บทที่ 1377 ขอแต่งงานและส่งของหมั้น

“ท่านนายพล ท่านอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ คุณรอให้ฉันพูดจบก่อน” พ่อของเจียเหอปรายตามองหลี่ฝาง จากนั้นถึงได้พูดอย่างช้าๆ

“ท่านเองก็รู้ว่าทุกๆ สามปี จวนของท่านนายพลจะมีสนมชายเข้ามาใหม่ แล้วสนมชายทุกคนไม่ว่าจะหุ่นดีหน้าตาดี พื้นเพครอบครัว และความสามารถก็ไม่น้อยเลย ฉันรู้ดีว่าการที่เจียเหอมีตำแหน่งนี้ในจวนของท่านนายพลได้ มันจะต้องเกี่ยวกับครอบครัวแน่ๆ แต่หน้าตาและความสามารถของเขาเองก็ไม่ขาดเลย”

“ถึงแม้ฉันจะให้ผู้เชี่ยวชาญด้านหน้าตาที่มีชื่อเสียงของโลกมารักษาเขา การจะกลับไปมีหน้าตาแบบเดิมมันก็เป็นไปได้เพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ใบหน้าของเจียเหอถือว่าถูกทำลายไปแล้ว เมื่อไม่มีใบหน้าที่ดูดีหล่อเหลาแล้ว การที่เขาอยากได้รับความรักจากท่านนายพลท่าน มันคงจะยากจนแทบเป็นไปไม่ได้เลยล่ะ”

“ในจวนของท่านนายพลนี้ ถ้าไม่มีความรักที่ท่านนายพลมอบให้แล้ว มันก็หมายความว่าวันดีๆ มันถึงจุดจบแล้ว ฉันในฐานะที่เป็นพ่อของเจียเหอ ฉันก็หวังว่าหลังจากนี้เขาจะได้มีชีวิตที่ดี วิธีเดียวที่จะไม่ให้คนอื่นๆ ในจวนมาดูถูกเขาได้ คือการให้ลูกชายฉันกลายเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมด้วย”

“มีเพียงวิธีเดียว ที่จะทำให้ลูกชายฉันอยู่ในจวนต่อไปได้ ท่านนายพล ท่านคิดว่าตามตระกูลพื้นเพของลูกชายฉัน กำลัง มันไม่เหมาะที่จะได้เป็นท่านคู่ครองฐานะเท่าเทียมเหรอ？”

คำพูดนี้มันทำให้ท่านนายพลไร้หนทางในการถอยแล้วจริงๆ เขาในตอนนี้นอกจากการตอบตกลงคำขอของพ่อของเจียเหอก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ท่านนายพลหญิงหันหัวไปมองหลี่ฝาง ในใจก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก “ท่านหลี่ คุณเป็นถึงคู่ครองในอนาคตในจวนของท่านนายพล เรื่องที่ฉันจะยกเจียเหอให้เป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมกันนี้ ก็ต้องถามความเห็นของคุณด้วย ไม่รู้ว่าคุณ……”

“ฉันไม่ว่าอะไรหรอก คุณอยากจะให้เป็นก็ให้เป็นไปสิ” ยังไม่ทันรอให้ท่านนายพลพูดจบ หลี่ฝางก็ยักไหล่ขึ้นอย่างไม่ได้สนใจ ก่อนจะบอกว่าเห็นด้วยทันที

ท่าทีสบายอารมณ์ของเขาทำให้ท่านนายพลหญิงกับพวกเจียเหออึ้งไป ท่านนายพลหญิงถึงขนาดที่คิดว่าตัวเองฟังผิดแล้ว เลยถามอย่างไม่มั่นใจอีกครั้ง

“คุณไม่ว่าอะไรเลยเหรอ？คู่ครองฐานะเท่าเทียมเขานั้นมีตำแหน่งและสิทธิ์เท่ากับคู่ครองของท่านนายพลเลยนะ คุณมั่นใจเหรอว่าจะไม่คิดสักหน่อย？”

หลี่ฝางมองท่านนายพลหญิงพลางพยักหน้าด้วยความมั่นใจเป็นอย่างมาก

เขาเอาอย่างไรก็ได้ เขาก็ไม่ได้อยากจะเป็นคู่ครองในจวนของท่านนายพลนานสักเท่าไหร่ ผ่านไปไม่นานเดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว เจียเหอจะเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมกับเขาไหมนั้นมันเกี่ยวอะไรกับเขากัน

เมื่อเห็นท่าทีของหลี่ฝางที่ไม่ลังเลเลย ท่านนายพลหญิงก็มีความเสียใจอยู่ในแววตา

หลี่ฝางเหมือนกับว่าจะไม่เหมือนคนอื่นๆ ในจวน สนมชายคนอื่นๆ นั้นถ้าเกิดรู้ว่าตัวเองจะยกให้เจียเหอเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียม คงจะอิจฉาเป็นอย่างมาก แต่หลี่ฝางกลับไม่มีความริษยาแสดงออกมาให้เห็นเลย เหมือนกับว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย

“ในเมื่อท่านหลี่เห็นด้วยแล้ว ถ้างั้นท่านนายพลก็คงจะไม่มีความเห็นต่างอะไรใช่ไหม？”

แม้พ่อของเจียเหอจะไม่เข้าใจการตอบสนองของหลี่ฝาง แต่กลับไม่ได้สนใจอะไรมากมาย เพียงแค่เขาเห็นด้วยที่จะให้เจียเหอเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียม เรื่องอื่นๆ ก็ถือเป็นเรื่องเล็ก

ต้องรู้ว่าเมื่อเจียเหอกลายเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมของท่านนายพล มันจะเป็นผลดีกับเขาเองและครอบครัวเป็นอย่างมาก

ครอบครัวของเขาจะสามารถไต่เต้าสานสัมพันธ์กับราชวงศ์ได้ เดี๋ยวฐานะทางสังคมก็จะสูงขึ้นเป็นอย่างมาก

เพียงการตอบรับง่ายๆ แบบนี้ ก็จะมีคนต้องทำตามเขาหลังจากที่เขาได้รับยศสูงศักดิ์นี้

“โอเค ฉันตกลงแล้ว หลี่ฝาง คุณอย่าเสียใจทีหลังล่ะ！” ท่านนายพลหญิงมองหลี่ฝาง พลางพูดอย่างไม่สบอารมณ์

ถึงแม้ท่านนายพลหญิงจะตกลงที่จะยกเจียเหอเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียมแล้ว แต่เจียเหอดูเหมือนจะไม่พอใจเท่าไหร่ ถึงแม้ฐานะของคู่ครองฐานะเท่าเทียมและคู่ครองของท่านนายพลมันจะเหมือนกับ และก็มีสิทธิ์เท่าเทียมกัน แต่มันก็ยังมีความต่างอยู่ดี

อีกอย่างเจียเหออยากมีสิทธิ์และตำแหน่งนี้เพียงคนเดียว เขาไม่ยอมให้คนอื่นมานั่งเทียมเขาหรอก

เจียเหอมีแววตาเป็นประกาย ก่อนจะกัดฟัน เพื่อเตรียมปฏิเสธท่านนายพลหญิงที่ตัดสินใจให้ตัวเองเป็นคู่ครองฐานะเท่าเทียม

“ท่านนายพล，ฉัน……”