บทที่ 404 ภัยพิบัติของตระกูลสวี

บทที่ 404 ภัยพิบัติของตระกูลสวี

“ลุงเฉียนทำได้ไงเหนี่ย?”

หลี่ฝางไม่อยากจะเชื่อ เพิ่งผ่านไปยังไม่ถึงคืน คดีฆาตกรรมที่ตนถูกพาดพิง ก็รอดพ้นแล้ว?

หยูเถิงตายแล้วจริงๆ งั้นเรื่องนี้ ตนก็เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง อยากให้หลุดจากการเป็นผู้ต้องสงสัย นั้นไม่ง่ายเลย

นอกจากจะหาฆาตกรตัวจริงเจอ แต่จากที่เห็น ฆาตกรที่ฆ่าหยูเถิง แปดสิบเปอร์เซ็นต์คือหมาทิเบตัน คนอย่างหมาทิเบตัน ฆ่าคนจะทิ้งหลักฐานไว้เหรอ?

ต้องไม่ทิ้งร่องรอยไว้แน่ๆ ดังนั้นจะจับฆาตกร แทบเป็นไปไม่ได้เลย

“เรื่องราวเป็นยังไง ลุงเฉียนไม่ได้บอก”

ส้าวส้วยหัวเราะเหอะๆ แล้วพูด： “แต่ว่าลุงเฉียนบอกว่าเจ้านายไม่เป็นอะไรแล้ว นายก็น่าจะไม่เป็นอะไรแล้ว”

“แล้วก็เจ้านายไม่ได้ฆ่าคน ถึงแม้จะฆ่าคน แล้วมันยังไง?” ส้าวส้วยพูดอย่างดูแคลน

ในตอนนั้น ก็มีรถเบนซ์สีดำคันนึง ขับเข้ามา

“รถของเหยสง” ส้าวส้วยเป็นรถเบนซ์สีดำ ก็ยิ้มอ่อน

เหยสงลงมาจากรถ ด้วยสีหน้าเย็นชา

ด้านข้างเขา มีคนบาดเจ็บมาด้วยคนนึง คนที่ซุนจิ้นบอกว่าปล่อยไปเมื่อกี้นี้ น่าจะเป็นไอ้หมอนี่

เหยสงนำคนบาดเจ็บคนนั้น เข้าไปในบ้านตระกูลสวี

ห้องโถงตระกูลสวี หน้าประตูมีคนยืนอยู่สองคน ตอนที่เหยสงเดินเข้าไป สองคนนั้นก็เข้ามา อยากจะหยุดเขา

แต่ใครจะรู้ เหยสงลงมือเอง ทำเอาสองคนนั้นแขนหัก

ลงมือได้รุนแรงมาก ทำให้หลี่ฝางขมวดคิ้วแน่น

“ลงมือรุนแรงขนาดนี้เลย? เห็นที เหยสงคงฟิวส์ขาดแล้ว” หลี่ฝางค่อยๆ เอ่ยปากพูด

แค่คนเปิดประตูสองคน เหยสงคนนี้ก็ล่อจนสองคนนั้นแขนหักแล้ว......

หลี่ฝางแอบถอนหายใจ：สองคนนี้น่าสงสารจริงๆ

อะไรก็ไม่ได้ทำ แค่เฝ้าประตูให้ตระกูลสวี แต่กลับถูกเหยสงหักแขน

ไม่พูดก็ไม่ได้ เหยสงคนนี้ไม่ใช่แค่โหด แถมยังฝีมือดีด้วย ทำรปภ.สองคนแขนหัก ภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที

“ลูกชายเขาตาย จะให้ไม่ฟิวส์ขาดได้ยังไง?”

ส้าวส้วยยิ้ม แล้วก็จุดบุหรี่ให้ตนเอง： “เหยสงเป็นนักเลงข้างถนน เขาเป็นคนที่กระหายเลือด ถึงแม้หลายปีที่ผ่านมา จะนิ่งไปไม่น้อย แต่สันดานเขายังไม่เปลี่ยน”

“เขาไม่เหมือนสวีส้าวชิวที่ระงับความโกรธได้ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถคำนึงถึงสถานการณ์โดยรวมได้ แม้หลานชายหัวแก้วหัวแหวนของตนถูกทำให้พิการ เขาก็ยังนั่งติด แต่เหยสงทำไม่ได้ ลูกชายเขาตาย เขาก็แทบบ้า”

“ถึงแม้หูเฟยจะพาตำรวจมา ก็เอาเหยสงไม่อยู่” ส้าวส้วยยิ้มพลางพูด

“คราวนี้เหยสง หน้ามืดตามัวเพราะความแค้น คิดว่าทั้งชีวิตนี้เหยสงพยายามมา เพื่ออะไรกัน? เพื่อเงินทองความมั่งคั่งเหรอ? เหยสงเสพสุขเกินพอมาตั้งนานแล้ว เหตุผลที่เขามีพื้นที่มากมาย มีธุรกิจที่ใหญ่โต คอยดูแลปกป้อง เหยสงกำลังรอ รอให้หวางเฉินโต เมื่อหวางเฉินสามารถดูแลคนเดียวได้ ตนก็จะมอบสิ่งที่ตนสร้างมาให้กับเขา”

“แต่ตอนนี้ หวางเฉินตายแล้ว โดนตระกูลสวีฆ่า ก็เท่ากับทำลายสิ่งที่เหยสงดั้นด้นทำมาทั้งชีวิต ตอนนี้ จะไม่ให้เหยสงเป็นบ้าได้ยังไง? เขาไม่มีอะไรที่ต้องห่วงแล้ว”

ส้าวส้วยพูดจบ จู่ๆ ก็มีรถเป็นขบวน ขับมาจากไกล แล้วหยุดลงข้างรถเบนซ์

เหยโก่วลงมาจากในรถคันนั้น จากนั้นในมือก็ถือมืดยาวเล่มนึง

“เชี่ย จะใช้เลือดล้างตระกูลสวี? เหยสงบ้าไปแล้ว”

หลี่ฝางตัวสั่นอย่างช่วยไม่ได้ เพราะว่าเขาเห็นคนนับร้อย ลงมาจากด้านในรถขบวนนั้น

แล้วก็คนนับร้อยนั้น ทุกคนถืออาวุธ

นี่มันบ้าคลั่งเกินไปมั้ย?

บ้านเมืองมีกฎหมายนะ！

หลี่ฝางกลืนน้ำลาย แล้วมองส้าวส้วย เห็นแค่ใบหน้าของส้าวส้วยนั้น นิ่งมากๆ ราวกับภาพฉากนี้ เขาคิดไว้นานแล้ว

“เจ้านาย พวกเราไปกันเถอะ”