บทที่ 426 สี่ตระกูลใหญ่มู่หรงฉางเฟิง

บทที่426 สี่ตระกูลใหญ่มู่หรงฉางเฟิง

ตรงกลางห้องโถงของวิลล่าตระกูลฉิน มีโลงศพคริสตัล

โลงศพคริสตัล นายท่านฉินนอนอยู่ในโลงศพอย่างเงียบๆ

เขากระโดดลงแม่น้ำได้ไม่นาน ก็ได้รับการช่วยเหลือขึ้นมา

หากไม่ใช่นายท่านฉินที่ถูกแทงหลายครั้ง บางที เขาอาจจะไม่ตาย

ดังนั้นสาเหตุที่แท้จริงการตายของนายท่านฉิน คือบาดแผลจากการถูกแทง

พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า ฆาตกรตัวจริง คือหลิงหลง

ทันทีที่ตระกูลฉินโทรแจ้งตำรวจ หลิงหลงก็จะถูกจับทันที

แต่ก่อนที่นายท่านฉินกำลังจะตาย เขาได้สั่งเหล่าอู๋คนขับรถของเขาซ้ำๆ สั่งเหล่าอู๋ไม่ให้พูดอะไร เพียงแต่เอาเทปบันทึกเสียงไปให้คนในตระกูลฉิน ให้ตระกูลฉินทำตามที่สั่ง

ในการบันทึกเสียง นายท่านฉินพูดว่า หลังจากที่เขาตายแล้ว ห้ามตรวจสอบสาเหตุการตายของเขา ให้จัดงานศพทันที ไม่ต้องการจัดงานศพที่ยิ่งใหญ่ ให้จัดการทุกอย่างอย่างเงียบๆ

เจ้าบ้านตระกูลฉิน มอบให้ฉินวี่เฟยรับผิดชอบ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ต่อไปทุกเรื่องในตระกูลฉิน อยู่ที่การตัดสินใจของฉินวี่เฟย

เมื่อได้ยินเทปบันทึกนี้ ทุกคนในตระกูลฉิน รวมถึงพ่อของฉินวี่เฟยฉินเพ่ยยังไม่อยากจะเชื่อ

ปฏิกิริยาแรกจากทุกคนในตอนนั้นคือ เทปบันทึกนี้เป็นของปลอมใช่ไหม?

แต่เหล่าอู๋คนขับรถของนายท่านฉินพูดว่า นี่เป็นการบันทึกเสียงจากนายท่านฉิน และบันทึกต่อหน้าเขา

ในเวลานั้นนายท่านฉินไม่มีอาการเกี่ยวกับทางจิตใดๆ

ข้างโลงศพคริสตัล มีเพียงคนสองคนเท่านั้นที่ยืนอยู่

คนหนึ่งคือเหล่าอู๋ และอีกคนเป็นลูกสาวของลูกชายคนที่สองของตระกูลฉิน ชื่อเสี่ยวนันนัน

แม้ว่า เสี่ยวนันนันอายุไม่ถึงสิบขวบ แต่รูปร่างก็ค่อนข้างสูง เธอยืนอยู่หน้าโลงศพคริสตัล และมองไปที่นายท่านฉินน้ำตาก็ร่วงหล่น

ส่วนอีกคนคือ คนขับรถของนายท่านฉิน เหล่าอู๋

ที่จริงเหล่าอู๋อายุยังไม่มากนัก อายุเพียงสี่สิบกว่า แต่ได้ติดตามนายท่านฉินมาสิบห้าหรือสิบหกปีแล้ว

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นายท่านฉินก็ถือว่าดีต่อเหล่าอู๋มาก ครอบครัวของเหล่าอู๋ยากลำบาก แต่ตอนนี้ ด้วยความช่วยเหลือจากนายท่านฉิน ก็มีชีวิตที่ดีขึ้น

