บทที่ 1320 ผู้สืบทอด

พอรู้ว่าเขาเป็นเทพ ต่อให้พวกเขาสามคนร่วมมือกันก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี ดังนั้นจะพูดจาอะไรก็ต้องระวังอย่างมาก

กล่าวเตือนกู่ยี่เทียนเสร็จ หลี่ฝางจึงหันกลับมาและเห็นมหาเซียนกำลังทำมือร่ายรำบางอย่าง ปากของเขาพึมพำราวกับกำลังท่องคาถา

เพียงครู่เดียวก็เกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ขึ้น ภาพหน้าผาเบื้องหน้าค่อยๆ หายไปช้าๆ สิ่งที่ปรากฏเข้ามาแทนที่คือ พระราชวังที่ยิ่งใหญ่สง่างาม

พระราชวังนี้ถูกสร้างอยู่บนบันไดหนึ่งพันขั้น ภายใต้แสงอาทิตย์สีทองส่องประกาย ทำให้ดวงตาของหลี่ฝางกับส้าวส้วยพร่ามัว จนพวกเขาสงสัยว่าตัวเองกำลังฝันไปหรือไม่

“ตามเรามา” เมื่อเปิดเขตแดนแล้ว มหาเซียนก้าวนำขึ้นไปบนบันได พวกหลี่ฝางเองก็ไม่กล้าพิรี้พิไรจึงรีบเดินตามขึ้นไป

“คุณพระช่วย ทั้งหมดนี่ทำจากหินอ่อนหั่นเชียวนะ ต้องใช้เงินเท่าไหร่กัน”

เมื่อเห็นบันไดสีขาวบริสุทธิ์ราวหิมะ กู่ยี่เทียนก็อดไม่ได้ที่จะจับสังเกตขึ้นมา เพราะถ้าไม่ได้สังเกตอาจจะไม่รู้ แต่ถ้าสังเกตเห็นแล้วจะต้องตกใจอย่างแน่นอน

บันไดพันขั้นทั้งหมดนี้ทำมาจากหินอ่อนหั่น แม้แต่ฮ่องเต้สมัยก่อนยังไม่ใช้ของหรูหราเช่นนี้ หินอ่อนหั่นที่มีราคาสูงเสียดฟ้านี้ เมื่อมาอยู่ที่นี่กลับเป็นเพียงที่เหยียบย่ำ นี่มันเยาะเย้ยกันชัดๆ

แม้ว่าหลี่ฝางจะไม่ได้เอ่ยอะไรกับส้าวส้วย แต่หากมองจากสายตาของพวกเขา ก็จะรับรู้ได้เลยว่าตอนนี้พวกเขาตื่นตาตื่นใจมากเพียงใด

ทรัพย์สมบัติของตระกูลหลี่มั่งคั่งเทียบเท่ากับประเทศๆ หนึ่งได้ แต่หากนำมาเปรียบเทียบกับที่นี่ แม้แต่บันไดพันขั้นก็คงจะสร้างไม่ได้ด้วยซ้ำ

ทุกคนพากันก้าวขึ้นไปบนบันไดเรื่อยๆ กว่าจะขึ้นไปถึงด้านบน แม้ว่าการออกกำลังกายเล็กๆ น้อยๆ นี้จะไม่หนักหนาอะไรสำหรับพวกหลี่ฝาง แต่สิ่งที่พวกเขาข้องใจคือในเมื่อพวกเขาสามารถเหาะขึ้นมาได้ แล้วทำไมมหาเซียนจะต้องพาพวกเขาออกแรงเดินขึ้นมาด้วย

แต่เมื่อดูจากสีหน้าเคร่งขรึมของเขาแล้ว พระราชวังนี้จะต้องไม่ธรรมดา

“ไป๋เย่ คารวะเทพไท่จี่” ในตอนที่หลี่ฝางกำลังขุ่นข้องใจอยู่นั้น มหาเซียนกลับคุกเข่านั่งลง แล้วหันหน้าไปเขกหัวคารวะพระราชวังเจิดจ้านั้นสามที

เมื่อได้ยินเขาเอ่ยเช่นนั้น ทุกคนต่างพากันคุกเข่าลงอย่างหวั่นเกรง ไม่มีใครคิดว่าพระราชวังนี้จะเป็นที่อยู่ของเทพไท๋จี๋ ที่เป็นผู้บุกเบิกของนักรบ การคุกเข่าครั้งนี้ พวกเขายินดีทำ

เมื่อคารวะเรียบร้อยแล้ว มหาเซียนจึงจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืน จากนั้นยื่นมืออันสั่นเทาของตัวเองออกไปผลักบานประตูใหญ่สีทองโบราณอันหนักอึ้งเปิดออก

พวกหลี่ฝางเมื่อได้เห็นบันไดที่ทำจากหินอ่อนหั่นเมื่อครู่นี้ ก็ทำใจเอาไว้บ้างแล้ว แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น ก็ยังตกตะลึงในความยิ่งใหญ่ของพระราชวังแห่งนี้อยู่ดี

ตัวพระราชวังทั้งหมดเป็นประกายระยับหลากสีหลายแบบ ทำมาจากหยกและอัญมณีหลากชนิด รวมทั้งไม้จันทน์แดงและไม้จันทน์หอม มีรูปสลักมังกรและหงสา รูปภาพบนผนังสมจริงราวมีชีวิต

ตำแหน่งตรงข้ามกับประตูบานใหญ่คือแท่นประทับสูงสามเมตร ตรงกลางแท่นประทับมีบัลลังก์ใหญ่ ด้านซ้ายมีเทพมังกรทองสลัก ส่วนด้านขวามือเป็นเทพหงสา

บนบัลลังก์มีชายวัยกลางคนสวมมงกุฎทอง แต่งกายด้วยชุดจักรพรรดินั่งหลับตาอยู่