บทที่ 1347 เซียนอิสระ

“คนที่ร่วมมือกับท่านจวนเพื่อระเบิดโรงพยาบาลก็คือคุณนี่เอง” หลี่ฝางมองนัยเหลียงที่ห่างออกไปหลายเมตร ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

“ใช่แล้ว น่าเสียงดายที่ท่านจวนนั่นมันไร้ประโยชน์เกินไป เลยไม่ได้เก็บพวกแกไปด้วย” นัยเหลียงยอมรับในสิ่งที่ตัวเองทำ อย่างไม่อิดออด

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เสียดายของเขา หลี่ฝางก็มีเส้นเลือดปูดขึ้นบนหน้าผาก พลางอดไม่ได้ที่จะปรี่เข้าไปหานัยเหลียง ก่อนจะบดขยี้เขา

“พวกคุณฉีดสารอะไรเข้าไปในตัวของลูกชายฉัน！” เมื่อคิดได้ว่าลูกชายต้องมาเจออะไรบ้าๆ ทั้งๆ ที่ยังเล็กอยู่ขนาดนั้น ในใจของหลี่ฝางก็โกรธขึ้นมาเป็นอย่างมาก

ถึงแม้การที่เขามาที่ญี่ปุ่นในครั้งนี้ ก็เพื่อหาส่วนผสมปรุงยา แต่ในขณะเดียวกันก็เพื่อหาว่าทาเคชิตะ มัตสึซากะทำอะไรกับเสี่ยวผิงอันไปด้วย

ตอนแรกก็คิดว่าจะต้องใช้เวลาหาสักพัก คิดไม่ถึงว่าฆาตกรจะมาหาถึงที่เลย

“วางใจเถอะ สิ่งที่ฉันฉีดเข้าไปในร่างกายของเขานั้นมันไม่ได้มีอันตรายกับร่างกายของเขา” เมื่อเห็นหลี่ฝางที่กำลังโกรธจนเส้นเลือดปูด นัยเหลียงกลับไม่ได้มีท่าทีขี้ขลาดเลย

เขารู้ว่าเพียงแค่ฉินวี่เฟยกับหยางฉงอยู่ในมือตัวเอง หลี่ฝางก็ไม่กล้าทำอะไรโง่ๆ อย่างแน่นอน

มีไพ่ดีๆ ถึงสองใบแล้ว เขาจะเล่นกับหลี่ฝางอย่างไรก็ได้

“แกมันรนหาที่ตาย！” หลี่ฝางตาแดงก่ำแล้ว เลยมองนัยเหลียงด้วยแววตาที่เหมือนสัตว์ป่าดุร้าย

“เหอะ แกจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ？หลี่ฝาง ถ้าอยากให้ผู้หญิงของแกตายล่ะก็ เข้ามาได้เลย”

นัยเหลียงเดินเข้าไปข้างกายฉินวี่เฟยกับหยางฉง ก่อนจะโอบกอดพวกเธอเข้ามาด้วยความท้าทาย

“ชิ พวกคุณอยู่กับหลี่ฝางคงจะน่าน้อยใจเป็นอย่างมาก เอาไงดี อยากจะมาเป็นผู้หญิงของฉันดูบ้างไหม？”

ลมหายใจของนัยเหลียงนั้นกระทบใบหน้าของหยางฉง มันทำให้เธอรังเกียจเป็นอย่างมาก เมื่อคิดว่าชายคนนี้ทำอะไรกับลูกชายตัวเองเอาไว้บ้าง หยางฉงก็อดไม่ได้ที่จะอยากหั่นเขาเป็นท่อนๆ

“ถุย！คุณเหมาะสมกับฉันงั้นเหรอ？” หยางฉงถุยน้ำลายใส่หน้านัยเหลียง พลางตะโกนด่าด้วยความโกรธ

ท่าทีของหยางฉงนั้นทำให้นัยเหลียงโกรธเป็นอย่างมาก เห็นเพียงเขาใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดให้สะอาด จากนั้นก็ยิ้มอย่างเย็นชาพลางบีบคอของหยางฉงเอาไว้

สีหน้าของหลี่ฝางนั้นเปลี่ยนไปในทันที ตอนที่เขากำลังจะลงมือนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นอย่างจังบนหัว

จากนั้นห้องทั้งห้องก็สั่นไหวขึ้นมา ทั้งฝุ่นและอิฐต่างร่วงหล่นลงมาจากหลังคาของห้องไม่หยุด วินาทีต่อมาก็ทำให้หลังคาปลิวว่อนออกไปทันที

นัยเหลียงมีสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที การกระทำเมื่อครู่ จู่ๆ ฉินวี่เฟยกับหยางฉงที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว จากนั้นเขาก็เห็นว่าข้างกายของหลี่ฝางนั้นมีเงาของคนเพิ่มมาสามคนเสียอย่างนั้น

“ปกป้องภรรยาและลูกของคุณให้ดี ส่วนคนอื่นนั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง” หลี่ต๋าคางผลักหยางฉงกับฉินวี่เฟยไปข้างกายหลี่ฝาง หลังจากที่พูดจบแล้วก็หันตัวกลับไปจ้องตานัยเหลียง

“ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเป็นสัตว์ประหลาดปีศาจอะไรนะ แต่วันนี้เป็นวันตายของคุณ” เมื่อพูดจบ หลี่ต๋าคางก็ไปอยู่ต่อหน้านัยเหลียงอย่างรวดเร็ว

นัยเหลียงหัวใจเต้นแรง เขาต้องตีลังกาถึงสองตลบถึงจะพอหลบจากการโจมตีของหลี่ต๋าคางได้

เมื่อเจอพละกำลังที่แข็งแกร่งของหลี่ต๋าคาง เขานั้นตกใจหวั่นใจเป็นอย่างมาก นี่มันไม่ตรงกับข้อมูลที่ได้รับมานี่หน่า！

ข้อมูลนั้นบอกว่าพละกำลังของหลี่ต๋าคางนั้นอย่างมากก็เป็นได้แค่ครึ่งเทพระดับกลางเท่านั้น แต่ตามที่ได้เห็นสถานการณ์ของเขาในตอนนี้ นี่มันเข้าสู่การเป็นระดับเทพแล้วด้วยซ้ำ

“แกไม่ใช่หลี่ต๋าคาง！แกเป็นใครกันแน่？” นัยเหลียงมองคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความกลัว ก่อนจะเริ่มสงสัยตัวตนที่แท้จริงของหลี่ต๋าคาง

อย่าว่าแต่นัยเหลียงรู้สึกตกใจเลย ขนาดหลี่ฝางที่เป็นลูกชายเขานั้นยังมีสีหน้าท่าทางที่แปลกไปเลย

เขาคิดไม่ถึงว่าหลี่ต๋าคางจะตามมาได้เร็วขนาดนี้ แถมพละกำลังของเขายังเปลี่ยนไปเป็นน่ากลัวขนาดนั้นด้วย