บทที่ 1280 พวกเธอฟื้นแล้ว

“ลุงหลี่ พวกพี่สะใภ้ฟื้นแล้ว!” ในขณะที่ทุกอย่างหม่นหมอง ทางด้านไท่ซางในที่สุดก็มีข่าวดีเสียที

“จริงเหรอ? ดีจังเลย! เสี่ยวฝาง คุณไปโรงพยาบาลเยี่ยมพวกวี่เฟยเร็วเข้า ช่วงนี้พวกเธอเองก็ลำบากไม่น้อย”

เมื่อได้ยินข่าวฉินวี่เฟยและหยางฉงฟื้นแล้ว เมี๋ยวชุ่ยอารมณ์ดีขึ้นมาก รีบเร่งให้หลี่ฝางไปที่โรงพยาบาลเยี่ยมพวกเธอ

หลี่ฝางที่ได้สติคืนมาก็ได้รู้ข่าวของฉินวี่เฟยและหยางฉงจากปากของหลี่ต๋าคาง รู้ว่าตอนนี้พวกเธอได้กลายเป็นเพื่อนรักกันไปแล้ว แต่ต่อให้เป็นอย่างงั้น หลี่ฝางก็ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าต่อผู้หญิงสองคนที่เขารักมากยังไงดี

ตอนแรกเขาตัดสินใจว่าหลังรอดกลับมาจากซากปรักหักพัง ก็จะไปคุยกับหยางฉงให้รู้เรื่อง แล้วอยู่กับฉินวี่เฟย จากนั้นจึงแต่งงานมีลูกด้วยกัน

แต่ไม่คิดเลยว่าหยางฉงจะท้อง และคลอดลูกให้กับเขา

สถานการณ์ที่เปลี่ยนไปกะทันหันทำให้หลี่ฝางไม่รู้จะทำยังไงดี เขาไม่รู้ว่าจะทำการเลือกระหว่างฉินวี่เฟยและหยางฉงยังไงดี

“แม่ รอผมกลับมาจากเผ่ากู่ก่อนแล้วค่อยไปเจอพวกเธอดีกว่า ตอนนี้สถานการณ์ของผมไม่คงที่ ถ้าเทพอ้านออกมาก่อปัญหาอีก ทำร้ายพวกฉินวี่เฟยคงจะไม่ดีแน่”

ก่อนหน้านี้ที่อยู่ในซากปรักหักพัง หลี่ฝางรอคอยที่จะได้เจอฉินวี่เฟยและหยางฉงอีกครั้ง แต่ตอนนี้เขากลับมาอย่างปลอดภัย จะได้เจอกับพวกเธอขึ้นมาจริงๆ เขากลับปอดแหก

“กลับมาอะไรกัน เสี่ยวฉงกับวี่เฟยรอแกมาจะหนึ่งปีแล้ว แกจะให้พวกเธอรอไปถึงเมื่อไหร่กัน! เสี่ยวฝาง ก่อนหน้านี้เพราะแกความจำเสื่อมเลยอยู่กับเสี่ยวฉง เรื่องแบบนี้ไม่มีใครคาดคิด”

“เราไม่โทษแก แต่ตอนนี้แกฟื้นความจำแล้ว แกก็ต้องมีความเป็นลูกชาย รับผิดชอบหน้าที่ของความเป็นลูกผู้ชาย แต่นั่นไม่ได้หมายถึงการหนี”

เมี๋ยวชุ่ยมองความคิดของหลี่ฝางทะลุปรุโปร่ง รู้ว่าเขาเพียงแค่หาข้ออ้างหนีเท่านั้น คิ้วขมวดเป็นปม เอ็ดอย่างเคร่งขรึม

หลังผ่านการใช้ชีวิตร่วมกันมาหลายเดือน เมี๋ยวชุ่ยรักเด็กสองคนที่เป็นเด็กดีน่ารักจากใจจริง หากไม่ใช่ว่าพวกเธอเป็นแฟนของหลี่ฝาง เมี๋ยวชุ่ยอยากจะให้เธอเป็นลูกสาวบุญธรรมด้วยซ้ำ

“แม่ครับ ผมไม่รู้ว่าจะเลือกยังไง” หลังได้ฟังเมี๋ยวชุ่ย หลี่ฝางก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด กล่าวความในใจของตนเองออกมา

หากเวลาสามารถย้อนกลับได้ เขาต้องกลับไปในช่วงเวลาที่เขาความจำเสื่อมแน่ ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ให้ตนเองอยู่กับหยางฉง

“ตอนนี้ไม่ว่าแกจะยอมหรือไม่ แกก็ต้องให้คำตอบกับวี่เฟยและเสี่ยวฉง การที่แกลังเลและอ่อนแอแบบนี้ ฉันไม่อยากยอมรับเลยว่าแกจะเป็นลูกชายของฉัน! หากวันนี้แกไม่ไปหาพวกเสี่ยวฉง หลังจากนี้แกก็ไม่ต้องมาเจอฉันอีก! ฉันไม่มีลูกชายที่ไร้ความรับผิดชอบแบบแก!”

เมื่อเห็นทีท่าลังเลของหลี่ฝาง เมี๋ยวชุ่ยเกิดโมโห หลี่ฝางเป็นลูกชายแท้ๆ ของเธอไม่ผิด แต่เธอไม่ยอมให้ลูกชายของตนเองทำร้ายผู้หญิงที่บริสุทธิ์