บทที่ 169 เสแสร้งหนักไปแล้ว

บทที่ 169 เสแสร้งหนักไปแล้ว

หลี่ฝางรับเมนูมา เปิดดูไม่กี่หน้า

“อาหารพวกคุณมีหมดเลย”หลี่ฝางเงยหน้ามองพนักงานเสิร์ฟ หัวเราะเบาๆ

“ว่างโก๋ของเรามีทั้งอาหารเสฉวน อาหารกวางตุ้ง อาหาตงเป่ย อาหารจีนแต่ละประเภทก็มีแทบหมด รับรองว่าพวกคุณติดใจแน่ๆ”

“เชฟต่างมาจากแต่ละพื้นที่ในประเทศ ต่างเป็นซูเปอร์เชฟทั้งนั้น โรงแรมเรามีสี่คน”พนักงานพูดด้วยใบหน้าภูมิใจ

หลี่ฝางพยักหน้า มีความพอใจปรากฏ

“ไวน์ที่แพงสุดที่นี่เท่าไหร่？”หลี่ฝางถามไปงั้นๆ

“Lafiteปี1982 สองหมื่นเจ็ดพันแปดค่ะ”พนักงานคิด จึงพูด

“ร้านอาหารพวกคุณมีLafite1982กี่ขวด？”หลี่ฝางถามต่อ

“แขกด้านบนสั่งไปแล้วหนึ่ง ตอนนี้เหลือเก้าขวดค่ะ”พนักงานตอบ

“เก้าขวด？”หลี่ฝางขมวดคิ้วหน่อย คิดว่าน้อยไป

เหยนเสี่ยวน่าจ้องหลี่ฝางเขม็ง คิดในใจ：ผู้ชายคนนี้คงไม่สั่ง Lafiteหรอกนะ？

เงินน้อยๆของตัวเอง ไม่สามารถจ่ายอะไรที่ฟุ่มเฟือยขนาดนี้ได้

เหยนเสี่ยวน่าจะห้าม หลี่ฝางก็ถามขึ้นมา：“นอกจากLafiteแล้ว ยังมีไวน์อะไรที่ราคาแพงอีกไหม？”

“Latour ราคาถูกกว่าLafiteแปดสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ มีอยู่หกขวด”พนักงานเสิร์ฟพูด

ราคาของLatour ที่จริงไม่ต่างกับLafiteนัก แต่ความนิยมของLafite กลับมากกว่าLatourหลายเท่า ดังนั้นคนที่ดื่มLatourได้ ต่างสั่งLafiteทั้งนั้น

เพราะสาเหตุนี้ ดังนั้นคลังของLatour เลยน้อยกว่าLafite

หลี่ฝางคิดในใจ ยังน้อยไป

“มีอีกไหม？”หลี่ฝางถามต่อ

“ถ้ายังมีอยู่นั้น ก็จะเป็นHaut Brion ราคาหนึ่งหมื่นสองต่อขวด ไวน์รุ่นนี้ที่โรงแรมเรามีเยอะมาก มียี่สิบกว่าขวดค่ะ”พนักงานมองเมนู แล้วจึงพูด

“พอแล้ว อย่าเสแสร้งได้แล้วโอเคไหม？คุณถามไปตั้งมากขนาดนั้น คุณก็ดื่มไม่ไหว”เวลานี้ผู้หญิงสวมแว่นก็ทนไม่ไหว เธอขมวดคิ้ว พูดไปตรงๆ

พนักงานเสิร์ฟคนนั้นก็มีรอยยิ้มขี้เล่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่หลี่ฝางยิ่งถามก็ยิ่งถามราคาต่ำลง พนักงานคิดในใจ เด็กคนนี้อยากดื่มไวน์แดง แต่ดื่มแพงๆไม่ไหว

พนักงานสำรวจหลี่ฝาง จากที่เขาแต่งตัวแล้วจึงพูดแนะนำ：“คุณผู้ชาย งั้นฉันแนะนำขวดนี้ให้ไหม Chateau Rauzan Seglaไวน์องุ่นแดงแห้งของแท้รุ่นครบรอบ 350ปี ราคาแค่พันห้า ท่านว่าอย่างไร？”

ถึงหลี่ฝางจะแต่งตัวไม่เป็น แต่ที่สวมใส่ก็ไม่ใช่ของหาบเร่ทั่วไป ทั้งตัวนี้ มีถึงสองสามพัน

ดังนั้นพนักงานเสิร์ฟคิดว่า ไวน์ขวดนี้ เหมาะกับหลี่ฝางมาก

“ถูกขนาดนี้เลย？”หลี่ฝางบ่น จึงพูด：“งั้นเอาที่คุณพูดมาสองขวด”

“เอาChateau Rauzan Seglaมาสองขวด ใช่ไหมคะ？”พนักงานถามความแน่ใจ

“ใช่”หลี่ฝางพยักหน้า

ทั้งหมดนี้ เหยนเสี่ยวน่ารู้สึกโล่งใจ แต่ไวน์สามพัน ก็เกินกว่าที่เธอคำนวณไว้ ดังนั้นในใจของเธอ ก็ไม่พอใจอย่างมาก

ทันใดนั้นเหยนเสี่ยวน่าก็รู้สึกแย่ต่อหลี่ฝาง เธอคิดในใจ：ฉันเป็นผู้หญิงอาสาเลี้ยงข้าว คุณมีหน้าไปสั่งไวน์แพงๆอย่างนั้นได้ไง？

ตอนที่พนักงานเสิร์ฟจะไปนั้น จู่ๆหลี่ฝางก็พูด：“เดี๋ยว ผมยังสั่งไม่เสร็จเลย”

“คุณผู้ชาย คุณจะสั่งเหล้าขาวเหรอ？”พนักงานหันไปถาม

“ผมยังสั่งไวน์ไม่เสร็จ”

“ไม่ใช่ว่าคุณสั่งChateau Rauzan Seglaไปสองขวดแล้วเหรอคะ？”พนักงานเสิร์ฟตะลึง

“ใช่ แต่ไวน์แย่ขนาดนั้น คุณคิดว่าพวกเราดื่มได้ไหม？สองขวดนี้ พวกเราเอามาล้างปาก”หลี่ฝางพูดนิ่งๆ

“ล้างปาก……เหรอ？”สีหน้าพนักงานดูอึดอัด

เอาChateau Rauzan Seglaราคาหนึ่งพันห้ามาล้างปาก คุณเป็นหวางซือชงเหรอ？

“คุณผู้ชาย คุณนี่ล้อเล่นเก่งจัง”พนักงานเสิร์ฟหัวเราะ พูด

นี่คือเรื่องตลกที่สุดตั้งแต่เธอทำงานมาได้ยิน

แต่แป๊บเดียว รอยยิ้มที่ใบหน้าพนักงานเสิร์ฟคนนี้ก็ซีเรียสขึ้นมา

เพราะเวลานี้ จู่ๆหลี่ฝางก็พูดอย่างจริงจัง：“Lafite1982มาเก้าขวด Latour หกขวด Haut Brionในคลังพวกคุณมีกี่ยี่สิบขวด？”

“ช่างเถอะ ไม่ว่าจะกี่ยี่สิบขวด ก็เอามาให้ผมให้หมด”หลี่ฝางพูดอย่างไม่แคร์