บทที่ 14 นายเล่นกับฉันไม่ได้

บทที่ 14 นายเล่นกับฉันไม่ได้

หลังจากเข้าสู่Recalling the past หลี่ฝางก็ตกอยู่ในห้วงความทรงจำที่ลึกซึ้ง

ทำเลของRecalling the past เป็นที่ที่หลี่ฝางเติบโตขึ้นมา แต่เมื่อบ้านถูกรื้อถอน สถานที่แห่งนี้ก็ถูกทิ้งร้าง

เมื่อเข้าประตู หลินชิงชิงก็เงยหน้าขึ้นมองมังกรทองและพูดว่า "พ่อของฉันบอกว่าเศรษฐีลึกลับมีลูกชาย และมีจักรราศีเป็นมังกร ดังนั้นเขาจึงสร้างมังกรทองคำบริสุทธิ์เอาไว้ที่ทางเข้า"

เจ้าหัวแบนไม่เชื่อเลยสักนิด "พี่ชิง พี่ใหญ่กลายเป็นคนใสซื่อตั้งแต่เมื่อไหร่กัน มังกรทองตัวใหญ่ขนาดนี้ หากเป็นองคำบริสุทธิ์จะต้องใช้เงินเท่าไหร่กัน เกรงว่ามันจะต้องไม่ต่ำกว่าพันล้านหยวน"

“สถานที่ทรุดโทรมอย่างตงไห่ ใครจะใช้เงินมากกว่าพันล้านเพื่อเปิดบาร์กัน แบบนั้นไม่บ้าไปแล้วหรือ? หากเป็นเมืองบันเทิงของฮ่องกงล่ะก็ ผมค่อยแน่ใจว่าจะมีคนทำแบบนั้น" เจ้าหัวแบบแค่นเสียงและเอ่ยพูด

"ใครจะไปรู้ ถ้าคนเขามีเงินมีความตั้งใจจริง ก็อาจจะนี่? ว่าไหมน้องชาย” หลินชิงชิงมองไปที่หลี่ฝางด้วยความรักใคร่เอ็นดู "หลี่ฝางยิ้มและไม่พูดอะไร

เขามีราศีมังกร ตอนนี้เขาสงสัยอย่างยิ่งว่าบาร์แห่งนี้เป็นของครอบครัวของตนเอง

สำหรับมังกรนั้นทำจากทองคำบริสุทธิ์หรือไม่ หลี่ฝางก็สงสัยเช่นกัน ถ้าเป็นจริง ครอบครัวของเขาจะร่ำรวยขนาดไหนกัน?!

เดิมทีหลี่ฝางตั้งใจจองโต๊ะวีไอพี แต่หลินชิงชิงปฏิเสธ เธอบอกว่าสามคนแค่มาเที่ยว การจองโต๊ะวีไอพีสิ้นเปลืองเกินไป

หลังจากดื่มเบียร์ไปได้แค่หนึ่งขวด แขกที่ไม่คาดคิดหลายคนก็มาหาหลี่ฝาง

เซี่ยลู่ควงแขนของตู้เฟยและเดินมาหาหลี่ฝาง เธอแสร้งทำเป็นว่าเพิ่งเห็นเขา “เอ๊ะ นี่ไม่ใช่หลี่ฝางผู้โชคดีของชั้นเรียนเราหรอdหรือ?”

เมื่อมองลงไปดูเหล้าที่บนโต๊ะ ตู้เฟยก็ยิ้มเยาะ "ทำไมมันถึงเป็นเบียร์ทั้งหมดล่ะ ช่างน่าเศร้าไปหน่อยแล้วมั้ง? เพื่อนนักเรียนหลี่ฝาง เมื่อวานนายใช้เงินอย่างกับราชา แต่วันนี้ทำไมกัน ไม่มีเงินแล้วหรือ?”

"ที่นั่งธรรมดา? อยากไปนั่งที่นั่งตรงนั้นของพวกเราสักหน่อยไหม พวกเราจองโต๊ะวีไอพี” ตู้เฟยมีสีหน้าสะใจ

หลี่ฝางไม่ได้สนใจเขา เมื่อวานเขาให้บทเรียนกับตู้เฟยไปแล้ว ใครจะรู้ว่าเขาไม่รู้จักจำเลยสักนิด

“ทำไม ไม่ไว้หน้าฉันตู้เฟย?” หลังจากถูกเพิกเฉย ตู้เฟยก็โมโหขึ้นมาบ้างแล้ว

“ได้สิ” ในเมื่อมีคนเชิญ ทำไมหลี่ฝางจะไม่ไป?

หลี่ฝางดึงมือหลินชิงชิงมาที่โต๊ะ VIP

ทันทีที่นั่งลง จางเชี่ยนก็ถามด้วยความสงสัย "หลี่ฝาง"เงินของนายไม่ได้ใช้ไปหมดแล้วหรือ ทำไมถึงกลับมาที่แบบนี้ได้?”

