บทที่ 1295 เตรียมตัวออกเดินทาง

“ลุงหลี่ ลุงก็ล้อผมเรื่องนี้ด้วยเหรอ ผมรำคาญจะตายอยู่แล้ว”ไท่ซางทึ้งผมตัวเองอย่างไม่พอใจพลางบ่น

“เจ้าเด็กนี่ มันเป็นเรื่องที่ดี มีอะไรให้รำคาญ ฉันว่านังหนูหยูหลิงฮุ่ยนั่นก็ไม่ถึงกับแย่มาก พรุ่งนี้พวกแกสองคนหาเวลาไปสำนักกิจการพลเรือน ไปเอาใบรับรองซะ”

เมื่อวานหลี่ต๋าคางเห็นหยูหลิงฮุ่ยแวบหนึ่ง ถือว่าค่อนข้างพึงพอใจเธอ อีกอย่างไท่ซางเจ้าเด็กนี่ดิบเกินไปแล้ว ขาดภรรยามาดูแลพอดีพวกเขาอยากให้ไท่ซางอยู่กับหยูหลิงฮุ่ยใจจะขาด

“เดี๋ยวๆ！ใครบอกว่าผมจะแต่งงาน ผมยังเที่ยวเล่นไม่พอเลย！ถ้าเด็กคนนั้นเป็นลูกผมจริงๆ อย่างมากที่สุดผมแค่เลี้ยงเด็กคนนั้นให้โต หยูหลิงฮุ่ยไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมแม้แต่นิดเดียว”

นี่เป็นความคิดจริงๆของไท่ซาง อย่างมากเขาแค่รับผิดชอบลูกตัวเอง แต่แม่ของเด็กนั้นไม่เกี่ยว

“เหอะ แกอย่ามั่นใจนักเลย ดั่งคำกล่าวอะไรนะที่ว่า ตอนแรกทำเรื่องแย่ๆกับภรรยาไว้เยอะ พอเสียใจภายหลังก็งัดเอาทุกวิถีทางมาใช้ให้ภรรยากลับมา ถ้าแกทำให้หยูหลิงฮุ่ยเสียใจมากๆ เมื่อถึงตอนนั้นอย่ามาร้องไห้ให้เขากลับมาล่ะ”

หลี่ฝางลงมาจากชั้นบนพอดี เมื่อได้ยินคำพูดไม่ได้รับการศึกษาของไท่ซาง จึงพูดเย้ยหยันออกมา

“ตลกแล้ว！ผมนอนกับผู้หญิงมาตั้งเยอะ เวลาเลิกกันแล้วเสียใจภายหลังที่ไหนกัน？ลูกพี่ พี่ดูถูกผมเกินไปแล้ว？”ไท่ซางพูดโดยไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น

ขณะทั้งสองกำลังคุยกัน โหจื่อ ราฟาเอลและสหายคนอื่นๆก็ทยอยมาถึง หลี่ฝางจึงตัดบทเรื่องนี้

“หึ แกนี่มันรนหาที่ตาย”หลี่ฝางมองบนให้กับท่าทีขาดการศึกษาของเขา“นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของแก ฉันจะไม่พูดอะไรมาก บ่ายวันนี้ฉันต้องไปเผ่ากู่แห่งทิศตะวันตกเฉียงใต้กับส้าวส้วยและกู่ยี่เทียน มีบางเรื่องให้พวกนายทำ”

สำหรับความรู้สึกของคนอื่น หลี่ฝางจะไม่แสดงความเห็นมากไปมาโดยตลอด สิ่งที่ควรพูดก็พูดไปแล้ว ส่วนไท่ซางจะทำยังไงนั่นมันก็เรื่องของเขา

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญ มีหลายเรื่องที่วุ่นมากๆ หลี่ฝางพิจารณาถึงสถานการณ์โดยรวมก่อน ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวเด็กๆอะไรแบบนี้

เมื่อพูดถึงเรื่องสำคัญ สีหน้าของคนอื่นๆก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา ล้อมเป็นวงกลมเล็กๆโดยมีหลี่ฝางอยู่ตรงกลาง รอคำสั่งของหลี่ฝางด้วยความจริงจัง

“พวกเราไปเผ่ากู่ครั้งนี้น่าจะสัก1เดือน ภายใน1เดือนนี้ พวกนายต้องดูแลความปลอดภัยภายในสถานตากอากาศให้ดี พวกนายก็รู้ว่าช่วงนี้ในประเทศจีนมีเรื่องปั่นป่วน ศัตรูมากมายล้วนกำลังจับจ้องมาที่เรา”

“บวกกับแม่ฉันได้รับบาดเจ็บหนัก วี่เฟยกับเสี่ยวฉงแล้วก็ลูกชายของฉันไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ ดังนั้นการรักษาความปลอดภัยในเดือนนี้พวกนายต้องเข้มงวดกว่าเดิม”

“แต่พวกนายไม่ต้องกังวล ครั้งนี้พ่อฉันจะอยู่ที่สถานตากอากาศด้วย ทางด้านผู้อาวุโสใหญ่ก็จะให้ความช่วยเหลือเช่นกัน พวกนายไม่ต้องกดดันมากเกินไป ภายใน1เดือนนี้พวกนายจะอยู่ในสถานตากอากาศอย่างปลอดภัย ตราบใดที่ศัตรูไม่บุกมาก็ไม่ต้องลงมือ”

“ส่วนปัญหาอื่นๆ รอพวกฉันกลับมาจากเมืองชีหนันแล้วค่อยว่ากัน พวกนายไม่ต้องกังวล คนที่มันกล้าลงมือกับตระกูลหลี่พวกนั้น ถึงเวลาฉันไม่ปล่อยมันไปแน่นอน”

1เดือนนี้เป็นช่วงรักษาความปลอดภัย เพราะผู้อาวุโสใหญ่บอกว่าคนของเผ่ากู่ต่อต้านต่างชาติมาก ระยะทางไปกลับจากเมืองตงไห่ไปเผ่ากู่แห่งเมืองชีหนันใช้เวลากว่าครึ่งเดือน ถ้าราบรื่นก็สามารถจัดการเทพอ้านได้ภายในหนึ่งเดือน แล้วกลับเมืองตงไห่อย่างปลอดภัยนั้นไม่ใช่ปัญหา