บทที่ 1366 ลอกเลียนคุณธรรมหญิง

……

เมื่อท่านนายพลหญิงพูดออกไป ทั้งสวนก็เหมือนกับระเบิดออกมา เหล่าสนมชายพวกนั้นเริ่มทะเลาะเสียงดังขึ้นมา ภาษาจีนห่วยๆ นั้นทำให้หลี่ฝางรู้สึกไม่ดีไปหมด

บางคนก็อารมณ์ตื่นตัวมาก จนชี้หน้าด่าหลี่ฝาง ถึงแม้หลี่ฝางจะไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไร แต่จากแววตาและน้ำเสียงก็พอจะเดาออก มันต้องไม่ใช่คำพูดดีๆ แน่นอน

สีหน้าของท่านนายพลหญิงนั้นดูไม่ได้มากขึ้นเรื่อยๆ เจียเหอนั้นเป็นมีเซนส์ ถึงแม้เขาเองจะตกใจกับคำพูดของท่านนายพลหญิงมาก แต่กลับไม่ได้ด่าจนขาดสติเหมือนกับคนอื่น

ในขณะเดียวกันหลังจากที่เห็นสีหน้าของท่านนายพลหญิงที่เปลี่ยนไป ท่าทีก็ยิ่งเคารพมากขึ้น จากนั้นจึงโค้ง90องศา แล้วก็โค้งให้หลี่ฝางด้วย

“คู่ครองของท่านนายพล！ขอโทษด้วย！ฉันไม่สอนคนพวกนี้ให้ดีเอง！ขอให้ท่านอย่าได้ใส่ใจข้าน้อยเลย อย่าไปใส่ใจอะไรพวกเขา！”

เมื่อเห็นเจียเหอที่โค้งคำนับตัวเอง หลี่ฝางก็พึมพำเสียงเย็นชา ชายคนนี้มีความสามารถจริงๆ รู้จักการจัดการคนก่อนด้วย

เขาแบกรับคำตำหนิเอาไว้ เพื่อบอกว่าตัวเองเป็นคนผิด แม้เขาจะอยากลงโทษสนมชาย แต่มันจะทำให้ท่านนายพลหญิงคิดว่าตัวเองเป็นคนใจไม้ไส้ระกำ

แต่ถ้าไม่จัดการคุมสนมชายที่เลี้ยงจนได้ใจ ในใจของหลี่ฝางคงจะกลืนความโกรธนี้ไม่ลงแน่ๆ

แววตากลอกไปมา จู่ๆ เขาก็จุดประกายความคิด พลางคิดวิธีหนึ่งออก

“คุณบกพร่องในหน้าที่จริง ท่านนายพลเอาหน้าที่อันใหญ่หลวงของในจวนนี้ฝากไว้ในมือคุณ แต่ว่าคุณไม่เพียงแค่ไม่อบรมสนมชายพวกนี้ให้ดี แต่ยังตามใจพวกเขาจนเคยตัว ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ควรถูกลงโทษ”

ตอนแรกคิดว่าหลี่ฝางคงจะเกรงในตัวตนของตัวเองบ้าง แต่ใครจะรู้ว่าเขายกเอาคู่ครองของท่านนายพลขึ้นมา แล้วบอกต่อหน้าทุกคนว่าตัวเองนั้นบกพร่องในหน้าที่

เจียเหอเข้ามาอยู่ในจวนหลายปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่หน้าแตกต่อหน้าทุกคน ใบหน้าเขานั้นกระตุก แววตาก็มีความโกรธประกายออกมา

แต่ความโกรธและความไม่พอใจนั้นมันก็มีอยู่ไม่นาน เจียเหอปรับอารมณ์ของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะโน้มตัวลงมามากกว่าเดิม

“ท่านพูดถูกจริงๆ ข้าน้อยบกพร่องในหน้าที่ ข้าน้อยควรถูกลงโทษ”

ชายคนนี้อดทนได้ดี ตัวเองทำให้เขาหน้าแตกขนาดนี้แต่เขาก็ยังทนได้ ถือเป็นคนที่มองข้ามไม่ได้จริงๆ

หลี่ฝางกอดอก ก่อนจะมองเจียเหออย่างเย่อหยิ่ง พลางพูดอย่างแกล้งทำเป็นตั้งใจคิด

“จะโทษคุณทั้งหมดก็ไม่ได้ ถึงอย่างไรคุณก็เป็นเพียงสนมชายในคลังไงล่ะ ต้องเรียนรู้เสน่ห์ดึงดูดเท่านั้น คงจะไม่เก่งการควบคุมจัดการเท่าไหร่ ครั้งนี้ฉันจะไม่ว่ากล่าวอะไรกับพวกคุณก็แล้วกัน แต่ก็ยังต้องลงโทษพวกคุณโดยการให้ลอกมารยาทหญิงสักสามจบ ถ้าคัดไม่เสร็จก็ห้ามออกมาจากห้อง”

คำพูดเหล่านี้ของหลี่ฝางทำให้คนพวกนั้นโกรธ ขนาดเจียเหอเองยังมีสีหน้าเปลี่ยนไป

ถึงแม้พวกเขาจะเป็นสนมชายของท่านนายพลหญิง แต่ก็เป็นชายที่ไร้ที่ติแทบจะที่สุดจากทุกที่ในประเทศเลย

พื้นเพที่มาและตัวตนในญี่ปุ่นก็ถือว่าเป็นชนชั้นสูงเลยทีเดียว ใครๆ ก็ต้องเคารพ ถือว่าเป็นชายที่อยู่เหนือชายอื่นเลยล่ะ

คำพูดไม่กี่ประโยคของหลี่ฝางนั้นหมายถึงการเสียดสีว่าพวกเขานั้นไม่เหมือนผู้ชาย แถมมารยาทหญิงนี้เป็นสิ่งที่หญิงสมัยก่อนต้องศึกษา การที่หลี่ฝางให้พวกเขาคัดสามจบ นี่ก็หมายความว่ากำลังดูถูกพวกเขาอยู่ไม่ใช่หรือไง？

หลังจากที่ท่านนายพลหญิงได้ยินคำของหลี่ฝาง เปลือกตาก็กระตุก จากนั้นตาก็มีความจนปัญญาเปล่งประกายออกมา เมื่อมองสนมชายที่ก่อเรื่องเสียงดังวุ่นวาย เขาก็รู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก

“เอาล่ะ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว” ตอนที่ผู้คนกำลังทะเลาะโวยวายกันเสียงดังนั้น คำพูดเย็นชาของท่านนายพลหญิงคำเดียวก็ทำให้พวกเขาต้องปิดปากเงียบ