บวกกับรถที่นายท่านฉินมอบให้เขา มีมูลค่ามากกว่าสองล้าน แม้ว่าจะขายมือสอง ก็สามารถได้เงินสดมากกว่าหนึ่งล้าน

นี่เป็นของขวัญชิ้นใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นเหล่าอู๋เตรียมพร้อมที่จะส่งนายท่านฉินเป็นครั้งสุดท้าย

ขณะนี้ ทุกคนไปที่โรงพยาบาลเพื่อต้องการคำอธิบายจากฉินวี่เฟย และมีเพียงสองคนที่เหลืออยู่ในห้องโถง ดูเงียบสงบมาก

เหล่าอู๋ส่ายหัว “อย่างว่าพอหมดผลประโยชน์แล้วก็ไม่มีใครแยแส”

เหล่าอู๋ถอนหายใจ แล้วพูดอย่างหดเหี่ยวใจ นายท่านฉิน โชคดีที่ท่านไม่เห็นฉากนี้”

ก่อนหน้านี้ ตอนที่นายท่านฉินยังมีชีวิตอยู่ เหล่าอู๋รู้สึกว่าคนในตระกูลฉินไม่เลว ความสัมพันธ์นั้น ค่อนข้างเข้ากันได้ดี ความรู้สึกต่อเขา ก็ถือว่าเป็นมิตร พวกเขาก็ไม่ได้ปฏิบัติต่อเขาในฐานะคนรับใช้

แต่ตอนนี้ นายท่านฉินเสียชีวิตแล้ว และผลที่ตามมาคือ ธาตุแท้ของแต่ละคนก็ปรากฏออกมา

นายท่านฉินเสียชีวิตแล้ว แต่ลูกชายของเขา ลูกสาว หลานชาย และหลานสาว มีเพียงไม่กี่คนที่โศกเศร้าจริงๆ สิ่งที่พวกเขาสนใจจริงๆคือ เกี่ยวกับเทปบันทึกเสียง และพินัยกรรมมอบให้กับใคร

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีคนสองคนวิ่งเข้ามาในห้องโถงตระกูลฉินอีกครั้ง

คนหนึ่งคือ ฉินหยีหรัน

อีกคนคือ มู่หรงฉางเฟิง

ขณะที่มองเห็นโลงศพคริสตัล ฉินหยีหรันก็หลั่งน้ำตาทันที

ฉินหยีหรันหมอบอยู่ข้างโลงศพคริสตัล ร้องไห้เสียใจมาก

สำหรับมู่หรงฉางเฟิงนั้น เพียงแค่ตบหลังฉินหยีหรัน และถอนหายใจเบาๆ

เขาไม่ได้พูดคำปลอบโยนใดๆ ปู่ของคนอื่นเสียชีวิตไปแล้ว และตอนนี้ พูดอะไรไป ก็เป็นเรื่องไร้สาระ

การปลอบโยนผู้อื่น ไม่ใช่ความเชี่ยวชาญของมู่หรงฉางเฟิงเลย

มู่หรงฉางเฟิงปล่อยให้ภรรยาของเขาร้องไห้น้ำตานองหน้า เขาขมวดคิ้ว มองไปที่ห้องโถง และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คนอื่นล่ะ?”

“ทำไมมีแค่พวกเธอสองคน?” มู่หรงฉางเฟิงมองไปที่คนขับเหล่าอู๋

ตอนนี้ นายท่านฉินตายไปแล้ว ศพถูกวางไว้ที่ห้องโถงของวิลล่า คนในตระกูลฉินที่สามารถตัดสินใจได้ ไม่มีใครอยู่สักคน ซึ่งมันผิดปกติเกินไป

เหล่าอู๋คนขับรถ มองไปที่มู่หรงฉางเฟิงด้วยความเคารพ ก้มศีรษะลง และพูดว่า “ขอตอบคำถามคุณมู่หรง คนตระกูลฉินทั้งหมด ไปโรงพยาบาลแล้ว”