บทที่ 1378 อยุติธรรม

พ่อของเจียเหอเห็นหลี่ฝางหยุดก้าวเดิน ก็คิดว่าเขาจะเปลี่ยนความคิด คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำเพื่อมาถามเรื่องนี้กับตัวเอง

หางตานั้นก็ปรายตาไปมองเห็นชายเสื้อของจื่อยี พ่อของเจียเหอก็เข้าใจในทันที ดูเหมือนหลี่ฝางจะเข้าข้างจื่อยีกับคิริน ยาโกะ การมาครั้งนี้ก็น่าจะเพื่อสนับสนุนฝ่ายพวกเขา

“เอ่อ……มันก็คือเรื่องจริง แต่ตอนนี้เราก็แก้ไขปัญหาได้แล้วไม่ใช่เหรอ？ฉันจะให้คนหยุดลงมือแล้ว แล้วจะไม่ทำอะไรกับครอบครัวของพวกเขาอีก”

พ่อของเจียเหอยิ้มพลางพูดให้กับหลี่ฝาง

การที่เขามาครั้งนี้เพื่อให้ท่านนายพลหญิงยกเจียเหอเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียม แล้วหาผลประโยชน์ให้ตัวเองกับครอบครัวให้มากที่สุด ตอนนี้บรรลุเป้าหมายแล้ว ตระกูลเล็กๆ นั้นจะเป็นตายอย่างไรก็ไม่สำคัญแล้ว

จื่อยีที่อยู่ด้านนอกเมื่อได้ยินเขาบอกว่าจะไม่ทำอะไรกับครอบครัวของตัวเองแล้ว เลยเลือกที่จะวางใจลงได้แล้ว แต่ในขณะเดียวกันในใจก็เกิดความโศกและไม่ยินยอม

คนที่ผิดคือเจียเหอแท้ๆ แต่เพราะเขามีครอบครัวที่ใหญ่โตสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ไม่เพียงแค่ไม่โดนลงโทษ แต่ยังได้รับรางวัลอะไรอีก

แต่โลกนี้มันไม่ยุติธรรม ทำไมคนบางคนเกิดมาก็สูงส่งเลยล่ะ？แต่บางคนพยายามสู้ทั้งชีวิตก็ยังเหมาะกับชีวิตชั้นต่ำอยู่อีก？

“เท่านี้เองเหรอ？” หลี่ฝางขมวดคิ้วพลางมองพ่อของเจียเหอ และไม่พอใจกับคำตอบของเขาเป็นอย่างมาก

“คุณเป็นตระกูลใหญ่โต มีหน้าไปแกล้งตระกูลเล็กๆ ได้อย่างไร？ยิ่งเรื่องนี้ลูกชายคุณเป็นคนเริ่มก่อน คนที่ควรได้รับโทษ และขอโทษก็ควรเป็นพวกคุณไม่ใช่เหรอ？”

“เพราะพวกคุณตั้งใจกดดันในช่วงนี้ ครอบครัวทั้งสองเกือบจะหมดหนทางแล้ว จะให้พูดคำเดียวแล้วแก้ได้เลยเหรอ？”

พ่อของเจียเหอคิดไม่ถึงเลยว่าหลี่ฝางจะพูดแบบนี้ เลยอึ้งไป แต่เพียงไม่นานเขาก็กลับไปเป็นปกติ ท่าทียอมรับการสั่งสอน

“ท่านหลี่คุณเข้าใจผิดแล้ว อันที่จริงการกดดันทั้งสองครอบครัวนี้ฉันไม่ได้เป็นคนสั่งนะ แต่เป็นแม่ของเจียเหอ คุณเองก็รู้ ผู้หญิงน่ะ ใจค่อนข้างแคบ หลังจากที่เธอรู้ว่าเจียเหอถูกทำให้เสียโฉม ในใจก็โกรธเป็นอย่างมาก เลยทำสิ่งที่ไม่ควรแบบนี้ คุณวางใจเถอะ หลังจากที่ฉันกลับไป ฉันจะสอนคนในบ้านให้ดี ให้เธอรู้สึกผิด”

เหอะ นี่มันข้ออ้างแท้ๆ เลย

กล้าเอาสิ่งที่ผิดทั้งหมดโยนให้ภรรยา ชายแบบนี้มันน่ารังเกียจมากเลย ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนสั่งการ ตอนนี้กลับไม่กล้ายอมรับ

แถมยังส่งผลให้พวกจื่อยีบาดเจ็บอีกด้วย เขาไม่ได้อยากจะชดใช้อะไรให้เลย บอกเพียงแค่จะกลับไปสอนภรรยาของเขา เขานี่วางแผนมาดีจริงๆ เลย

“คุณจะสอนภรรยาของคุณอย่างไรฉันไม่สน แต่ที่คุณไปกดดันครอบครัวของพวกจื่อยีจนไร้หนทาง ทำให้พวกเขาเสียหายมาก ความเสียหายทางด้านการเงินทั้งหมดนั้น คุณต้องไปชดใช้คืนด้วย จากนั้นให้ลูกชายคุณไปขอโทษคิริน ยาโกะ แล้วให้ภรรยาของคุณไปขอโทษครอบครัวของเธอ”

หลี่ฝางนั้นไม่ใช่จะยอมได้ง่ายๆ เรื่องการยกเจียเหอเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมนั้นเป็นเรื่องของตัวเอง เขายอมให้ได้ แต่คิริน ยาโกะต้องมารับกรรมเพราะตัวเอง ครอบครัวของเขาไม่เกี่ยวข้องก็ต้องมาติดร่างแหไปด้วย จะให้เรื่องนี้มันเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้

เขาจะต้องคืนความยุติธรรมให้กับคิริน ยาโกะ ไม่อย่างนั้นความจิตใจอันงดงามนี้จะถูกประณาม

“อะไรนะ？คุณจะให้เจียเหอไปขอโทษคนเลวพวกนั้นเหรอ？”

ชายวัยกลางคนที่แสดงเป็นคนที่แสร้งเจียมเนื้อเจียมตัวแต่จริงๆ เจ้าเล่ห์อย่างมากมาตลอดหลังจากที่ได้ฟังคำของหลี่ฝางก็แสดงความแย่ออกมา ราวกับว่าได้ยินเรื่องตลก เลยมองหลี่ฝางด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ต้องรู้ด้วยว่า ในประเทศญี่ปุ่นนี้เขาเป็นคนชนชั้นสูง รองลงมาจากราชวงศ์เท่านั้นเอง แต่พวกคิริน ยาโกะนั้นเป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น ในสมัยก่อน ถ้าพวกเขาเจอคนที่สูงส่งกว่าต้องก้มหัวให้ทั้งนั้น

หลี่ฝางดันให้พวกเขามาขอโทษคนธรรมดา มันจะเป็นไปได้อย่างไร

“หุบปาก ที่นี่คือจวนของท่านนายพล ไม่ใช่บ้านคุณ ในเมื่ออยู่ในจวนของท่านนายพล ก็ต้องทำตามกฎของจวนของท่านนายพล ลูกชายคุณเป็นสนมชายของท่านายพลเหมือนกับคิริน ยาโกะ ก็ต้องได้รับการปฏิบัติและตำแหน่งเหมือนกัน ตอนนี้ลูกชายคุณทำผิด ฉันให้เขาไปขอโทษก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ？”