บทที่ 1325 สารภาพ

ดังนั้นอนที่ไป๋หลินบอกว่าจะส่งพวกเขาลงเขาไปนั้น กู่ยี่เทียนก็เข้าใจได้ในทันที ก่อนจะดึงหลี่ฝางเดินไปก่อน

“คุณมองผิดหรือเปล่า？น้องไป๋หลินจะคิดอะไรกับส้าวส้วยได้อย่างไร？” หลังจากที่หลี่ฝางได้ยินเสียงของกู่ยี่เทียนแล้ว ก็หันไปมองส้าวส้วยและไป๋หลินอยู่นาน พลางถามด้วยความไม่เชื่อ

“ฉันจะเอาเรื่องนี้มาล้อเล่นได้อย่างไร？คุณเองก็เห็นผู้หญิงมามากมาย คุณมองแววตาที่ผู้หญิงชอบไม่ออกเหรอไง？”

กู่ยี่เทียนเบ้ปาก พลางสงสัยเล็กน้อยว่าหลี่ฝางนั้นจะหลอกฉินวี่เฟยและหยางฉงมาได้อย่างไร นี่มันชายแท้จริงๆ เลย！มองแววตาที่อิจฉาของผู้หญิงยังไม่ออกเลย

“นี่ๆ ……พวกเขาสองคนสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่？” หลี่ฝางแอบมองทั้งสองคนนั้น ก่อนจะถามเบาๆ

“ฉันจะไปรู้ได้อย่างไร หลังจากที่คุณไม่ได้สติไป ส้าวส้วยก็ออกไปเดินคนเดียว จากนั้นฉันก็ได้เห็นว่าเขากับไป๋หลินคุยกันบ่อยขึ้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองเอาก็ค่อยๆ ดีขึ้น”

“คุณไม่รู้ หลังจากที่พวกคุณทั้งสองสลบไป ก็มีแต่ไป๋หลินที่ดูแลส้าวส้วยมาตลอด สายตาที่เธอมองส้าวส้วยนั้นมัน เชอะๆ”

เมื่อคิดถึงตอนที่ไป๋หลินดูแลส้าวส้วย กู่ยี่เทียนก็คันยุบยิบในใจ “เอ้อ เมื่อไหร่ฉันจะสามารถหาหญิงที่เห็นแต่ฉันในสายตาบ้างนะ”

หลี่ฝางได้ฟังดังนั้น เงาของหงส์แดงก็ปรากฏอยู่ในหัวของเขา “คุณอิจฉาบ้าอะไร หงส์แดงชอบคุณขนาดนั้น แถมยังมีเสี่ยวหลินตังอีก คุณไม่รู้จักดูแลให้ดีเองหรือเปล่า？”

คำที่เขาได้ฟัง กู่ยี่เทียนลูบหัวด้วยความทำตัวไม่ถูก อันที่จริงหงส์แดงก็ยังพอว่า อย่างน้อยก็ไม่ได้อายุห่างกันมาก กู่ยี่เทียนแคร์ความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องของพวกเขาด้วย

แต่เสี่ยวหลินตังนั้นไม่เหมือนกัน เสี่ยวหลินตังเด็กกว่ากู่ยี่เทียนขนาดนั้น เขาเห็นเสี่ยวหลินตังเป็นน้องสาวของตัวเอง ไม่ว่าอย่างไรก็รับไม่ได้

“แค่กๆ ด่าพวกเขา ด่าพวกเขา อย่ามาคุยกับฉัน” กู่ยี่เทียนกระแอมเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้

หลี่ฝางจ้องเขาอย่างพูดอะไรไม่ออก ก่อนจะไม่พูดอะไรอีก แถมยังแอบฟังพวกเขาคุยกันอย่างหูผึ่ง

“คือ……ส้าวส้วย คุณ……คุณคิดอย่างไรกับฉันบ้าง？” ไป๋หลินตามอยู่ข้างกายส้าวส้วย ก่อนจะจับเสื้อโค้ตของตัวเอง ก่อนจะลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ถามคำถามแบบนี้ด้วยความกล้าออกมา

ส้าวส้วยกำลังคิดว่าจะพูดอย่างไรให้ทำลายความทำตัวไม่ถูกของทั้งสองคน เมื่อได้ยินคำถามนี้ ก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว แถมยังมองไป๋หลินด้วยความร้อนใจ และไม่รู้ว่าจะตอบเธออย่างไร

เมื่อหายใจเข้าเบาๆ แล้ว หลังจากที่ปรับตัวเองแล้ว ส้าวส้วยก็พูดอย่างเหมาะสม

“น้องไป๋หลินคุณเป็นคนดี แถมยังมีความสามารถที่แข็งแกร่ง ถือเป็นหญิงที่สูงส่งเลยล่ะ”

แม้ส้าวส้วยพูดสิ่งที่เว่อเกินไป แต่ในใจของไป๋หลินนั้นไม่พอใจ แล้วก็ไม่สบอารมณ์ด้วย

คำตอบที่เธอต้องการไม่ใช่แบบนี้！หรือว่าคำถามที่ตัวเองถามมันไม่ชัดเจนพอหรือไง？

หลังจากที่ขมวดคิ้วคิดแล้ว ไป๋หลินก็เสื้อคลุมแน่นขึ้นแล้ว ก็ถามด้วยความกล้าหาญอีกครั้ง