บทที่ 1260 ข่าวใหม่

“อาจารย์แม่ของแกล่ะ? ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง?” หลังจัดการเรื่องของตงฟางเย่นเสร็จสิ้น คนแรกที่หลี่ต๋าคางถามหาคือภรรยาของเขา เมี๋ยวชุ่ย

แม้ว่าคราวนี้เมี๋ยวชุ่ยจะได้รับบาดเจ็บค่อนข้างสาหัส แต่เมื่อเทียบกับครั้งก่อนถือว่าเบามาก ส้าวส้วยพาเธอกลับมาที่บ้านพักตากอากาศ วางเธอลงในสารบำรุงฟื้นฟู

“อาการของอาจารย์แม่ไม่ถือว่าแย่มาก เพียงแต่อากาศนอนหลับไปของเธอจะหนักกว่าเก่า หลังจากที่สลบไปจนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย”

เมื่อพูดถึงเมี๋ยวชุ่ย สีหน้าของโหจื่อหม่นหมองมากกว่าเมื่อสักครู่ หากเขารู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นละก็ ไม่ว่ายังไงวันนี้เขาก็ต้องตามไปที่โรงพยาบาลด้วยให้ได้

หากเขาอยู่ มีหรือที่เมี๋ยวชุ่ยจะทนแบกปูนซีเมนต์ก้อนนั้นไว้?

“ส้าวส้วยล่ะ? เขาอยู่ที่ไหน?” หลังจากที่ทำความเข้าใจกับสถานการณ์ของเมี๋ยวชุ่ยแล้ว หลี่ต๋าคางรู้สึกไม่ไว้วางใจ ก่อนที่จะถามความเคลื่อนไหวของส้าวส้วย

สองวันก่อนส้าวส้วยเพิ่งพาคนไปที่ซากปรักหักพังเพื่อค้นหาหลี่ฝาง ทำไมถึงได้กลับมากะทันหันล่ะ?

เมื่อสักครู่ตอนที่อยู่โรงพยาบาล ในหัวของหลี่ต๋าคางมีแต่จะไปแก้แค้นท่านจวน ไม่ได้คิดอะไรมาก ตอนนี้เมื่อสงบลงแล้วหลี่ต๋าคางถึงได้ค่อยๆ ไตร่ตรองถึงเหตุการณ์ของเรื่องราว

“ส้าวส้วยอยู่ที่โรงพยาบาลในเมือง ฉินวี่เฟยและหยางฉงยังไม่ฟื้น หลังจากที่เขาพาอาจารย์แม่กลับมาก็รีบออกไปเลย”

ก่อนหน้านี้หลี่ต๋าคางยังรู้สึกว่ามีส้าวส้วย โหจื่อ ไท่ซาง ราฟาเอลคอยช่วยเหลือก็พอแล้ว แต่เมื่อเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ถึงได้พบว่าลูกมือไม่พอ

แม้โหจื่อ ไท่ซาง ราฟาเอลทั้งสามจะความสามารถใช้ได้ แต่ตอนนี้ศัตรูที่พวกเขาเผชิญแข็งแกร่งมากขึ้น พวกเขาทั้งสามก็ยิ่งยากที่จะดูแลความปลอดภัยของฉินวี่เฟยและหยางฉง

ดูเหมือนว่าหลังจากจบเรื่องราวเหล่านี้ มีความจำเป็นที่จะต้องฝึกฝนพวกเขาใหม่

“โหจื่อ ไท่ซาง ราฟาเอลพวกแกสามคนอยู่ที่นี่ ดูแลบ้านให้ดี ฉันจะไปที่โรงพยาบาลสักหน่อย”

หลังจากที่หลี่ต๋าคางกำชับเสร็จสิ้นจึงออกไปอีกครั้ง มาที่โรงพยาบาลด้วยความว่องไวที่สุด

“ลุงหลี่ หาตัวท่านจวนเจอหรือยัง?” ส้าวส้วยกล่าวถามหลี่ต๋าคางที่ดูผมเผ้ายุ่งเหยิงเช่นเคย

“คนของตระกูลตงฟางหมือนว่าไม่รู้ร่องรอยของท่านจวน ฉันจับตัวตงฟางเย่นมา ตอนนี้ขังเธอเอาไว้ที่ห้องใต้ดินของสถานตากอากาศ แล้วก็บอกพวกเขาว่า ถ้าอยากช่วยเธอ เขาต้องมาเจอฉันพร้อมกับหลานของฉัน”

เขาเล่าเรื่องราวให้กับส้าวส้วยฟังคร่าวๆ หลี่ต๋าคางจ้องมองฉินวี่เฟยและหยางฉงทั้งคู่ที่ยังคงหมดสติบนเตียงยังไม่ฟื้น ติ้วขมวดแน่นเป็นปม หันไปกล่าวถาม

“ทำไมแกถึงกลับมาจากซากปรักหักพัง? มีข่าวของเสี่ยวฝางแล้วหรือ?”

เมื่อได้ยินคำของหลี่ต๋าคาง ส้าวส้วยจึงรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่ซากปรักหักพังให้เขาฟัง

“เราหาไปทั่วทั้งซากปรักหักพัง แต่ไม่พบร่างของหลี่ฝางเลย แต่ในซากปรักหักพัง เราเจอเศษหินเฮยสวน ดูจากรอยร้าวการระเบิดน่าจะเกิดการหินเฮยสวยเป็นต้นเหตุ”

“ฉันจำได้ว่าปากหลุมสุสานจะหมุนเปลี่ยนทุกครึ่งชั่วโมง ฉันรองคำนวณคร่าวๆ เวลาที่ระเบิดพอดีกับเวลาของการหมุนเปลี่ยน ฉันเดาว่าหลี่ฝางคงจะถูกส่งไปที่ไหนสักแห่งในซากปรักหักพัง เหมือนกับก่อนหน้านี้ที่เขาถูกส่งไปยังเมืองจินซาน”