้ผ่านไปแล้ว ตระกูลตงฟางของเราเสียลูกศิษย์ไปครึ่งหนึ่ง ตอนนี้เราไม่สู้แต่ก่อนแล้ว”

“และหลังจากที่น้องชายของฉันตงฟางจัวเสียไป ตระกูลตงฟางของเราก็ไม่เคยหาเรื่องตระกูลหลี่อีก วันนี้คุณบุกเข้ามากะทันหัน บีบบังคับเราเรื่องความเคลื่อนไหวของท่านจัว คุณคิดจะทำอะไร?”

แม้อำนาจของตระกูลตงฟางจะถูกถอดถอนไปมาก แต่เกียรติของความเป็นตระกูลใหญ่ยังอยู่ การถูกคนอื่นบุกเข้ามาโต้งๆ หากแพร่สะพัดออกไป ชื่อเสียงของหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ก็ต้องสูญสิ้น

“ครั้งสุดท้าย เอาตัวท่านจวนออกมา ฉันจะปล่อยพวกแกไป!” ตงฟางเย่นพูดไปตั้งมากมาย หลี่ต๋าคางราวกับไม่ได้ยิน สายตาไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย ยืนยันจะให้ตระกูลตงฟางเอาตัวท่านจวนออกมาท่าเดียว

ตงฟางเย่นไม่คิดเลยว่าหลี่ต๋าคางจะดื้อด้านถึงเพียงนี้ เมื่อเห็นผู้ดูแลบ้านที่ใกล้สิ้นใจ จึงกัดริมฝีปากล่างแน่นพูดต่อไป

“ฉันไม่รู้ว่าระหว่างคุณกับท่านจวนเกิดอะไรขึ้น แต่เรื่องนี้ฉันขอสาบานด้วยคนเหนือหัวฉัน เรื่องนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลตงฟางแม้แต่น้อย แม้ท่านจวนจะเป็นผู้นำของตระกูลตงฟาง แต่เขาแทบจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลตงฟางเลย เขามักจะอยู่คนเดียวเสมอ เราเองก็ไม่ได้เจอเขาหลายเดือนแล้ว”

ทีแรกคิดว่าเธอพูดไปตั้งเยอะขนาดนี้ อย่างน้อยหลี่ต๋าคางก็ต้องใจอ่อนบ้าง แต่ใครจะไปคิด ว่าต่อมาหลี่ต๋าคางจะหักคอของผู้ดูแลบ้านทันที เมื่อจ้องมองผู้ดูแลบ้านที่สิ้นลมหายใจ ตงฟางเย่นกรีดร้องเสียงดังอย่างอนาถ

“ไม่!”

แม้ชายชราผู้นี้จะเป็นเพียงผู้ดูแลบ้านของตระกูลตงฟาง แต่เขามองตงฟางจัวและตงฟางเย่นเติบโตมา สำหรับตงฟางเย่น เขาเป็นคนในบ้านที่เธอเคารพนับถือ ต้องทนเห็นผู้ดูแลบ้านตายไปต่อหน้าต่อตา ตงฟางเย่นขาดสติแตก

“หลอซ่า! ฉันจะสู้ตายกับแก!” แม้จะรู้ว่าความสามารถของเธอและหลี่ต๋าคางห่างกันมาก แต่ตงฟางเย่นในตอนนี้กลับพุ่งเข้าใส่หลี่ต๋าคางอย่างบ้าคลั่ง

“รนหาที่ตาย!” หลี่ต๋าคางเหลือบมองตงฟางเย่นที่พุ่งไปทางเขาอย่างรวดเร็ว พ่นคำสองคำออกจากปากอย่างเย็นชา

ความสามารถของตงฟางเย่นในสามารถคนอื่นถือว่าไม่เลวเลย ความเร็วของเธอเทียบได้กับเสือชีตาห์ แต่สำหรับหลี่ต๋าคาง ก็ไม่ต่างอะไรกับการสโลโมชัน

เขาหลบการโจมตีของตงฟางเย่นได้ทั้งหมด อย่างง่ายดาย และจับตัวตงฟางเย่นเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

“คุณหนูใหญ่!” เมื่อคนของตระกูลตงฟางคนอื่นๆ เห็นตงฟางเย่นโดนจับกุม ต่างตะโกนร้องเสียงดังก่อนคิดที่จะจู่โจม

“พวกแกใครกล้าลงมือ!” ในเวลานี้เอง ไท่ซางและราฟาเอลทั้งคู่พาลูกน้องบุกเข้ามา

เรียงเป็นกำแพงอยู่หน้าหลี่ต๋าคาง ขวางกั้นตระกูลตงฟางเอาไว้

“ลุงหลี่ ตาแก่นั่นไม่อยู่ที่นี่หรือ? ให้เรากำจัดคนของตระกูลตงฟางเลยไหม ผมไม่เชื่อว่าตาแก่นั่นจะไม่ออกมา!” ไท่ซางหันหลังให้กับตระกูลตงฟางตะโกนเสียงดัง