ดูเหมือนว่าจางจื้อเหายังไม่ได้บอกจางเชี่ยนว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อกลางวัน ดังนั้นหลี่ฝางจึงเตรียมเล่นแง่ “เงินของฉันถูกโกงไป ในใจหดหู่ ก็เลยออกมาดื่มย้อมใจ”

“ฉันไม่เหมือนพวกเธอ สั่งเหล้ามามากขนาดนี้ ฉันดื่มแค่เบียร์ คงใช้เงินไม่เยอะหรอกมั้ง?” หลี่ฝางแสร้งทำเป็นน่าสงสารมาก

แน่นอนว่า หลังจากที่หลี่ฝางพูดจบ ดวงตาของทุกคนก็เต็มไปด้วยการดูถูกรวมถึงส้งเสียงและโจวเจ๋

เมื่อเห็นหลิวเฉียวเฉียวถูกชายอื่นโอบเอาไว้ หลี่ฝางก็นั่งลงอย่างโมโหอยู่บ้าง "หลิวเฉียวเฉียว เมื่อคืนเธอเพิ่งสัญญาว่าจะเป็นแฟนฉัน มาวันนี้เธอกลับมาโอบๆ กอดๆ กับชายอื่น เหมาะสมหรือ?”

“หลี่ฝาง หยุดทำตัวน่ารังเกียจเถอะ? เมื่อวานฉันแค่ล้อเล่นกับนายเท่านั้น นายกลับคิดจริงจัง นายไม่ฉี่แล้วก้มมองดูตัวเองสักหน่อยว่าหน้าตาเป็นยังไง ฉันจะไปชอบนายได้หรือไง?” ดู หลิวเฉียวเฉียวเอ่ยด้วยสีหน้าเหยียดหยาม

หลินชิงชิงโกรธขึ้นมาแล้ว เธอคิดจะอาละวาด แต่กลับถูกหลี่ฝางหยุดเอาไว้ ตอนนี้เจ้าหัวแบนไม่อยู่ หลี่ฝางกลัวว่า หลินชิงชิงจะถูกเอาเปรียบ

ตู้เฟยถือขวดRoyal Salute และเอ่ยกับหลี่ฝาง “นายรู้ไหมว่าเหล้านี้ราคาเท่าไหร่?”

"3800ต่อขวด ต่อให้นายทำงานที่โรงเรียนของเราเป็นเวลาครึ่งปี ฉันก็เกรงว่านายจะได้ไม่ถึง3800ด้วยซ้ำ! "

“หลี่ฝาง นายขาดเงินไม่ใช่หรือไง งั้นฉันจะเล่นเกมกับนาย ถ้าหากนายสามารถดื่มRoyal Salute จดหมดขวดได้ ฉันจะให้นายหนึ่งพัน เป็นไง?” ตู้เฟยถามด้วยความเย้ยหยัน

หลี่ฝางยิ้มเหยียด "ฉันไม่ได้ดื่มเก่งขนาดนั้น ไม่งั้นเปลี่ยนเป็นนายดื่มดีไหม ฉันให้นายหนึ่งหมื่น”

“นายมีหนึ่งหมื่นหรือไง?” ตู้เฟยหัวเราะ

“ถ้าฉันมีล่ะ”

“นายมีฉันจะดื่ม”

ทันทีที่ตู้เฟยพูดจบ หลี่ฝางก็หยิบเงินสดหนึ่งหมื่นออกมา

ตู้เฟยและคนอื่นๆ ตกตะลึงไป

“เล่นแง่อะไรกัน? พวกเธอไม่ได้บอกว่าเงินของหลี่ฝางถูกโกงไปหมดแล้วหรือไง ทำไมยังมีอยู่อีก?” ตู้เฟยมองไปที่ เซี่ยลู่และคนอื่นๆ อย่างเย็นชา เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พวกผู้หญิงกำลังสับสน

“หลี่ฝาง ทำไมนายถึงยังมีเงิน?” จางเชี่ยนขมวดคิ้ว

หลี่ฝางไม่ได้สนใจเธอ เขาผลักเงินไปทางตู้เฟย “พี่เฟย คุณบอกว่าฉันเอาเงินออกมาแล้วคุณจะดื่ม ดื่มสิ”

“ดื่มก็ดื่ม!” ตู้เฟยยังคงพูดจามีสัจจะอยู่บ้าง เขาถือขวดRoyal Salute และดื่มจนหมด

เพียงแต่หลังจากดื่มเสร็จ เขาก็ไปอาเจียน

หลังจากอาเจียนกลับมา หลี่ฝางก็ยังไม่ได้ตั้งใจที่จะปล่อยเขาไป

“ฉันเล่นเกมกับพวกคุณสักหน่อยเป็นไง?” หลี่ฝางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"เกมอะไร? "ตู้เฟยถามด้วยตาแดงก่ำ

“แบบนี้ พวกคุณทั้งหมดหกคน แต่ละคนดื่มRoyal Saluteคนละขวดจนหมด ฉันจะ 10,000 หยวนต่อขวด มาดูกันว่าคุณกินเหล้าได้มาก หรือเงินของฉันมีมากกว่ากัน”

“ดี ดี" จางเชี่ยนและหลิวเฉียวเฉียวตกลงทันที

ดื่มเหล้าขวดหนึ่งได้เงิน 10,000 สำหรับครอบครัวของจางเชี่ยนนี่ถือเป็นโชคลาภ

“แม่งเอ้ยแกเป็นใคร กล้าดูถูกพวกเราด้วยเงิน? "ส้งเสียงโมโหขึ้นมา นับเป็นครั้งแรกที่เขาถูกคนใช้เงินฟาดใส่แบบนี้

“ถ้านายรู้สึกว่าโดนดูถูกก็อย่ามีส่วนร่วม" หลี่ฝางกล่าวเสียงเรียบ